Жавоб зарбаси - В.Савчук

Рус ва инглиз тилларидан ўзбек тилига Камолов Ғуломжон таржимаси

Муқаддима

Мен пастор Владимир Савчукни  "Жавоб зарбаси" деб номланган ушбу кучли китоб билан душманнинг ҳийла-найрангларини фош қилиш учун қалб ва жасоратга эга бўлгани учун Худога раҳмат айтаман.

Китобда ғолиб бўлиш ва устун келишнинг турли  жиҳатлари мавжуд, "Жавоб зарбаси" ажойиб китоб бўлиб, у кўпчиликка душманнинг алдовчи ҳаракатлари ва ёвуз режаларини тушунишга ёрдам беради. У кўп одамларни ғалабада яшаш учун  қўрқув ва бошқа ҳужумлардан озод қилади.

Ушбу китобнинг энг ажойиб баёнотларидан бири: “Куллик сизни қул қилади; жанг сизни аскар қилади." Масиҳ учун аскар бўлиш вақти келди ва  бу китоб сизнинг руҳий жанговар қуроллар тўпламингизга ажойиб қўшимча бўлади. - Хушхабарчи Жон Рамирес, "Иблис қозонидан озод бўлиш", "Иблиснинг ниқобини ечиш" ва "Қуролланган ва хавфли" китоблари муаллифи.

-----------------

1-кун

Кириш

Озодлик Мақсад эмас

Мен доимо қоронғуликдан қўрққаним эсимда. Мен оилада катта фарзанд бўлганим учун биринчи бўлиб ўз хонамга эга бўлдим. Аммо уйда чирок ўчирилиши биланоқ, мен хонамдан чиқмасдан қўрқиб ўтирардим. Ҳатто ёш пастор сифатида ҳам мен қоронғуликдан қўрқардим. Кечқурун ибодатхонани ёпишга тўғри келса, юрагим тез уриб, эшикдан машинамга югурардим. Ва машинада мен дарҳол орқа ўриндиқни текшириб кўрардим, у ерда Қотил Жек мени ўлдириш учун кутиб турибдими ёки йўқми.

Тўйдан кейин хотиним билан ижарада турдик. Америкадаги ҳар қандай квартира сингари, меҳмонхонамизда ёритиш учун қандил йўқ эди. Бир шанба куни кечқурун ошхонада кечки овқатни еяётганимда, меҳмонхонада қандайдир ғалати нарса борлигини ҳис қилдим. Бир пайт менга ҳатто у ерда шаклсиз руҳга ўхшаш соя чақнаб кетгандай туюлди, бундан ҳаттоки бўйнимнинг орқа қисмидаги сочларим тикка бўлди. Мен ўша хонани кўрмаслик учун орқага ўгирилдим, хотинимга қарадим ва шу билан бирга унинг қўлини жуда қаттиқ қисиб қўйдим. Лана нимадир нотўғри эканлигини пайқади ва ҳаммаси жойида ёки йўқлигини сўради. Албатта, мен қоронғуликдан қўрқишимни тан олмоқчи эмасдим.

Кечки овқатдан кейин у ошхонадаги чироқни ўчирди ва биз одатда Лана расм чизадиган хонага кирдик ва мен ваъзим устида ишладим. Тахмин қилингчи, мен нима ҳақида ваъз қилмоқчи эдим? Ҳа, мен ғалаба ҳақида ваъз тайёрлаётган эдим, лекин шу билан бирга қоронғуликдан жуда қўрқаётган эдим. Бу қўрқув ҳаётим давомида доимо ичимда бўлгани ёдимда. Албатта, мен ибодат қилдим ва Худодан мени ундан қутқаришини сўрадим, лекин Худо  мендан бунга ўзим қаршилик кўрсатишимни хоҳлагандек туюларди.

Кутилмаганда Лана мендан унга сув олиб келишимни илтимос қилди. Бу менга чироқлар ўчирилган қоронғуликда коридордан юриб, меҳмонхона орқали ошхонага ўтишим кераклигини англатарди. Бу баъзиларга кулгили туюлиши мумкин, лекин мен бундан ўла ўлгунча қўрқардим. Меҳмонхонада қандайдир даҳшатли нарса яширинганини ҳис қилдим, агар у ерга кирсам, мени ўлдиришини билардим. Шунинг учун мен унга ўзи сув олиб келишни айтдим. Бироқ, Лана расм чизишдан чалғимаслик сабабли  буни мен бажаришимга туриб олди. Мен бориб унга сув келтиришим керак эди.

Мен Ланага ўз уйимдан қўрқишимни айтишимни имкони йўқлиги сабабли, меҳмонхонада ўлсам ҳам, унга бир стакан сув олиб келишга қарор қилдим. Менинг режам оддий эди: имкон қадар тез югуриб бориб ошхонадаги чироқни ёқиш, кейин сув олиб, чироқни ўчирмасдан қайтишим керак эди. Ухлашдан олдин Лана ўзи чироқни ўчиради.

Мен хонадан чиқиб, чироқни ёқишга шошилаётган эдим, бирдан Муқаддас Руҳ мени тўхтатди: “Чироқни ЁҚМА; сен нурсан". Худо уриб турган юрагимга баланд овозда гапирди: "Мен қўрқувни олиб ташламайман, чунки Мен сенга унга қарши туриш ва уни енгиш учун куч берганман." Хаёлимда мунозара қилишга уриндим: “Сен қудратли Худосан, буни айтиш Сенга осон. Мен жуда қўрқаман, мен ўламан!"

Бироқ, ўша пайтда мен қарор қилдим - етар! Бутун умрим давомида қочиб юрган нарсамга дуч келиш вақти келди. Шундай қилиб, юрагим уриб, қўрқувни ҳар бир парчасини ҳис қилиб, меҳмонхонага кирдим. Чироқни ёқмай, хонанинг ўртасида турдим ва оғзимдан шу сўзлар чиқди: “Қоронғуликми, нима бўлсанг ҳам, бўлди, энди бу уйда сенга жой йўқ! Мен барча тўловларни шу ерда тўлайман ва дарҳол кетишингизни буюраман!" 

Айнан ўша пайтда руҳимда имон кучайди. Қўрқув йўқолди ва шу билан бирга бу чексиз қўрқув орқасида яширинган жин ҳам ғойиб бўлди. Мен бошқа ҳеч қачон бундай қўрқувни бошдан кечирмадим. Қоронғуликдан қўрқишим ўтмишда қолиб кетди.

Мен қўрқувдан озод бўлиш учун ибодат қилардим, лекин Худонинг режаси бошқача эди. У аллақачон мен Исода эга бўлган қўрқув устидан  ҳукмронликни машқ қилишимни ҳоҳлади. Мен қўрқувдан озод бўлишни ҳоҳладим; Худо мендан бунга қарши курашишимни ҳоҳлади. Худо мени озод қилишини хоҳладим; Худо буни ўзим қилишимни хоҳлади.

Бугун Масиҳнинг танасида ўзгариш содир бўлмоқда. Муқаддас Руҳ оддий имонлиларга Исо Масиҳда берилган ҳокимиятда ҳаракат қилиш учун куч бермоқда.

“Худога ҳамду сано тилларидан тушмасин,
Қўлларида дудама қиличлар бўлсин,
Токи ёт халқлардан қасос олсин,
Элатларга жазосини берсин,
Уларнинг шоҳларини занжирбанд қилсин,
Аслзодаларига темир кишанлар солсин.
Улар устидан Худонинг ҳукмини ижро этсин,
Тақводорлари учун шараф шудир.
Эгамизга ҳамду санолар бўлсин!" (Забур 149:6-9).

Худо биздан Унга мақтов оғзимизда, Унинг қиличи қўлимизда бўлишини хоҳлайди. Агар оғзимиз норозилик ва мағлубият сўзларига тўла бўлса, руҳий жанг иш бермайди. Ахир, юракдаги нарса оғиз орқали айтилади ёки оғзимиз билан уии ошкор этамиз. Биз сажда қилиш учун яратилганмиз, энди эса жанг қилишга чақириламиз.

Жанг ва сажда ёнма-ён бориши керак. Худога юксак мақтовлар оғзимиздан чиқиши керак, қўлларимиз дудама қилични маҳкам ушлаб туриши керак, бу Раббимизнинг Сўзидан бошқа нарса эмас (Ибронийларга 4:12).

Руҳнинг қиличи душманни боғлаш ва жазолаш учун мўлжалланган. Биз фақат одамларни асирликдан озод қилиш учун ишлатиламиз. Аслида, Худо энди нафақат озод қиладиган, балки  душман устидан ҳукмронлик қиладиган қудратли авлодни тайёрламоқда, бундан ташқари, улар Исонинг номидан фойдаланиб, зулмат кучларини занжирлар билан боғлайдилар.

Исо деди: “Ким кучли одамнинг уйига бостириб кириб,, унинг мол-мулкини талон-тарож қила олади? Аввал у уйнинг эгасини боғлаб қўйиши керак, кейингина уйини талон-тарож қила олади.” (Матто 12:29). Рол ўзгариши юз берди. Душман бизни боғлаб турарди; Энди биз уни тенги йўқ Қудратли Исонинг ғалабаси орқали боғлаймиз!

Бу шунчаки қулликдан озод бўлиш эмас; Бу душманга қарши ғалабали кураш учун кучдир. Мен оятнинг “Тақводорлари учун шараф шудир.” деган қисмини яхши кўраман. Ғалаба, ҳукмронлик ва жанговар руҳ шарафдир. Бу шараф ҳокимиятни эгаллаш, зулмат кучларига ҳужум қилиш, душманни боғлаш ва ҳайдашдир. Бу шараф Унинг барча азизларига берилган. Бу шараф Худонинг барча болаларига тегишли. Ғалаба фақат баъзиларга эмас, балки барча имонлиларга берилади. Такрор айтаман, душман устидан ҳокимият барча тақводорларга тегишлидир. “Сизларга чинини айтайин: ерда нима боғласангиз, осмонда ҳам боғланган бўлади” (Матто 18:18).

Худо жуда фаол бўладиган, жим ўтирмайдиган ва шайтонга тоқат қилмайдиган, одамларни қийнашига тоқат қилмайдиган, аксинча, жинларга ҳужум қиладиган ва азоблайдиган ҳаракатчан жамоат қурмоқда. Жинлар Исонинг давридагидек қичқирадиган вақт келди: “Бизни қийнаш учун бу ерга келдингми?” (Матто 8:29).

Ишончим комилки, сиз жинлар томонидан азобланганларни биласиз; бу одамлар қулликда ва озодликка жуда муҳтож. Лекин сиз Худо чақирган ва худди Исо сингари душманни боғлаш ва жинларни азоблаш вазифасини топширган шахс эканлигингизни тушунасизми? Ҳа, сиз нафақат қутқарилишга, балки душман устидан ҳукмронлик қилишга чақирилгансиз. Худо барча душманларингизни қувиб чиқаришини кутманг, балки Муқаддас Руҳнинг кучида юриб, У ҳали олиб ташламаган нарсага фаол қаршилик кўрсатинг.

Менинг биринчи "Синдириб озод қил"китобим шайтоннинг кучидан озод бўлишга ва озодликда юришга бағишланган. Китобнинг кўп қисми руҳий шоҳликнинг ҳақиқати ва  Исо орқали қандай қилиб озодликни топишга урғу беради. "Синдириб озод қил" китобим бир неча тилларга таржима қилинган. Бутун дунёдаги китобхонлар менга бу китоб орқали шифо, озодлик ва нажот ҳақида ажойиб гувоҳликларни юборишяпти.

Ушбу сиз ўқиётган китобда эса мен озодлик пойдевори устига қуриб, бир қадам олдинга бормоқчиман ва  Худонинг асл мақсадини - нафақат озодлик, балки ҳукмронликни очиб бермоқчиман . Мен пасторлик қиладиган "Хангри Дженерэйшн" (Чанқоқ Авлод) жамоати ҳар ҳафта шифо ва қутқариш ибодатларини бажарамиз. Ва йилига бир марта биз "Озод қилиш учун ўстирилган" номли халқаро конференцияни ташкил қиламиз, бу ерда бутун дунёдан одамлар келиб, Исонинг тегинишини қабул қилишади.

Буларнинг барчасига қарамай, қалбим озодликка эришган аммо душман устидан ғалаба қозониш учун юришни ўрганмаган одамлар учун қайғуради ва ундайлар тез орада яна озодлик олиш учун қайтиб келишади. Улар доимо ўзларида ҳайдаш керак бўлган яна бир нарса борлигини ҳис қилишади. Мен бутунлай озодликка бўлган эҳтиёжни камситмоқчи эмасман. Аммо ҳокимиятда юриш муҳимлигини таъкидламоқчиман, чунки бу одамларнинг тўлиқ эркинликда яшашининг ягона йўли.

Агар киши озодликдан кейин душман устидан тўлиқ ҳукмронлик қилишга ўтмаса, бу хавфлидир. Бу одамларни озодликка қайта-қайта муҳтож бўлишга олиб келади. Кўпчилик нажотдан куч олиб душман устидан ҳукмронлик қилиш ўрнига, бир нажот хизматидан бошқасига югуради.

Мен ҳозир яшаётган Америка Қўшма Штатларида  маҳбуслар билан боғлиқ катта муаммо бор. Дунё аҳолиси сони бўйича умумий аҳолининг 5% Америкада бўлса, дунёдаги барча маҳбуслар сони бўйича тахминан 25% бу мамлакатда. Қамоқ бутун халқ учун муаммо, амма маҳбуслар қайта қамоқхонага тушишилари Америка учун ёмон инқироз. Адлия департаментининг Статистика бюроси “2005 йилда 30 та штатда озод этилган маҳкумларнинг такрорий жинояти: 2005 йилдан 2010 йилгача бўлган тенденциялар” номли тадқиқотини эълон қилди, унда озод этилганларнинг 76 фоизи озод қилинганидан кейин 5 йил ичида қайта ҳибсга олингани аниқланди. Беш йилл давомида, ушбу тадқиқот 69 279 нафар собиқ маҳбусларни кузатиб борди ва уларнинг аксарияти озодликнинг биринчи йилларида қайта қамоққа олинганини қайд этди. Мен қамоқхоналарда хизмат қилиш учун борганимда, қўриқчилар мени эркакларнинг кўпчилиги биринчи марта бу ерда эмасликлари ҳақида огоҳлантирдилар. Афсуски, уларнинг кўплари учун бу охирги марта ҳам эмас эди.

Худо бизни озодликдан озодликка ўтишимизни эмас, балки озодликдан ҳокимиятга ва душман устидан ҳукмронлик қилишимизни ҳоҳлайди. Келинг, Исроил мисолини кўриб чиқайлик. Худо исроилликлар саҳрода қийналиб қолишса ҳам, қулликдан озод бўлгач, Мисрга қайтишларини режа қилмаган. У уларни кечаси олов устуни ва кундузи булут устуни орқали ваъдага олиб бориши ва ҳар бир киши олдинга интилиб, ботир жангчи бўлишини кутди.

Худонинг мақсади шунчаки асирларни қулликдан олиб чиқиш эмас, У уларни ваъда қилинган юртни забт этишга тайёрлашни мақсад қилди. Исроилликлар кўп марта васвасага тушиб, Мисрга қайтишни хоҳлашди. Улар бу қийинчиликлар ҳақида гапирдилар, улардан шикоят қилдилар, ва ҳатто Худога ва Мусога қайтиб кетишларини айтиб таҳдид қилдилар. Баъзида саҳродаги озодликдан кўра аввалги қуллик ҳаёти яхшироқ туюларди. Улар эркинлик текин бўлса ҳам, улар янада кўпроқ курашишлари, ғалаба қозониш учун юришни ўрганишлари кераклиги, бу эса куч, вақт, мослашиш ва машқ қилишни талаб қилишини тушунмадилар.

Мисрдан озод қилиш Худо режасининг якуний мақсади эмас, балки мақсад томон бир қадам эди. Мақсад Ваъда Қилинган Ерга эгалик қилиш эди. Худо уни шунчаки бермади. Мисрдан озод бўлиш учун улар деярли ҳеч нарса қилмадилар, лекин Ваъда Қилинган Юртда ҳукмронлик қилиш учун улар жанг орқали уни эгаллаши ва ваълага эга бўлишлари керак эди.

Ҳақиқатда, Исроил халқи ўзлари режалаштирган ва умид қилган ҳамма жойни эмас, балки фақат ўзлари курашган ҳудудни, кўп ёки кам эмас,  эгаллаб олди. Бу ҳақиқат бугунги кунда биз учун ҳам долзарбдир. Худо бизни шафқатсиз Фиръавннинг бўйинтуруғидан қутқаради ва озод бўлганимиздан сўнг У биздан фосиқ Филистларни Ваъда Қилинган Юртимиздан қувиб чиқаришимизни кутади. Вада Қилинган Юрт Мисрдан бошқача эди. Исроилликлар Мисрдан озод қилинди, лекин Ваъда Қилингин Юрт ҳукмронликни талаб қиларди.Исроил шундай қилди ва биз ҳам шундай қилишни ўрганишимиз шарт.

Жанглар қуллик билан бир хил эмас. Жангда иштирок этиш озод одамлар учун имтиёздир. Қуллик ёмон, курашиш яхши. Қуллик сизни қул қилади; жанглар сизни аскар қилади. Ғалабада туриб жанг қилишни қабул қилиш учун янгиланган онг талаб қилинади. Аслида, бу ғалаба учун асосдир.

Нажотни қабул қилиб, озодликка эришганингиздан сўнг, жанглар шу ерда тўхтамайди, бу фақат бошланиши. Озодлик вақтида Худо Худо сиз учун ишлайди, ҳукмронликда эса, У сиз орқали ишлайди. Буни шоҳ Довуд биларди ва ўз саноларида Худога куйлаган: “Эгамга, суянган қоямга олқишлар бўлсин, У қўлларимни урушга, бармоқларимни жангга ўргатган!” (Забур 142:1). Худо сизни жанглардан озод қилмайди, балки улар учун сизни тайёрлайди. Хоч туфайли биз ғалаба учун курашмаймиз; биз ғалабадан ғалабага курашамиз. Сизга ёқадими ёки ёқмайдими, биз жанг қилишимиз шарт. Исроил охир-оқибат Ваъда Қилинган Юртга кирди, лекин улар у ерга эгалик қилишлари учун жанг қилишлари шарт эди.

Ишонаманки, бу китоб орқали сиз шахсий ҳаётингизда ғолиб тарзда ҳукмронлик қилиш учун машқ қиласиз. Кейинги бобларда биз Эстернинг ҳикоясига шўнғиймиз ва бизни озодликдан ҳукмронликка олиб борадиган оддий, ва шу билан бирга, қудратли жараённи кўрамиз.

Қарши жанг қилиш вақти келди!

Муҳокама учун саволлар:

1. Таҳлил қилинг: нимадан кўпроқ қўрқасиз?

2. Забур 149:6–9; Бу мисралар сиз учун нимани англатади?

3. Забур 149:6–9 га биноан, имонлилар қандай шарафга эга?

4. Агар Худо қийналаётган нарсангизни олиб ташламаса, нима қилиш керак?

Амалий қадам:

Ҳаётингиздаги ҳар қандай ғайритабиий қўрқув ёки даҳшатга қарши гапиринг ва унга Исо номидан кетишини буюринг.

Бўлишиш учун фикрлар:

Худо ҳаётингиздан олиб ташланмаган барча ёмонликларга қаршилик кўрсатишингиз учун сизни  мойлаган.

Биз ибодат қилиш учун яратилганмиз; шу билан бирга, душманга қарши урушга чақирилганмиз.

Қуллик ёмон; жанг яхши. Қуллик сизни қул қилади, жанглар сизни аскар қилади. Қуллик Мисрда содир бўлади; Жанглар Ваъда Қилинган юртда содир бўлади.

Озод бўлиш вақтида Худо сиз учун ишлайди, лекин ҳукмронлик вақтида, Худо сиз орқали ишлайди.

Худо бизни жанглардан эмас жинлардан озод қилади.

-------------------

2-кун

1-боб

Сиз билан бошланмаган жанглар

Мен Ивета билан биринчи марта 2019 йилда Лондонда хизмат қилаётганимда "Чақнаб тургин" (Stay Lit) ёшлар конференциясида танишдим. Қиз мен ва хотиним билан шахсан учрашиш учун Литвадан у ерга учиб келганди. У “Ёш хизматчилар стажировкаси” дастурида қатнашиш учун Америкадаги жамоатимизга учишни режалаштирган. Унинг нажот ҳақидаги гувоҳлиги бизни илҳомлантирди ва кўп одамлар учун барака бўлди.

Ҳаммаси Иветанинг отаси етти ёшида ўлдирилганида бошланди. Ўшанда қиз асосий ҳаётий саволни берди: "Худо ким?" У ўлим ҳақиқатини англаган пайтини эслади. Одатда болалар ўлим ҳақида, ўлим абадий эканлиги, яқин одамни шафқатсизларча олиб қўйиши каби нарсалар ҳақида ҳеч қачон ўйламайдилар.

Отасининг дафн маросимида қизнинг хотирасига қўрқув руҳи кириб, унинг ҳаётини юта бошлаган пайт эди. У ўлимдан, келажак ва номаълум нарсалардан қўрқишни бошлади. Кейинчалик, Ивета бу дунёда адолат борми, деб ўйлаб, адолатдан шубҳалана бошлади. Уни қаттиқ нафрат босиб кетди. Тез орада қиз онасига ўзи қасос олишини ва отасининг қотилини ўлдиришини айтди.

Ёшлигидан у қаттиқ депрессияни бошдан кечира бошлади. Ивета энди ўз ҳис-туйғуларига дош бера олмади, бу унинг ҳаётини чидаб бўлмас ҳолга келтирди. Буларнинг барчаси унинг танасига зарар етказа бошлаганига олиб келди, бу ҳатто ўз ҳаётини хавф остига қўйди. Унга антидепрессантлар ёзиб беришди, у кейинги 11 йил давомида ўсмирлик давригача уларни қабул қилган. Кўнглида тушунарсиз қоронғуликни ҳис қилди. Ичида ажнабий, шайтон борлигини англади. Ивета ҳатто онасидан жин чиқариш (жин ҳайдаш) кераклигини сўради, чунки у ўзининг аҳволи ғайритабиий эканлигини тушунди.

Жиддий муаммо шундаки, у сурункали ОКБ (обсесиф-компулсив шахс бузилиши) га айланган бошқарувчи фикрлар ва фобияларни назорат қила олмади. Ивета ўз фикрлари ва бошқарувчи фикрлар ўртасидаги фарқни сезмади. Рецепт бўйича дори-дармонлар вақтинчалик ёрдам берди.

Ивета ўзини вазиятнинг қурбони ва қийин шароитларда омон қолган қаҳрамондек ҳис қилди. Бундан ғурур уни ўзига тортди ва уни руҳларнинг мистик оламини ўрганишга ундади. У ўзи келажагини ўзгартириши мумкинлигини даъво қилган жодуганлар ва фолбинларнинг дастурларини томоша қилди. Ва қиз уларга ишонди, жодугарлик ёрдамида воқеалар натижасини ўзгартириши, хавфли вазиятлардан қочиш, ишқий муносабатларни ўрнатиш ва фаровон оила яратиши мумкинлигига ишонди.

Унинг оиласида кўп фожиалар, ўз жонига қасд қилиш, яқинларини йўқотиш, қотиллик ва дозани ошириб юбориш тарихи бўлганлиги сабабли, у биринчи навбатда оилавий лаънатни тугатиш кераклигини ҳис қилди. Қиз буни сеҳр ва жодугарлик ёрдамида амалга оширишни режалаштирган. У жинлар борлигини билар эди, аммо у "хавфсиз зонада" эканлигига қатъий ишонди, чунки у фақат оқ сеҳр билан шуғулланган. Ахир унинг нияти яхши эди ва у буларнинг барчасини одамларга ёрдам бериш учун ўрганди.

Кўп ўтмай, Ивета ёмон шериклар билан боғланиб, ичишни, зиёфатларга боришни, кристал терапияси ва Янги аср ҳаракати билан шуғулланишни, шунингдек, реэнкарнацияга (танада қайта туғилиш) ишонишни бошлади. Яна Ивета оилавий лаънатни шу тарзда ҳал қилишига ишонди. У барча қариндошларининг кармик қарзларини қунт билан «тўлади». Бироқ, у ҳали ҳам бўш, асабий ва патологик қўрқув ҳолатини ҳис қиларди.

Бир куни Ивета 30 йилдан кўпроқ вақт давомида аъзо бўлган "Ню Эйдж" (Янги аср) динининг жуда таниқли издоши гувоҳликлари билан видеога дуч келди. Бу хоним Янги аср ҳаракати асосида жуда фойдали бизнесга эга эди. Видеода бир аёл Исо уни қандай қутқарганини айтиб берди. Натижада у бизнесини ёпди, барча китобларини ёқиб юборди, амалиётидан воз кечди ва ҳатто унинг маҳсулотини сотиб олган одамларга пулни қайтариб берди. У буни сохталаштирганга ўхшамасди! Икки марта ўйламасдан, Ивета у билан боғланишга қарор қилди.

Суҳбат давомида аёл Иветани тавба ва нажот ибодатида олиб борди. Қизнинг кўзлари очилди, у шу вақт давомида жинларга сиғиниб келганини тушунди. Ивета ўзини нопок фоҳишага ўхшаб, ўз гуноҳлари учун маҳкум ва оғир ҳис қилди. Ивета ҳамма нарсадан тавба қила бошлади. У қалбининг туб-тубида ўзининг ёвуз, мағрур ва ҳақиқатга кўр эканини тушунди. Ўша дақиқаларда у ҳаётида биринчи марта Худонинг севгиси ва ҳимоясини ҳис қилди, гарчи у ҳаётида шайтон учун ҳали кўп очиқ эшиклар очиқ эканлигини тушунди.

Буларнинг барчасига қарамай, қиз ўз ёввойи ҳаётидан воз кечмади, ҳеч қандай ёмонликни кўрмади, чунки унинг онги жуда шикастланган эди. Атрофдагиларнинг ҳаммаси шундай яшаш одатий ҳол эканини, унинг турмуш тарзида ҳеч қандай ёмонлик йўқлигини таъкидлади.

Аммо бир куни, Худо Иветани Муқаддас Руҳ билан сувга чўмдирганда, унинг кўзлари чинакам очилди. Худо уни ёритиб, унинг ҳаёти учун Ўз иродасини кўрсатишни бошлади. Раббий уни мулойимлик билан бошқарди ва ҳар бир қарори руҳий оқибатларга олиб келишини тушунишга ёрдам берди. Самовий Ота унга уни нимадан қутқараётганини кўрсатди!

Тахминан бир вақтнинг ўзида Ивета уйқу фалажидан (уйқунинг бошида ёки уйғонганида тўлиқ ҳаракат қила олмаслик ҳисси) азоблана бошлади. Душман унинг ҳаётининг ҳали ёритилмаган жойларига ҳужум қилди. У Худо унга шайтонни ҳайдаш учун куч берганини билмас эди. Биринчи марта бувиси вафот этганида, Раббий унга Масиҳнинг ҳокимиятидан қандай фойдаланишни кўрсатди. Афсуски, қиз дафн маросимида қатнаша олмади ва  бунинг учун ўзини айбдор ҳис қилди.

Ўша куни кечқурун Ивета ёнида кимдир ётганини ҳис қилиб уйғонди - бу унинг вафот этган бувиси эди. У унга қаради ва ўлим ҳақиқатини, енгиб бўлмас дардни яна бошдан кечирди. Худди шу пайт унинг хаёлида бир фикр ўтди: “Нега меҳрибон Худо мени буларнинг барчасини бошдан кечиришга мажбур қилади?” Шундай қилиб, у баланд овозда: "Агар Исодан бўлмасангиз, чиқинглар!" Бу сўзларни айтиши билан жин аччиқланиб ғойиб бўлди. Айнан ўша пайтда Ивета Исо номидаги кучни англади. У Худо унга Раббий берган куч ва ҳокимиятда қандай ҳаракат қилишни ўргатганини тушунди.

У иблис кучларига қарши туришни ўрганди ва Youtube'да ушбу мавзу бўйича ваъзларни қидира бошлади. Шу тарзда у менинг ваъзларим, шунингдек, Дерек Принс каби бошқа хизматчиларнинг ваъзларига дуч келди. Кўп ўтмай у уйини кўплаб яроқсиз нарсалардан тозалади. Кейин Худо унга ичида жуда кўп нафрат борлигини кўрсатди. Муқаддас Руҳ Иветадан отасининг қотилини кечиришини сўради. Ва у рози бўлиши ва уни кечириши биланоқ, у нафратдан халос бўлди. Унинг ичида яшаётган қоронғу юк ғойиб бўлди. Ажойиб! Йиллар давомида у кўтариб юрган оғир юк олиб ташланди. У озод бўлди. Ивета Худонинг йўли энг яхши йўл эканлигини тушунди.

Мен “Озодлик сари йўл” китобимда ёзган эдимки, шайтон одамга кириш учун очиқ эшиклардан фойдаланади. Бу эшиклар оккультизм, лаънатланган нарсалар, зарбалар, авлод лаънатлари ва бошқалар. Ҳаворий Павлус бизни огоҳлантиради: “Иблисга жой берманг” (Эфесликларга 4:27).

Ивета, бугунги кунда кўплаб ёшлар сингари, қалбида кечиримсизлик ва аччиқликни сақларди ва шу билан ички азоб-уқубатларга эшикни очганди. Ҳар қандай эшик тавба ва иймон билан ёпилиши мумкин. Душманнинг киришини тўхтатиб, эркинликка эришишингиз мумкин.

Эсовнинг нафрати Омолекнинг ҳужумларига сабаб бўлди

Келинг, Муқаддас Битикларга мурожаат қилайлик ва малика Эстер билан, унинг душманга қарши кураши ва халқини қутқариш тарихи билан танишайлик. Шундай қилиб, Эстер малика бўлди. Шу билан бирга, подшоҳнинг ёрдамчиси Хомон бутун яҳудий халқини йўқ қилиш учун маккорона фитна тузди. Нима сабабдан? Нафрат туфайли.

Аслида, яҳудий халқига қарши бу нафрат ва кураш Ҳомон туғилишидан анча олдин ва Эстер туғилишидан олдин бошланган. Тўқнашувларнинг келиб чиқиши уларнинг аждодлари - Ёқуб ва Эсовга бориб тақалади ва тарих давомида кураш кучайиб бораверади.

“Ёқуб Эсовнинг дуосини ўғирлагани учун, Эсов уни жуда ёмон кўриб қолди. Эсов ўзига ўзи: “Отамнинг куни битиб қолди, азаси ўтгандан кейин Ёқубни ўлдираман”, деди” (Ибтидо 27:41).

Эсов ҳеч қачон биродарига бўлган нафратини юрагидан йўқотмаган. У ҳали ҳам укасини ўлдириш ҳақида ўйлар эди. Йўқ, Эсов ҳеч қачон Ёқубга ёмонлик қилмаган, лекин унинг қалбида шундай қилиш истаги бор эди.

Эсовнинг қалбида яшаган нафрат унинг набираси Омолекка ва ундан бутун оиласига мерос қолди. “Элифаз беш ўғил кўрди: Темон, Ўмар, Зафў, Гатам ва Ханаз. Элифазнинг чўриси Тимна ҳам унга ўғил туғиб, исмини Омолек қўйди. Эсовнинг хотини Оиданинг набиралари ана шулар эди” (Ибтидо 36:12). Тахминан 500 йил ўтгач, Эсовнинг авлодлари бўлган Омолек қабиласидан бўлган халқ Мисрни тарк этганидан кейин Исроилга биринчи бўлиб ҳужум қилган.

Исроилликлар Омолек халқига ҳеч қандай таҳдид солмадилар, уларнинг ҳудудларидан ўтишмади, аммо Омолекликлар одамларга орқадан - кутилмаганда, ҳийла-найранг ва шафқатсизларча ҳужум қилишди.

“Мисрдан чиқаётганингизда йўлда Омолек халқи сизларга нима қилганини эсингиздан чиқарманг. Сизлар чарчаб, ҳолсизланиб қолганингизда, улар Худодан қўрқмай сизларга ҳужум қилган эдилар. Орқангизда келаётган ҳамма ҳолдан тойганларни ўлдирган эдилар” ( Қонунлар 25:17-18).

Исроил халқи узоқ сафардан ҳолдан тойиб, чарчаган эдилар. Омолекликлар ҳаммадан орқада қолган заифларга ҳужум қилишди. Бу уларнинг типик ҳужум усули эди; улар аёвсиз ва шафқатсиз эдилар (1 Шоҳлар 30:1).

Ёшуа Омолек қўшини билан жанг қилиш учун водийга тушганида, Мусо ҳам руҳлар оламида жанг қилиш учун тоғ чўққисига чиқди, чунки Омолек нафақат жисмоний рақиб, балки руҳий душман ҳам эди.

Омолек устидан ғалаба қозонгандан сўнг, Эгамиз Мусога деди: "Шундан кейин Эгамиз Мусога айтди:/
- Бу ғалабани хотира қилиб, ёзиб қўй, Менинг қуйидаги ваъдамни ҳам кирит: “Мен Омолекларнинг номини ер юзидан ўчираман.” Кейин буни овоз чиқариб Ёшуага ўқиб бер" (Чиқиш 17:14). Бундан ташқари, Мусо шундай деди: “Омолеклар Эгамизнинг тахтига қарши қўлларини кўтаришга журъат қилганлари учун, Эгамиз доимо уларга қарши уруш қилади” (Чиқиш 17:16). Яъни, Худо Омолек халқига қарши ҳар бир кейинги авлодда жанг қилишига қасам ичган.

40 йил ўтгач, яҳудий халқи ваъда қилинган юртга киришидан олдин, Мусо Ёшуага Худонинг топшириғини эслатди: “Эгангиз Худо сизларга юртни мулк қилиб берганда, душманларингизни енгиб, ҳар тарафдан осойишталик ато қилганда, Омолек халқини ҳалок қилиб, уларнинг номини ер юзидан ўчиринглар. Бундай қилишни унутманглар!” (Қонунлар 25:19).

Бошқача қилиб айтганда, Худо Омолекни йўқ қилишни эслади ва бу жиддий эди. Юракда тажовузкор "ички суҳбат" пайдо бўлганда ва нафрат илдиз отганда ҳосил бўладиган алоқани кўришингизни хоҳлайман. Иккаласидан ҳам тавба қилиш керак. Биз нафратни назорат қила оламиз ва аччиқликнинг қотилликка айланишига йўл қўйган Қобил сингари унинг назоратдан чиқиб кетишига ҳеч қачон йўл қўймаймиз. Аксинча, Эсов ўзининг нафратига дуч келди, лекин у нафратдан халос бўлмади. Орадан йиллар ўтиб, бу нафратни урушга айлантирган авлодларида ҳам бу муносабат намоён бўлди.

Худо бизни ҳеч қачон гуноҳ билан яшашга чақирмаган, балки гуноҳдан тавба қилишга чақирган. Бунинг асосий сабаби эса  авлодларимизга ўтиб кетиши мумкин. Эсовнинг юрагида нима бўлса, Омолекнинг қонида ҳам бор эди. Шунинг учун Сулаймон шундай деган: “Бор кучинг билан қалбингни асра, чунки у ҳаёт булоғидир” (Ҳикматлар 4:23).

Бу бизни ажаблантирмаслиги керак, чунки барака ва лаънатлар авлоддан-авлодга ўтади. Бизнинг Худойимиз бутун авлодларнинг Худоси: Иброҳим, Ишоқ ва Ёқубнинг Худоси. Неъматлар авлоддан-авлодга ўтиб келади. Нафрат, нафс, манманлик ва бошқа гуноҳкор иллатлар ҳам авлоддан-авлодга ўтиши мумкин.

Шоулнинг биринчи топшириғи

Исроил халқи ўзларининг биринчи шоҳлари Шоулни тахтга қўйганларида, унинг Худодан олган биринчи буйруғи Омолек халқига ҳужум қилиб, уларни бутунлай йўқ қилиш эди. Худо деди: “Исроил халқига қилган ёвузликлари учун Омолек халқини жазолайман. Чунки Исроил халқи Мисрдан чиқаётганда, Омолек халқи уларнинг йўлини тўсиб қўйган эди. Энди бориб, Омолек халқига ҳужум қил. Уларга қарашли ҳамма нарсани тамоман йўқ қилиб ташла, ҳеч нарсасини аяма. Эркагу аёл, бола–чақа, молидан тортиб, қўйигача, туясидан тортиб, эшагигача ҳаммасини ўлдир.” (1 Шоҳлар 15:2-3).

Шоҳ Шоул Раббий томонидан айтилган ҳар бир сўзни жиддий қабул қилмади ва фақат қисман итоат қилди, бу Худонинг назарида итоатсизлик гуноҳи эди. Гап шундаки, Шоул Омолек шоҳи Агагни, шунингдек, энг яхши қўй, ҳўкиз ва ўзига ёққан бошқа нарсаларни аяди. Шоул ва унинг қўшини ҳамма нарсани бутунлай йўқ қилишни хоҳламади. Шоулнинг итоатсизлиги Худони унинг шоҳлигидан воз кечишига олиб келди. Лекин бу ҳаммаси эмас. Бу итоатсизликнинг оқибатлари Шоул наслида тахтни йўқотишдан кўра оғирроқ ва жиддийроқдир.

Шоул шоҳ Ўгахни тирик қолдирди ва унинг авлодларидан баъзилари қочиб қутулишди. Бир неча авлод ўтгач, Ўгах оиласининг авлоди бўлган Хомон туғилди. Бу одам “Хамадото ўғли Хомон” эди (Эстер 3:1). Омолек наслидан бўлган Хомон яна Форсда яшовчи барча яҳудийларни йўқ қилиш билан таҳдид қилди. Тасаввур қилинг-а, Худо Ўгах авлодига қарши кимни тахтга кўтарди? Малика Эстер ва унинг амакиваччаси Мардохай шоҳ Шоулнинг отаси Кишнинг бевосита авлодлари эди (Эстер 2:5-6).

Шоул Худонинг кўрсатмаларига амал қилмагани ва Омолекни бутунлай йўқ қилмагани учун, Худо Форсда кўп йиллар ўтиб, бу имкониятни қайтадан ишга солди. Омолекдаги антисемитизмнинг бу хунук руҳи Хомон орқали оғзини очди, лекин Худонинг Руҳи ҳужумлар циклини тўхтатиш ва ниҳоят уни бутунлай тугатиш учун Кишнинг бошқа авлодини (Мардохай ва Эстер) тўлдирди.

Шоҳ Шоул душманларни берди

Эстер ўзи бошламаган жангга чақирилди! Унинг ота-бобоси, шоҳ Шоул, Худо томонидан мойланган ва Омолек билан жанг қилиш ва бутунлай йўқ қилиш учун тайинланган эди, лекин у буни қилмади. Шоҳ Шоул ғалабани кейинги авлодга топшириши мумкин эди, лекин бунинг ўрнига у душманни топширди. Бу душман шунчаки йўқ бўлиб кетмади - кейинги авлод унга юзма-юз туриши керак эди. Малика Эстер уни Худонинг қудрати билан мағлуб этди. Ва кейинги авлодларга у Пурим байрамини Исроилнинг узоқ вақт давомида эски душман устидан қозонган ғалабаси хотирасига ўтказди.

Эҳтимол, сиз дуч келадиган баъзи жанглар сиздан эмас, балки ота-онангиз ва боболарингиз билан бошлангандир. Эҳтимол, уларнинг итоатсизлиги ва гуноҳкор ҳаётлари туфайли сизлар бугун ота-боболарингиздан сизга ўтган қашшоқлик, ёмон одатлар, гуноҳкор мойиллик ва касалликлар билан курашмоқдасиз. Албатта, сиз ота-боболарингиз сизга мерос қолдирган нарсалар учун жавобгар эмассиз, аммо буларнинг барчасига қандай муносабатда бўлишингиз учун сиз жавобгарсиз.

Балки олдинги авлод Худони билмагандир ёки улар атайлаб Унга итоатсизлик қилгандир. Ҳаётда ғалабалар, баракаларни ўтказиш ўрнига улар мағлубиятлар, қарғишлар, ғазаб уруғлари, нафс, қарамликни қолдиришди.

Эсингизда бўлсин, сизда доимий гуноҳ, сурункали касаллик, қўрқув, эрта ўлим, ажралиш ва қашшоқлик циклини тугатиш учун Эстердагидек мойланиш бор. Асосийси, норозилик, хафа бўлиш ва олдинги авлодни айблашни бошламасликдир.

Эстер Шоулни айбламади. У душман яна яҳудий халқини йўқ қилишни режалаштираётганини тушунди, чунки Шоул кўп йиллар олдин уларни йўқ қилмаган эди. Худо уни бу сафар у бошламаган жангларни тугатиш учун тирилтирди, улар олдинги авлодларнинг жанглари эди. У нафақат уларни давом эттирди, балки уларга чек қўйди. Малика Эстер ғалабани ўзидан кейинги авлодларга етказди. Қандай байрам! Ниҳоят, Омолек энди йўқ эди.

Мен сизга шажарангизни инвентаризация қилишни ва қариндошларингиз нима хато қилганини аниқлашни таклиф қилмайман. Аммо сизнинг оилангизда кўпчилик сурункали касалликларга дучор бўлганини сезсангиз, сиз «Омолек» касаллигини йўқ қилишингиз керак бўлган «Эстер»сиз. Агар сиз оилангиздаги кўплаб никоҳлар ажралиш билан тугашини пайқаган бўлсангиз, сиз Омолек ажралишларини тугатиши мумкин бўлган «Мардохай»сиз.

Қўрқув, руҳий тушкунлик ва ташвиш сизнинг шажарангиз орқали ўтаётган бўлиши мумкин - Худо сизни оилангиздаги барча жинларни енгиш учун ҳозир тарбияламоқда. Эҳтимол, сизнинг барча оила аъзоларингиз қашшоқликда яшайдилар ва доимо молиявий этишмовчиликни бошдан кечиришади. Жасорат қилинг ва руҳий душманга қарши туринг.

Кўп жанглар сизга насиб этди, лекин бу сиз уларни шунчаки сўриб, чидашингиз керак дегани эмас. Сиз руҳий душманингизни мағлуб этиб, бу жангларни тугатишингиз керак.

Агар сизда буюк ғалабаларни топширган буюк ота-онангиз бўлса, сиз ҳаётни ажойиб бошлагансиз. Уни бузманг. Худога маъқул келмайдиган ишларга ўзингизни аралаштирманг, чунки лаънатлар синдирилганидек, баракалар ҳам йўқолиши мумкин.

Агар қўлингиз тегадиган ҳамма нарса олтинга айланаётганини ҳис қилсангиз, эътибор беринг ва мағрур бўлманг:  аждодлар баракаларини йўлга қўйган бўлишингиз мумкин. Сизни бу баракаларда сақлайдиган йўлни танлашда ҳали ҳам ўз ўрнингиз бор.

Агар сиз ғалабаларни мерос қилиб олиш шарафига эга бўлмаган бўлсангиз, бу ота-онангиз ва бобо-бувиларингиз сизга ўтказган гуноҳкор мойилликларга ва ёмон мисолларга тақлид қилиш учун асос эмас. Шунингдек, гуноҳларингиз учун узр излашнинг ҳожати йўқ. Оила тарихи сизга ота-онангиздан ўтади, аммо сизнинг танловингиз тақдирингизни белгилайди. Сизнинг танловингиз барча ёмон статистикани бекор қилиши мумкин. Агар сиз ўзингизни Худога бағишласангиз ва ўзингизни тўғри одамлар билан ўраб турсангиз, сиз статистикага қўшилмайсиз, балки Худонинг қудрати ва яхшилигининг гувоҳига айланасиз.

Эстер ота-бобосининг итоатсизлигининг натижаларини мерос қилиб олди, лекин Худо ва Унинг танланган халқи ёрдамида у нафақат ўз халқини қутқарди, балки душман устидан ҳокимиятда юрди. Эстер бизнинг намунамиз бўлиб, у инсоннинг тақдири унга мерос орқали ўтган нарса билан белгиланмаслиги кераклигини кўрсатади.

Муҳокама учун саволлар:

1. Таҳлил қилинг: Ота-онангиздан сизга қандай характер хислатлари ўтган?

2. Иветанинг ҳикоясидан ва унинг ёнида ўлган бувисини кўрган воқеадан қандай сабоқ олдингиз?

3. Қонунлар 28:1–14 ни ўқинг. Бараканинг сабаблари ва аломатлари қандай?

4. Қонунлар 28:15–68 ни ўқинг. Лаънатнинг сабаблари ва белгилари қандай?

5. Галатияликларга 3:13 ни ўқинг. Нега Исо хочда ўлди? Бугунги кунда масиҳийларга лаънатлар ўрнига нима ваъда қилинган?

Амалий қадам:

Агар сиз оилангизда сурункали касаллик, қўрқув, ажралиш, қашшоқлик, гиёҳвандлик, эрта ўлим, бахтсиз ҳодисаларга мойиллик борлигини сезсангиз, бу ҳафтада ушбу лаънатларга қарши ибодат қилишга вақт ажратинг, уларни синдиринг ва бу соҳаларда баракалар эълон қилинг. 

Бўлишиш учун фикрлар

Бир авлоднинг итоатсизлиги кейинги авлод учун мағлубият оқибатларини келтириб чиқаради, шу сингари, бир авлоднинг ғалабаси кейинги авлод учун буюк бошланишга айланади.

Сиз ота-боболарингиз сизга ўтказган нарсалар учун жавобгар эмассиз, аммо буларнинг барчасига қандай муносабатда бўлишингиз учун сиз жавобгарсиз.

Оила тарихи сизга ота-онангиздан ўтади, аммо сизнинг танловингиз тақдирингизни белгилайди.

-----------------

3-кун

2-боб

Ҳокимият ва кириш

Бизнинг "Оч авлод" жамоатимизда қамоқхона хизмати раҳбари Боб Хейгендир. Раббий уни ҳайратланарли тарзда ишлатмоқда, лекин Боб илгари руҳий қамоқхонада бўлган ва боғланган эди. Болалигидан у уятчан ва ҳатто ўзини тута билмайдиган бола эди. Унинг отаси оккультизм, метафизика ва бошқа тегишли фанларни ўрганган. Бола ёшлигиданоқ отасининг келажакдаги ҳаётига ҳалокатли уруғларни сепган китобларига қизиқиш билдирган.

Олтмишинчи йиллар ўтгач, Боб ёшларнинг психоделик субкултураси билан танишишни бошлади ва марихуана ва ЛСДдан фойдаланишни бошлади. Тўсатдан, уятчан йигитдан, у атроф-муҳит ва шароитлардан қатъи назар, ўз фикрини дадил гапирадиган одамга айланди. Кўп ўтмай, мастлик натижасида Боб кататоник ҳушсизликка туша бошлади ва бир вақтнинг ўзида бир неча соат ҳушсиз қолиши мумкин эди.

Бир куни гиёҳванд моддалар таъсирида бўлганида, у Сем билан учрашди. Унинг янги дўсти "Абадий севги биродарлиги" аъзоси эди. Аслида, бу ўз-ўзини англаш таълимотларини ўргатган Шарқий Ҳиндистон гуруси билан боғлиқ бўлган ҳиппи уюшмаси эди. Боб ташкилотга қизиқиб қолди ва «биродарлар» уни «тарбия» қила бошлади. Охир-оқибат, уларнинг таълимотига кўра, у тоғлардаги кимсасиз жойга бориб, катта миқдорда ЛСД олган. У ерда ёлғиз ўзи гиёҳванд моддалар таъсирида «Яратган»ни кўрди.

«Биродарлик»га аралашиш узоқ давом этмади, чунки полиция наркотик моддалар билан шуғулланувчи ходимлари ташкилотни тергов қила бошладилар ва ташкилот аъзоларини ҳибсга олишди. Бу вақтда Боб Орегонга кўчиб ўтди ва руҳий касалхонага ишга жойлашди. У отасининг кутубхонасидан китобларни қайта ўқий бошлади ва Каббала (яҳудий тасаввуф) таълимотини кашф этди, уни синчиклаб ўргана бошлади.

Боб ўзини ҳам руҳий, ҳам жисмонан хавфли вазиятларга дучор қилиб, ҳақиқатни астойдил қидирди. У қўрқув ва тушкунликни енгишга ҳаракат қилди, лекин ваъда қилинган қувонч ва тинчлик ўрнига у бўшлиқ ва чалкашликни бошдан кечирди.

1973 йилнинг кузида Боб оиласи билан Фиджи оролларида яшаган ҳинду руҳонийси бўлган яқин дўстининг олдига борди.

Оролнинг ўша қисмида яшовчи аҳолининг аксарияти ҳиндуизмга эътиқод қилишган. У ерда у ҳиндуларнинг кўплаб маросим ва маросимларини ўрганди. Ушбу маросимлардан бири одамларнинг иссиқ чўғ бўйлаб ялангоёқ юришлари "оловда юриш" маросими эди. Боб маросимдан олдин етти кун давомида оролда бўлган ва маросимда қатнашмоқчи эди. У йога ва  медитация билан шуғулланиб, ҳаммани чин дилдан маърифатга интилаётганига ишонтирди.

Кичкина маъбаддаги умумий йиғилиш пайтида кўплаб ғалати ғайритабиий ҳодисалар юз берди. Ҳинду руҳлари одамларнинг танасига кириб, ўзини намоён қилди. Одамлар маймунларга ўхшаб сайр қилишди ёки бошқа ҳинду худоларининг хусусиятларини кўрсатишди, уларнинг баъзилари кўтаринки кайфиятда эдилар.

Маросимга минглаб одамлар йиғилди, уларнинг аксарияти бошқа мамлакатлардан. Учрашувдан сўнг, оловли юришда иштирок этишни истаган ҳар бир киши лагунада учрашишди. Дастлаб одамлар маросим кийимларини оловга тушмаслик учун сувга ботирдилар. Кейин руҳонийлар ҳар бирига яқинлашиб, 15 сантиметрлик металл игналар билан таналарини тешдилар: баъзиларининг ёноқлари, баъзиларининг ёнлари, оёқлари, қўллари ёки бўйинлари тешилди. Ажабланарлиси шундаки,  бир томчи қон ҳам кўринмасди. Навбат Бобга келганида, руҳоний узун игна олиб, унинг бўйнини тешди, шунда игнанинг учлари икки томондан чиқиб қолди ва у ҳеч қандай оғриқ сезмасди. Чўғда юриб, ҳеч ким жиддий куйиб кетмай, ҳамма хурсанд бўлиб, ашула айтишди.

Маросимдан сўнг Боб Янги Зеландияга жўнаб кетди. Руҳонийлар ваъда қилган эркинлик ва маърифат ҳисси ўрнига, Боб чуқур тушкунликни бошдан кечира бошлади. У кундан кунга ёмонлашди.

Кейинги тўрт йил давомида у ўзини саентологияга бағишлади ва ҳатто лицензияланган хизматчи бўлди, лекин у ерда тинчлик топа олмади. Бу одам ўзини ҳаётининг бошқа вақтларига қараганда ҳақиқатан ҳам Худодан узоқроқда эканлигини ҳис қилди. Бир куни кечаси Боб Худога илтижо қилиб, Ундан ёрдам сўради. Қайғу ичида, у Фиджига қайтишга қарор қилди, эҳтимол у ўша ерда Худони йўқотган деб ўйлади.

Оролга келиб, у ерда бир муддат қолиб, у ҳеч нарса унга тинчлик бермаслигини англади - ҳатто ҳинду дўстининг чуқур руҳий ваҳийлари ҳам. Бундан ташқари, у касал бўлиб қолди. Юқори иситма ва умидсизлик билан Боб Америкага қайтиб келди. Депрессия ва тартибсизлик бир неча йил давом этди. Ҳеч нарса ёрдам бермади. Ҳатто отасининг руҳий китоблари ҳам унга ҳақиқатни келтирмади. У умидсизлик билан Худони қидирди.

Бир неча йил ўтгач, у Ҳелен билан учрашди. Уларнинг муносабатлари романтикага айланди ва Боб уни кечки овқатга таклиф қилди. У ошхонада бир муддат кулолчилик қилди ва яшаш хонасига қараса, Хелен полда йиғлаб ўтирганини кўрди. У Исо эндигина унга зоҳир бўлганини ва у билан гаплашганини айтди.

Ўша пайтда Боб Хеленга ғамхўрлик қилиш учун юрагида Худонинг овозини аниқ эшитди. Тез орада улар турмуш қуришди. Раббий Ҳеленни Бобни Ўзига яқинлаштириш ва имонида мустаҳкамлаш учун ишлатган. Улар иккаласи ҳам 1984 йилда ўз ҳаётларини Худога бағишладилар, аммо Боб ичидаги руҳий уруш 1992 йилгача давом этди. Бу вақт давомида у жамоатда ўзини жуда ноқулай ҳис қилди ва шубҳалар билан азобланди. Бир куни Филиппиндан ташриф буюрган бир пастор Бобнинг қутқарилиши кераклигини айтди. Пастор у учун ибодат қила бошлади. Боб эслаган навбатдаги нарса, у беш киши томонидан полда ётқизилиб ушлаб турилгади. У ҳинду ибодатхонасида узоқ вақтдан бери ўқиган ҳинду ибодатларини ўқиётганини эшитди. Ўша оқшом Боб озод қилинди! У илгари ҳеч қачон бошдан кечирмаган эркинликни ҳис қилди! Тушкунлик уни тарк этди, ички тинчлик ва қувонч келди.

Боб Хейген ва унинг рафиқаси Оч авлод жамоатига қўшилди ва жамоамиз билан садоқат билан хизмат қилди. Боб қамоқхоналарни зиёрат қилишни ва маҳбусларга хизмат қилишни, шунингдек, миссия сафарларига боришни бошлади. Бу одамнинг хизмати орқали кўплаб ажойиб нажот ва мўъжизалар содир бўлди, улар бугунги кунгача давом этмоқда.

Мен Боб Хейгенни ҳар ҳафта жамоатда кўраман. У Исо нафақат озод қилиш учун, балки тўлиқ ғалаба қозониш учун ҳаёт кечириш учун куч бериш учун келганининг жонли гувоҳидир! Озодликдан озодликка қадар яшайдиган кўплаб одамлардан фарқли ўлароқ, Боб озодликдан душман устидан ҳокимиятга ўтди. Ҳа, гуноҳ ва лаънатлар унинг ҳаётида жинлар учун эшикни очди, лекин Исо тақдирга эшик бўлди. Бобнинг таслим бўлганига йигирма йил бўлди ва у Муқаддас Руҳнинг чақируви, ҳокимияти ва кучли мойланиши билан юради.

Иблис жинлар бостириб кириши ва инсон ҳаётини йўқ қила бошлаши учун ҳар қандай бўшлиқни қидиради. Бобнинг мисолида, кириш лаънатлар, гиёҳванд моддалар ва оккультизм орқали эди. Биринчи бобда айтиб ўтганимиздек, жинларга кириш насл-насаб лаънатлари, шунингдек, кечиримсизлик, бутпарастлик, лаънатланган нарсалар, гиёҳвандлик, зарбалар, зўравонлик ва бошқалар билан очилади. Аммо жинларга киришни бекор қиладиган ва тўсиб қўядиган кучлироқ нарса бор - имонлининг ҳокимияти.

Хомон саройга кира олди

Эътибор беринг, Хомон Эстер яшайдиган саройга кира олди. Ва шунчаки кириш эмас - Эстернинг уйи унинг иш жойи бўлиб, у ерга тўсиқсиз келиш ва бориш шарафини берди. Саройда Хомон бирин кетин кўтарилаверди. Унинг мавқеи барча шаҳзодалардан юқори бўлди. Подшоҳнинг барча хизматкорлари Хомонга таъзим қилиб, сажда қилдилар (Эстер 3:1-2). Бироқ, кириш унга саройга эгалик қилишни бермади. У ерда хизмат қилди, лекин у ернинг эгаси эмас эди.

Масиҳийлар сифатида биз шайтон шахсий ҳаётимизга гуноҳ орқали киришини тушунишимиз керак. Гуноҳ кириш ҳуқуқини беради, лекин эгалик эмас. Гуноҳ уйнинг калитини беради, лекин уй хўжайини бўлиш ҳуқуқини бермайди. Саройга бориб, ёвузлик режасини тузган Ҳомон ҳар куни уйига қайтади. Сарой унинг уйи эмас, малика Эстернинг уйи эди. У ерга кириш ҳуқуқи ва мавқеига қарамай, Хомон у ерда яшовчи биров томонидан эга бўлган якуний кучга эга эмас эди. Бунда у жуда нотўғри ҳисоб-китоб қилди. У ҳоким, Эстер малика эди. У Хомоннинг бошлиғи шоҳга турмушга чикган  эди. Бир муҳим фактга эътибор беринг: Эстер саройга шунчаки йўлланма олмаганди; у шоҳ билан никоҳ аҳди орқали унга берилган ҳокимиятга эга эди.

Ҳар қандай қайта туғилган масиҳий, агар шайтонга рухсат берса, шайтон томонидан эзилиши мумкин, лекин у иблиснинг мулки бўла олмайди. Демак, шайтон бундай одамга эгалик қила олмайди. "Озодлик йўли" китобимда мен бутун бир бобни очиқ эшиклар мавзусига бағишлаганман, бу орқали душман инсон ҳаётига кириши мумкин. Ундан муҳим парча:

“Масиҳий жинлардан халос бўлганда, бу бутун вақт давомида жинлар унинг янгиланган руҳида яшаганлигини англатмайди. Муқаддас Руҳ имонлининг руҳида яшайди, аммо инсоннинг руҳи жинлар томонидан босиб олиниши ва эзилиши мумкин. Худонинг Руҳи ҳар бир масиҳийни тўлдиради, чунки биз Унга тегишлимиз. Ва иблис руҳлари ҳаётнинг ҳеч бўлмаганда бир қисмини эгаллашга ва назорат қилишга интилади. Сиз жинларнинг ҳужумлари ва азоб-уқубатларини бошдан кечираётганингиз, нажот топмаганлигингизни англатмайди. Бу ёвуз руҳ сизни эгаллаб олганини англатмайди.

Озодлик ҳақидаги тушунчамга катта таъсир кўрсатган Дерек Принс, Янги Аҳдда эгалик қилишни белгилаш учун юнонча «демонизация» сўзидан фойдаланишини тушунтиради. Унинг тушунтиришича, демонизация бу эгалик эмас, балки жинни инсон ҳаёти устидан қисман назорат қилишдир. Жинлар ҳаётингизнинг камида битта соҳасини назорат қилишга интилади. Бироқ, улар сизнинг руҳингизга эга бўлолмайдилар!

Ҳаётнинг қайси соҳаси ёвуз руҳлар томонидан бошқарилишини қандай аниқлаш мумкин? Одатда, бу сиз тартибга сола олмайдиган соҳа бўлади, чунки сизнинг руҳингиз ёки ҳаётингизнинг ўша соҳасида маълум бир жин аллақачон ҳукмронлик қилмоқда. Озод бўлганингиздан сўнг, сиз бу ҳудуд устидан назоратни тиклайсиз. Шундай қилиб, озодлик пайтида қалбингизнинг бир қисми қутқарилади.

Эҳтимол, сиз зулмат ва ёруғлик бирга яшай олмаслигига ишонасиз. Лекин Муқаддас Китобда бу ҳақда айтилмаган. Баъзи одамлар Муқаддас Руҳ ва нопок руҳ бир идишда яшай олмайди деб ўйлашади. Ҳақиқатанми? Ким айтди буни? Муқаддас Битикнинг бу сўзларга асос бўлган қисмида шундай дейилади: “Имонсизлар билан шерик бўлманглар. Солиҳлик билан қабиҳликнинг орасида қандай алоқа бор?! Нур билан зулмат орасида қандай умумийлик бўлиши мумкин?!" (2 Коринфликларга 6:14). Бу оятда ёруғлик ва зулмат бирга бўлмайди, демайди.

Уларни бирлаштирмаслик кераклигини айтади. Ҳаворий Павлус бу қандай содир бўлишини эмас, балки қандай бўлиши кераклигини айтади.

Агар сиз масиҳийларни жинга чалинмайди, деб ҳисобласангиз, айтайлик, ёруғлик ва зулмат бир вақтнинг ўзида бир одамда қандай ишлаганлиги ҳақида сон-саноқсиз далиллар мавжуд. Мана бир нечта мисоллар: муқаддаслик ҳақида ваъз қилган, лекин тез-тез фоҳишаларга ташриф буюрган пастор; қайта-қайта гиёҳвандликка қайтган ва ўз жонига қасд қилишга уринган ёш имонли; Хушхабарни ваъз қилиш билан кўп одамларнинг ҳаётига таъсир қилган, аммо фирибгарлик ва ўғирлик учун қамоққа тушган масиҳий етакчи.

Ҳаворий Павлус 2 Коринфликларга 6:14 да шундай деди: “Имонсизлар билан шерик бўлманглар” ва шу заҳотиёқ зулматнинг ёруғлик билан умумийлиги бўлмаслиги кераклигини ўргата бошлади. Аммо зулмат ва ёруғлик бирлаша олмаса, масиҳийлар имонсизлар билан учраша олмасдилар. Ва бу, сиз билганингиздек, ҳар доим содир бўлади. Бундай бўлмаслиги керак, лекин шундай. Худди шу нарса жинга чалингин масиҳийлар билан содир бўлади. Улар жинларнинг таъсири остида бўлмаслиги керак, лекин Муқаддас Китобнинг ҳеч бир жойида бундай нарса мутлақо мумкин эмаслиги ҳақида айтилмаган."

Мен душманнинг кучига эмас, балки  имонлининг ҳокимиятига эътибор қаратмоқчиман. Руҳий урушга фикримизни қаратиш орқали биз иблиснинг кучини улуғлаш хавфини туғдирамиз. Тўғри, гуноҳ орқали биз унга ҳаётимиз калитини берамиз ва ишонинг, у ундан фойдаланади. Иблис ўғирлашга, ўлдиришга ва йўқ қилишга ҳаракат қилади. Агар у ўлдира олмаса, у йўқ қилишга ҳаракат қилади. Вайрон қила олмаса, ҳеч бўлмаганда ниманидир ўғирлайди. У сизнинг ҳаётингизга тартибсизлик олиб келишига амин бўлишингиз мумкин.

Ҳомон эга бўлган кириш ва мавқени у яҳудий халқи ва Эстерга қарши ёвузлик режасини тузиш учун ишлатган. Шайтон гуноҳ орқали унга киришга рухсат берган ҳар қандай одамга худди шундай қилади. У сизнинг тинчлигингиз, қувончингиз ва фаровонлигингизга қарши ҳаракат қилади ва фитна қилади. Бу гуноҳ қилиш учун эмас, балки муқаддаслик йўлини танлаш учун қўшимча огоҳлантириш бўлсин.

Агар сизнинг гуноҳингиз ёки ота-боболарингиз орқали шайтонга эшик очилган бўлса, сиз Шоҳ Исонинг кучи қанчалик кучли эканлигини тушунишингиз керак. Унутмангки, У биз билан аҳд қилган Шоҳдир. У бизнинг куёвимиз. Биз жамоатмиз, Унинг келинимиз. Иблис қанчалик имконга эга бўлмасин ёки у сизнинг ҳаётингизни йўқ қилиш учун қанчалик узоққа бормасин, Исо Масиҳда сиз бу калитни олиб, ҳаётингизни унинг чангалидан озод қилишга қодирсиз.

Ушбу бобнинг бошида Боб Хейгеннинг гувоҳликларини эслайсизми? Унинг ўзи шайтонга киришга рухсат берди.

Ўша пайтда у ҳеч нарсани билмас эди. Душман эса ҳақиқатан ҳам унинг ҳаётини ўз қўлига олди. Бироқ, Исо қудратли ва раҳм-шафқатга эга. Муқаддас Руҳнинг кучи билан душман қувиб чиқарилди, кириш тақиқланди ва Боб энди бошқаларга озодликка эришишга ёрдам бермоқда. Мен ҳеч қандай гуноҳда яшашни мақтамайман ва оқибатларини камайтиришни хоҳламайман. Мен Исонинг кучи бу дунёдаги ҳамма нарсадан устун эканлигини эълон қилмоқчиман. У душман устидан тўлиқ ҳокимиятга эга.

Бир куни мен Нью-Йоркдаги собиқ Сатанист ва жодугар Жон Рамирес билан гаплашаётган эдим. Унинг ақл бовар қилмайдиган гувоҳлигини Youtube'да кўриш мумкин. У бир аёл унга яқинлашиб,  бошқа одамни лаънатлашни сўраган воқеани айтиб ўтди . Жон одатда бундай иш учун катта миқдорда пул ундирарди. Бироқ, у масиҳий аёлга зарар қилиш кераклигини билгач, у буни бепул қилишини айтди. Жон масиҳийларни ёмон кўрарди. Айтганча, ўша пайтда зинода яшаётган бу масиҳий аёлга сеҳр қўйди. Сеҳр иш бермади. Нимадир бу масиҳий аёлни ёмон сеҳрлардан ҳимоя қилди.

Жон биринчи марта иблиснинг кучидан ҳам кучлироқ куч борлигини кўрди. Билмадим, нега бу ҳолатда, гарчи аёл гуноҳда яшаётган бўлса ҳам, душман унинг ҳаётига тўлиқ кириш имконига эга эмас эди. Одатда у бор. Лекин мен учун бу биз масиҳийлар Масиҳда биз ўйлагандан кўра кўпроқ кучга эга эканлигимизнинг тасдиғи эди. Шайтон ўзи айтганидек кучли эмас. У айёр ёлғончи! Иблис ҳақиқий ва қудратли душман бўлсада, Исода бизга берилган куч Шайтоннинг кучидан каттароқдир.

Имонлининг ҳокимияти

“Исо уларга деди: Мен шайтоннинг осмондан яшиндай тушганини кўрдим.Мен сизларга илону чаёнларни босиб эзиш ҳокимиятини ва иблиснинг бутун куч–қудратини оёқ ости қилиш ҳокимиятини берганман. Ҳеч нарса сизларга зарар етказмайди.” (Луқо 10:18-19). Исо шогирдларига куч беришдан олдин уларга ҳокимият берган. Муқаддас Руҳнинг кучи кейинроқ келди, лекин куч дарҳол берилди. Масиҳий бўлганингизда, Исо сизга Муқаддас Руҳнинг ҳокимияти ва кучини беради.

Руҳий оламда  сиз ҳокимият рамзи бўлган нишонга эга бўлган ва бу ҳокимиятнинг қудратини ифодаловчи қуролга эга бўлган полициячига ўхшайсиз. Ҳокимият полиция гувоҳномасига, куч эса қуролга ўхшайди. Иблис устидан ҳокимият аллақачон сизга ўтганини тушунганингизда, душман полициячидан қўрққан жиноятчи каби ваҳимага тушади. У жиноятчи, сиз офицерсиз. Бундан ташқари, сизни қўллаб-қувватловчи Муқаддас Руҳнинг кучи бор.

Эсингизда бўлсин, осмондаги ва ердаги барча ҳокимият Исога тегишли (Матто 28:18). У душман устидан бутун ҳокимиятни берди (Луқо 10:18). Шайтонни оёқ ости қилишимиз учун бизга куч берилган. Эстер шоҳ билан иттифоқи орқали қироллик ҳокимиятига эга эди. У душманга қарши туриш ва унинг режаларини бузиш учун куч ишлатган.

Масиҳ келинига худди шундай қилиш учун ҳокимият ва куч берди: такрорланадиган гуноҳ ва лаънатларга чек қўйиш; қўрқув, оғирлик, қуллик ва ўлим руҳларини қувиб чиқаринг; илонларга, чаёнларга ва душманнинг барча кучларига қадам қўйинг; душман томонидан қурилган истеҳкомларни вайрон қилиш. Ҳокимият шоу учун эмас, ўйин учун эмас, балки руҳий уруш учун берилган.

-----------------

4-кун

Анъаналарга эмас, Исога ишонинг

Имонлилар қалбларида қўрқув уйғотадиган диний урф-одатлар ва таълимотлар туфайли шайтон устидан ўз кучларини ишлатишдан қўрқишади. Мисол учун, кўпчилигимизга ўргатилган бўлса керак, агар биз шайтон билан руҳий уруш олиб борадиган бўлсак ва жинни чиқариб ташлаш билан шуғуллансак, биз бахтсиз ҳодисалар, ҳужумлар, тушкунлик ва даҳшатли тушларни ҳаётимизга жалб қиламиз, чунки шайтон қасос олади. Муқаддас Китобда бундай таълимот йўқ! Бундан ташқари, нарсаларни бундай тушуниш шайтонга жуда фойдалидир.

Мен  ўзим баъзи масиҳийларнинг ёшларга руҳий уруш олиб боришда эҳтиёт бўлишни маслаҳат беришларини эшитганман, чунки шайтоннинг даҳшатли реакцияси пайдо бўлиши мумкин. Бу тушунча руҳий туюлиши мумкин, аммо бу Муқаддас Китоб таълимоти эмас. Исо деди: “Мана, Мен сизга илонлар ва чаёнларни ва душманнинг бутун кучи устидан юриш учун куч бераман ва ҳеч нарса сизга зарар этказа олмайди” (Луқо 10:19). Ҳимоя ваъдаси “илон ва чаёнларни оёқ ости қиладиган” барча шогирдларга берилган.

Муқаддас Битикнинг ҳеч бир жойида Исонинг шогирдларини юзага келиши мумкин бўлган оқибатлар ва жавоб реакцияси  тўғрисида огоҳлантирганини ёки қандайдир яширин гуноҳ душманга уларнинг ҳаётига ҳужум қилишига йўл қўйиши ҳақида ёзилганини топа олмайсиз. Масиҳнинг биринчи издошлари мукаммал эмас эдилар, лекин улар ҳокимиятдан фойдаландилар. Исо уларга берган ягона огоҳлантириш, улар Унинг ҳокимияти орқали кўрган ғалабаларидан хурсанд бўлишлари керак эмас, балки бу ҳокимиятнинг асоси бўлган абадий нажотдан хурсанд бўлишлари керак эди.

Мен ўсмирлигимда Исонинг сўзларидан кўра бу анъанага кўпроқ ишонардим. Кўп жонлар қутқарилиши ва озод бўлиши кутилган ҳар бир ёшлар конференциясидан олдин, биз иблиснинг мумкин бўлган ҳужумларига қарши ўзимизни Исонинг қони билан қоплаш учун астойдил ибодат қилганимизни эслайман.

Муаммо шундаки, биз шайтоннинг "жавоб қайтаришига" ҳақиқатан ҳам ишонган эдик. Биз ҳатто зулматлар салтанатига зарба бериш арафасида турганимиз учун раҳбарларимиздан ибодат қилишни сўрадик ва душман қўл қовуштириб ўтирмайди, балки қасос олади, деб кутгандик. Биз буюк уйғонишлар ортидан буюк ҳужумлар бўлишига ишонардик. Бизнинг фикримизча, буларнинг барчаси Инжил таълимотларига асосланган эди, масалан, сувга чўмгандан кейин Исонинг васвасаси ва  Изабел пайғамбарлари устидан ғалаба қозонганидан кейин Илёснинг руҳий тушкунлик билан кураши.

Қизиғи шундаки, биз кутган нарсага эришдик: конференция олдидан жамоадаги йигитлар бахтсиз ҳодисаларга дуч келишди, масалан, хизматга кетаётиб, катта йўлда машина ағдарилиб кетди; ёки ибодат жамоасидаги кимдир тўсатдан касал бўлиб қолди ва касалхонага ётқизилди. Воқеалардан кейин эса бутун жамоа ўзини жисмонан ёмон ҳис қилди. Бу воқеаларнинг барчаси бизнинг диний назариямизни тасдиқлади. Биз бу ҳужумлар шайтоннинг салтанатига қилинган ҳужумга муносабати, деб ўйлагандик. Биз шунга ишонган эдик. Бироқ, бу эътироф Исо айтганларига мутлақо зиддир. У душманга ҳужум қилсак, "ҳеч нарса бизга зарар келтирмайди", деб ваъда берди. Исонинг сўзлари руҳий урушни талқин қилишдан кўра кўпроқ аҳамиятга эга. Ўшандан бери биз Исо бизга ваъда қилган нарсаларни ўргатмоқдамиз ва бир дам олиш кунларида бир йил давомида қилганимиздан кўра кўпроқ руҳларни ҳайдаймиз.

Гап шундаки, биз руҳий оламда, ҳатто душман бизга ҳужум қилса ҳам, ёвуз шайтоннинг барча алангали ўқларини ўчирадиган кўринмас имон қалқони билан қопланганмиз (Эфесликларга 6:16). Агар биз Исонинг бу сўзларига ишонсак, имонимиз руҳий оламда қалқонга айланади. Ҳатто шайтон қасос олиш учун ҳужум қилишга қарор қилганда ҳам, имон қалқони ҳужумни тўхтатади. Илтимос, тушунинг, бу ҳокимиятда юрганлар ҳужумлар ёки қийинчиликларга дуч келмайди дегани эмас. Шуни таъкидлашни истардимки, биз куч ишлатишдан қўрқмаслигимиз  ва шайтон ўз ўқлари билан яраланганда жавоб қайтаришимизни кутмаслигимиз керак.

Эътиборингизни яна бир адаштирувчи фикрга қаратмоқчиман: баъзилар, жин чиқариш пайтида бир одамни тарк этган жинлар бошқа одамга,агар у одам у ерда бўлса ва Худо билан юрмаса жинлар унга кириши мумкин, деб ҳисоблашади. Шуни таъкидлашга шошиламанки, биринчидан, шайтонга киришдан фойдаланиш ва бошқа одамга кириш учун кейинги ҳайдашни кутиш керак эмас.

Иккинчидан, агар озодлик пайтида жинлар бир одамдан иккинчисига сакраб ўтса, у ҳолда касаллик ва касалликдан халос бўлиш пайтида улар ҳам бир одамдан иккинчисига ўтишадими? Тавба ҳақида нима дейиш мумкин? Гуноҳлар ҳам бир одамдан иккинчисига ўтадими? Мисол учун, қурбонгоҳда тавба қилган гуноҳкордан иккинчи ўриндиқдаги одамга? Бу назария ҳақиқат эмас! Ва Муқаддас Китоб бу тушунчани рад этади.

Бундай ёлғоннинг орқасида Худо берган ҳокимиятда юришимизга тўсқинлик қилиш учун Худонинг халқига қўрқув уйғотмоқчи бўлган душман турибди. Биз учун Худонинг иродаси ер юзидаги энг хавфсиз жой ва Унинг иродаси биз Хушхабарни ваъз қилишимиз, касалларни шифолашимиз, жинларни қувиб чиқаришимиздир. Бу биз қилишимиз керак бўлган ва Худо ҳимоя қиладиган нарсадир. Ва жинлар буни билишади.

Масиҳийлик учун Худонинг ҳокимияти ва ҳимоясини тан олиш ва Муқаддас Битикка мувофиқ ҳаракат қилиш вақти келди. Самовий Отамиз дунёдаги ҳар қандай суғурта компаниясига қараганда яхшироқ ҳимоя режаларига эга, чунки Худонинг режаси Исонинг қони билан тўланган тўлиқ ҳимоядир.

Енгилган душман

Унутманг, биз мағлуб бўлган душман билан курашяпмиз. У ерда мағлуб бўлгач, барча жинлари билан осмондан қувилган. Ваҳий 12:7-12 да шундай дейилган: “... у ерга улоқтирилди ва фаришталари у билан бирга ҳайдаб юборилди... биродарларимизнинг айбловчиси қувиб чиқарилди... улар уни Худонинг қони билан енгдилар. Қўзи ва уларнинг шаҳодат сўзи билан."

Биринчи одам йиқилганидан сўнг, Худо аёлнинг уруғи келиб, илоннинг бошини эзиб ташлашини ваъда қилди (Ибтидо 3:15). Раббий Исо бу ерга келди ва саҳрода иблис билан юзма-юз учрашди ва у ерда уни мағлуб этди ва охирги зарба Масиҳ ўлиб, ўлимдан ғалаба билан тирилганида хочда берилди. Бу Худонинг Ўғлининг эркак бўлишининг сабабларидан бири эди - Шайтонни эзган аёлнинг уруғи.

Лекин бу ҳаммаси эмас! Исо “қўлбошилар ва ҳокимиятларни қуролсизлантириб, уларни шарманда қилди, Ўзида улар устидан ғалаба қозонди” (Колосаликларга 2:15). Кейин у бу ҳокимиятни ер юзидаги иблиснинг ишларини йўқ қилишни давом эттириш учун жамоатга топширди. Ҳар сафар Хушхабарни ваъз қилганимизда, касалларни даволаганимизда, мазлумларни озод қилганимизда, душманга янги зарба берилади. Бизга, шунингдек, шайтон боғланиб, дўзахга ташланади, сўнгра оловли кўлга улоқиладиган кун келади, деб ваъда қилинган. Бу унинг келажаги.

Биз масиҳийлар мағлуб бўлган душманнинг ўтмиши, бугуни ва келажагини тушунишимиз керак. Ҳа, у кучли, ҳисоб-китобли, айёр ва ёлғончи. Лекин у ҳам Исо Масиҳ томонидан мағлуб этилган ва қуролсизланган. Шунинг учун биз шайтон билан ғалаба қозониш учун эмас, балки у билан ғалаба позициясида туриб курашамиз. Руҳий уруш ҳақидаги машҳур парчада Павлус шундай дейди: “Шу сабабдан, Худонинг қурол–аслаҳалари билан қуролланинг, деб айтяпман. Шунда ёвузликка тўла кунларда маҳкам тура оласиз, қуролланиб тайёр турган бўласиз” (Эфесликларга 6:13).

Дарҳақиқат, руҳий қуроллар имонлиларга ғалаба қозониш учун эмас, балки биз учун аллақачон қўлга киритилган ғалабани ушлаб туриш учун берилади. Павлус барча имонлиларга шундай дейди: “Худонинг қурол-аслаҳаларини кийинглар, токи Исо сизлар учун аллақачон қўлга киритган нарсада туришингиз учун. Шунда шайтон қайта-қайта мағлуб бўлади, чунки сиз шон-шуҳратдан шон-шуҳратга, ғалабадан ғалабага борасиз”.

Исо аллақачон иблисни мағлуб этган. Жанг икки минг йил олдин бўлиб ўтди, ғолиб эълон қилинди.

Ва  биз Исо билан бирлашганимиз сабабли, биз Унинг ғалабаси ва қудратига шерикмиз. Энди сиз ва мен бу ғалаба мавқеини эгаллаб, душман устидан ҳокимиятга эгамиз. Шунинг учун биз ғолиблардан кўра юқорироқмиз. (Римликларга 8:37).

МаликаЭстер шоҳ билан тузган никоҳ аҳди орқали ҳокимиятга эга бўлганидек, биз ҳам Бошимиз ва Турмуш ўртоғимиз бўлган Раббий билан тузилган аҳдимиз орқали ҳокимиятга эгамиз. У тўлиқ ҳокимиятга эга. Биз ҳокимиятда жасорат ва қатъийлик билан юришимиз мумкин, чунки бизнинг ҳокимиятимиз ва ҳукмронлигимиз Худодаги мавқеимизга бевосита боғлиқ: биз Унинг болаларимиз ва Масиҳнинг келинимиз.

Шайтон назорат қила олмайдиган ҳудуд

Марк Хушхабарида Исонинг кучли бўронни енгиб ўтиб, гадарияликлар юртига етиб келгани ҳақидаги ҳикоя тасвирланган. Ўша ерда Уни бутун бир легион жинларни ўз ичига олган жинга чалинган одам кутиб олди. Бу йиртқич одам яланғоч юриб, қабрларда яшади ва ҳеч ким уни боғлаб қўймаслиги учун ғайритабиий кучни намойиш этарди. У қичқирди ва тошлар билан ўзини яралади. Эркак максимум даражада жинга чалинган эди.

Менга  жин урган одам Исонинг олдига югуриб бориши қизиқ: “У Исони узоқдан кўриб, югуриб бориб, Унга сажда қилди”. (Марк 5:6). Буни тасаввур қилинг! У кўп жинларга чалинган бўлса ҳам, у югуриб бориб Исога сажда қилди.

Жинлар ҳеч қачон одамни Исонинг олдига югуртириб, Унга сажда қилдириш учун жалб қилмаслигини тушуниш учун сиз демонология ҳақида чуқур билимга эга бўлишингиз шарт эмас. Аксинча, жинлар одамларни Худодан ва жамоатдан узоқлаштиради. Қутқарилган одамлар кўпинча жинлар уларни Худонинг халқидан нафратланишига ва жамоат хизматидан қочиш истагига сабаб бўлганлиги ҳақида гувоҳлик беришади. Агар сиз ушбу бобнинг бошида Боб Хейгеннинг шаҳодатини эсласангиз, у ҳам Худонинг ҳузурини келтирган ҳар қандай нарсадан ўзини жуда ноқулай ҳис қилган. Бироқ, бу ҳикояда жинга чалинган одам Исонинг олдига югурди ва Унга сажда қилди.

Бу шуни кўрсатадики, инсоннинг ичида кўплаб жинлар яшаса ҳам, у ҳали ҳам Унга сажда қилиш учун Исога югуриш имконияти ва қобилиятига эга. Бу ташналик Исонинг эътиборини умидсиз одамга қаратиб, уни озод қилишга мажбур қилди. Жинлар ўша одамнинг ҳаётини қаттиқ назорат қилишди, лекин ҳали ҳам уларнинг назорати остида бўлмаган бир соҳа бор эди - инсоннинг иродаси, у жинлар эгалик қилган барча соҳалардан кучлироқ бўлиб чиқди.

Эътибор беринг, эркак юқоридан туғилмаган. Унга ёрдам берадиган Муқаддас Руҳ йўқ эди. Аммо унинг инсоний иродаси ёки бу иродадан қолган қандайдир нарса унда яшовчи жинлардан кучлироқ бўлиб чиқди. Эркакнинг иродаси унга ўзини озод қилишга ёрдам бера олмасди, лекин бу уни қила оладиган Зотга олиб бориши мумкин эди.

Агар камида мингта жинлари бор одам Исонинг олдига югуриб, Унга сажда қила олса, сиз ҳам, дўстим, шундай қила оласиз. Иблисга мавжуд бўлганидан кўра кўпроқ куч берманг. Унинг жинлар сенинг хоҳишингиздан кучли, деган ёлғонига ишонманг. Агар сиз тушкунликка тушиб қолсангиз ва ҳаётингизнинг баъзи қисмларини зулмат бошқараётганини тушунсангиз ҳам, эсда тутингки, шайтон назорат қила олмайдиган бир соҳа бор: сизнинг иодангиз. Сизнинг танловингиз ва иродангиз душман ҳукмронлик қилган ҳудудлардан анча кучли. Шундай қилиб, югуринг, Исога югуринг, Унга сажда қилинг ва У нима қилишини кўринг.

Бу ҳақиқий кураш

Исонинг олдига югуриб келган жинга чалинган одамдан фарқли ўлароқ, сиз Муқаддас Руҳга тўлиб, Худонинг Ўғли ва қизи бўлиб қайта туғилдингиз. “...Сиз уларни мағлуб қилдингиз; чунки сизда бўлган Зот дунёдагидан буюкроқдир” (1 Юҳанно 4:4).

Юҳанно Хушхабарида Исонинг дўсти Лазар оғир касал бўлиб вафот этган воқеа тасвирланган. Унинг қўллари ва оёқлари бўйлаб, бошидан оёқларигача, ҳатто юзи ҳам кўринмаслиги учун дафн мато бўлаклари билан боғланган. Исо қабрга яқинлашди ва тош думалаб олингандан кейин: «Лазар, ташқарига чиқ!» — деди. (Юҳанно 11:43). Исонинг амри Лазарни тирилтирди. У ўлимдан тирилди! Бу жуда катта мўъжиза! Шундай эмасми? Агар кимдир ўлимдан ўн дақиқа ўтиб ҳаётга қайтса, бу ҳақиқий сенсация. Ва агар кимдир қабрда тўрт кун ўлганидан кейин тирилса, бу дунёдаги энг катта мўъжиза бўлиши мумкин.

Ўзингни боғланган бўлса ҳам тирик топиш, ўлик бўлиб қолишдан кўра яхшироқ, шундай эмасми? Лазарнинг тирилишини кўрган ҳар бир киши унинг дафн қилинган кийимларига ёки қабрдан чиқиш учун курашаётганига эътибор бермади, чунки мато унинг ҳаракатланишига тўсқинлик қилди. Одамлар унинг тирилганидан, Масиҳ ўлган одамни тирилтирганидан ҳайратда қолишди.

Азиз дўстим, Исо ерга ёмон одамларни яхши қилиш учун эмас, балки руҳий ўликларни тирилтириш учун келган. Сиз тавба қилганингизда, худди шу нарса Лазар билан содир бўлди - сизнинг руҳий тирилишингиз. Осмонлар ғалаба қозонди. Фаришталар янги туғилишнинг мўъжизасидан хурсанд бўлишди.

Бироқ, Лазар сингари, руҳий тирилиш қўл ва оёқларнинг ҳаракатини чеклайдиган дафн кийимлари билан бирга бўлиши мумкин. Эҳтимол, нажотни қабул қилганингиздан сўнг, сиз тез орада бу сизни ёмон одатлардан, гиёҳвандликдан ёки занжирлардан халос қилмаслигини пайқадингиз. "Шу пайт қўлу оёқлари кафанланган, юзи рўмол билан ўралган марҳум чиқиб келди. — Кафанини ечинглар, уни қўйиб юборинглар, — деди Исо одамларга" (Юҳанно 11:44).

Атрофдагилар нуқтаи назаридан Лазарнинг ҳаётга қайтиши жуда катта воқеа эди. Аммо ўзингизни Лазарнинг ўрнига қўйинг: унинг қўллари ва оёқлари боғланган, ўрнидан туриши ва юриши қийин эди. У фақат дафн кийимидан қандай ечилиш ҳақида ўйларди. Унинг қабрдан чиқишига ҳеч ким ёрдам бермади. У ёлғиз чиқиб кетиши, мен қўшимча қилишга журъат этаман, катта куч билан чиқиб кетиши керак эди.

Бир неча марта Лазар ҳақидаги ваъз пайтида мен ушбу воқеани тасвирлаб бердим. Мен кўнгиллининг қўли ва оёғини тўғридан-тўғри саҳнада боғлаб, юзини ёпишқоқ лента билан ёпдим. Кейин мен боғланган кўнгиллини саҳнага ўрнатилган чодирга қўйдим ва унга бақирдим: "Лазар, ташқарига чиқ!" Бу унинг учун ҳақиқий кураш эди. Боғланган одам ўз қабридан чиқиш учун астойдил курашиши керак. Ўшанда залда ҳамма унинг тирилишини нишонлаган, аммо у катта ғалабани ҳис этмаган. Одамнинг қабр чангалидан қутулиб қолиши қийин.

Мен сизнинг руҳий тирилишингиз боғланганлигингиздан кўра муҳимроқ эканлигини таъкидламоқчиман. Гуноҳларнинг кечирилиши қулликдан озод бўлишдан кўра каттароқ неъматдир. Ер юзида қулликка боғланиб, эзилиб жаннатга киришингиз мумкин, лекин гуноҳларингиз кечирилмаса, жаннатга кира олмайсиз. Энг катта мўъжиза бу озодлик эмас, нажотдир. Шунинг учун Исо шундай деган: “Бироқ жинлар сизга бўйсунаётганидан хурсанд бўлманглар, балки номларингиз осмонда ёзилганидан хурсанд бўлинглар!” (Луқо 10:20).

Шунинг учун мен сизнинг руҳий тирилишингиз сизни боғлайдиган нарсадан муҳимроқ эканлигини айтдим.

Азиз дўстим, боғланганлик сизни қабрдан кетишингизга халақит бермасин. Сизнинг руҳий кучингиз шайтоннинг ҳар қандай рухсатидан устундир. Лазар боғланган эди, лекин ташқарига чиқди. Осон бўлдими? Йўқ! Лекин у буни қилди, сиз ҳам қила оласиз.

У қабрдан чиқаётганда, Исо шогирдларини қабр кийимидан озод қилишга ёрдам бериш учун юборди. Шундай қилиб, сизнинг дафн кийимингизни саралашга ёрдам берадиган одамлар билан ўзингизни ўраб олинг. Баъзан биз қабрда қолиб, ташқарига чиқмаймиз, Худо бизни у ердан тортиб олиш учун кимнидир юборишини кутамиз. Йўқ, сиз қарор қабул қилишингиз ва заҳарли муносабатлар қабрини тарк этишингиз, эски гуноҳларга қайтиш васвасасига тушадиган жойлар ва сайтларни тарк этишингиз, Худонинг Сўзига мос келмайдиган фикрлаш усулларини тарк этишингиз керак.

Агар сиз Худо сизни озод бўлишингизга ёрдам берадиган одамни ҳаётингизга юборишини истасангиз, Исонинг чақирувини эшитганингизда руҳий қабрингиздан чиқишингиз керак. Руҳий қабр - руҳий ўлик одамлар яшайдиган жой; бу жой руҳий ўлик одамлар томоша қиладиган телекўрсатувларни акс эттириши мумкин; руҳий ўлик одамлар ташриф буюрадиган веб-сайтлар. Қабр сизнинг жойингиз эмас, у ўликлар жойидир.

Эсингизда бўлсин, ҳозир сиз ҳис қилганингиздан кўра кўпроқ ҳокимият ва кучга эгасиз. Исони ўлимдан тирилтирган куч сизда яшайди. Унинг кучи билан сиз жинларни қувиб чиқаришингиз ва шайтон сизни боғлаган ҳар қандай занжирлардан халос бўлишингиз мумкин.

Муҳокама учун саволлар:

1. Эфесликларга 4:27–30 ни ўқинг. Ушбу оятлар ва тажрибангизга асосланиб, душманга нима рухсат беришини тушунтиринг?

2. Масиҳий жинга чалинган бўлиши мумкинми? Тўлиқ жинга чалинганлик ва демонизация ўртасидаги фарқ нима?

3. Ҳокимиятда юришингизга халақит берадиган қандай анъанавий таълимотларни эшитгансиз?

4. Луқо 10:19 ни ўқинг. Бу оят имонлининг хокимияти ҳақида нима дейди?

5. Жинга чалинган одам ҳақидаги ҳикоядан ва бизнинг душман устидан қандай ҳокимиятга эга эканлигимиздан қандай сабоқ олдингиз?

6. Лазарнинг ҳикоясига асосланган ҳолда, ҳатто боғланган бўлсак ҳам, туриш ва Исонинг олдига бориш қанчалик муҳим?

Амалий қадам:

Бу ҳафта ҳар куни эрталаб, кунингизни бошлашдан олдин ибодатда Худонинг руҳий қурол-аслаҳасини кийинг (Эфесликларга 6:14-17).

Бўлишиш учун фикрлар:

Имонлининг кучи душманнинг ҳар қандай киришидан устундир.

Барча руҳий қуроллар бизга ғалаба қозониш учун эмас, балки биз учун аллақачон қўлга киритилган ғалабада туриш учун берилган.

Ҳаётнинг шайтон назорат қилмайдиган қисми у кириш имкониятига эга бўлган соҳаларга қараганда анча кучлироқдир.

Ғолиб жангдан кейин эълон қилинади. Биз аллақачон қўлга киритилган ғалабада турибмиз.

Занжирлар ва қабр кийимлари сизни қабрдан чиқишингизга халақит бермасин.

Агар Худо сизни озод бўлишингизга ёрдам бериш учун бировни юборишини истасангиз, сиз ўзингиз қабрдан чиқишингиз керак.

-----------------

5-кун

3-боб

Бизнинг қуролларимиз

Яқинда Литвадан бизга келган Паулиус исмли йигит амалиётимизни якунлади. У Литванинг кичик шаҳарчасида католик оиласида туғилиб ўсган. Паулиус умрининг қолган қисмини кичик шаҳарчада ўтказмаслик ва университетга кириб, катта шаҳарлардан бирига кўчиб ўтиш учун ўрта мактабда астойдил ўқишга қарор қилди. Университетда у санъат ва маданиятни ўрганишни, турли мамлакатларга саёҳат қилишни ва янги одамлар билан танишишни бошлади.

Кўп ўтмай, у янги дўстлари билан бирга зиёфат қилишни, маст бўлишни, ахлоқсиз турмуш тарзини олиб боришни ва деярли ҳар кеча қаттиқ гиёҳванд моддаларни истеъмол қилишни бошлади. Паулиус воқеалар қанчалик тез назоратдан чиқиб кетганини ўзи ҳам сезмади: у шу қадар тез пастга тушиб борардики, ўзини йўқота бошлади. Йигит ўзи интилган ҳамма нарсага эришган бўлсада, руҳий тушкунлик ва бўшлиқнинг тубсиз чуқурига тушиб кетди.

Бироз вақт ўтгач, унинг дўстларидан бири уни медитация депрессиядан халос бўлишга ёрдам беради, деб ишонтирди. У уни жинларнинг руҳий олами билан таништирди. Паулиус "Кундалини" медитацияси билан шуғулланадиган йога курсларига боришни бошлади. У ҳаётини ранг-баранг қиладиган нарсани қидирарди. Ушбу курсларга ташриф буюрганларнинг барчаси бахтли бўлиб туюлди. Курсларда инсон ўз устози эканлигини ва шунчаки маърифатга интилиши кераклигини ўргатишарди. Кўп ўтмай Паулиус астрал ҳолатга тушишни (медитацияда одам ўзига шўнғиб кетиши) ўрганди.

Кейинги икки йил изланишда ўтди: у Шарқий Янги аср тасаввуфини, ҳиндуизмни, шаманизмни, астрологияни ўрганди, шунингдек, кристаллар, психикалар ва унга мавжуд бўлган бошқа нарсалардан фойдаланган ҳолда психиканинг ёрдамига мурожаат қила бошлади. У ҳатто роҳиблар билан медитация қилиш учун Ҳиндистонга ҳам борди. Бу динларнинг барчаси унга шунчалик кучли таъсир кўрсатдики, у доимий рўза тутиш билан танасини чарчатишни бошлади. Паулиус бу дунёдан чекиниш учун қўлидан келганини қилган бўлсада, у ҳали ҳам руҳий тушкунликда, ички хотиржамликдан маҳрум бўлиб қолди ва унинг руҳий тушкунлиги худди роликли кемада кетаётгандек чайқаларди.

Охир-оқибат, Паулиус, «маърифат» учун, шарбатларда 30 кунлик рўза тутиш орқали ўзини деярли ҳалокатли ҳолатга келтирди. Бу унинг кўзларини ўзига очди: у руҳий, ҳиссий ва жисмоний жиҳатдан қанчалик аҳамиятсиз эди. Бу дин ва одатларнинг барчаси унинг руҳий ва жисмоний ҳолатига катта зарар етказган. У соғлиғини яхшилаш учун бир неча ҳафта ётоқда дам олишга мажбур бўлди.

Бу вақтда у тасодифан "Масиҳийнинг кундалиги" китобига дуч келди, унда кучли ибодатни батафсил тушунтириб берди: "Раббим, Исо, менга раҳм қил”. У ҳайратга тушди, бу дуони қайта-қайта пичирлар экан, вақт тўхтаб қолгандек бўлди, юраги ҳеч қачон бўлмаган ғайритабиий хотиржамликка тўлди. Бу шунчалик ақл бовар қилмас эдики, у йиғлаб юборди. Паулиус Исога ибодат қилишни ва Ундан кечирим сўрашни тўхтата олмади. Бу тавба дуоси чоғида бутун умри давомида уни таъқиб қилган қоронғулик ва тушкунлик булути хонани тарк этди. Паулиус биринчи марта Худонинг аниқ мавжудлигини, мукаммал севгисини ва янги ҳаётга таклифни ҳис қилди.

У имонлилар йиғини ва католиклардан бошқа жамоатлар ҳақида ҳеч нарса билмас эди. Шунинг учун у кундан-кунга ўз хонасига кириб, худди шу дуони ўқиди. Кейинги уч ой ичида Раббийнинг Ўзи унга қилган гуноҳларини ва уларнинг оқибатларини кўрсатиб, унга таълим бера бошлади. Худонинг марҳамати бизни тавба қилишга етаклайди, деб ёзилган (Римликларга 2:4). Паулиус тавба қилди ва унинг гуноҳлари орқали кирган жинлар унинг ҳаётини тарк этди. У бу ибодатлар ва иблис намоён бўлиши пайтида нима содир бўлаётганини тушунмади, аммо Раббий доимо ёнида эди ва уни ғайритабиий тинчлик билан тўлдирди.

Кейин Худо имонлиларни унинг ҳаётига олиб келишни бошлади. Тез орада Паулиус масиҳий жамоасига қўшилди ва Муқаддас Руҳнинг сувга чўмдирилишини олди. Унинг қутқарилиши дарҳол бўлмади, бу Худо уни босқичма-босқич қутқариб, эркинликда юришни ўргатган жараён эди.

Паулиус кейинроқ Вашингтон штатидаги бизнинг "Оч авлод" жамоатига хизматчилар малакасини ошириш учун келди ва у ерда ғалаба қозониш ва бошқаларга нажот келтиришни ўрганди. Бугун у озод ва Европадаги одамларга Исо Масиҳнинг Хушхабарини ваъз қилмоқда. Унинг хизмати орқали кўплар қутқарилмоқда, шифо топмоқда ва озод қилинмоқда.

Шуни таъкидлашни истардимки, Паулиус Исонинг исмини чақириш ва тавба қилиш орқали эмас, балки ибодат қилиш орқали ҳеч қандай ёрдамсиз қутқарилган. У бу тарзда ўзини озод қилган ягона одам эмас; Ўз-ўзини озод қилиш - бу сиз учун ҳеч кимнинг ёрдами ёки ибодатисиз оладиган озодлик. Хизматчи сиз учун дуо қиладими ёки сиз буни ўзингиз қиласизми, куч бизда эмас, куч Худода эканлигини тушунишингиз керак!

Руҳий олам - руҳий қоидалар билан бошқарилади

Руҳий уруш олиб бориш учун руҳий қуроллар керак. Эстер Хомоннинг яҳудий халқига қарши фитнасини эшитганида, биринчи бўлиб у ибодат қилиш ва рўзани эълон қилди. Шуни таъкидлашни истардимки, Эстер мамлакатда юқори лавозимни эгаллаган ва ишончим комилки, у жуда бой эди. Унинг яхши алоқалари ва нуфузли дўстларига қарамай, унинг биринчи қадами жисмоний ёки сиёсий эмас, балки руҳий эди. У нафақат бутун яҳудий халқидан ўзи учун рўза тутишларини сўради, балки ўзи ҳам рўза тутиб, ибодат қилди.

Эстер ҳам Мардохайга қуйидагича жавоб жўнатди: “Боринг, Шушандаги ҳамма яҳудийларни тўплаб, мен учун рўза тутинглар. Уч кечаю уч кундуз ҳеч нарса еманглар ҳам, ичманглар ҳам. Мен ҳам канизакларим билан рўза тутаман, сўнгра қонунга хилоф бўлса ҳам, шоҳ ҳузурига бораман. Майли, ўлсам, ўлай” (Эстер 4:15-16).

Малика Эстер Хомоннинг фитнаси ортида оддий усуллар билан мағлуб бўлмайдиган руҳий кучлар борлигини тушунди. Шунинг учун, биринчи навбатда, у сиёсий алоқаларга эмас, балки руҳий алоқаларига таянди. Рўза туфайли Хомонни бошқарадиган руҳий кучлар бостирилди ва кейин Эстер учун жисмоний дунёда ғалаба қозониш йўли очилди.

Муаммоингиз жисмоний бўлса, уни жисмонан ҳал қилиш мумкин, аммо муаммонинг илдизи руҳий бўлса, уни руҳан ҳал қилиш керак. Бошқача қилиб айтганда, агар касаллик фақат жисмоний бўлса, унда тиббиёт уни даволай олади; аммо касалликнинг орқасида руҳий кучлар турса, тиббиёт самарасиз бўлади. Биз буни Исонинг хизматида кўрамиз, у ерда кўп ҳолларда У жинни қувиб чиқариш орқали касалларни даволаган.

Кўпгина жисмоний муаммолар айнан чуқур руҳий илдизлар туфайли юзага келади. Бу илдизларни фақат руҳий усуллар билан олиб ташлаш мумкин. Эстер таҳдид биринчи навбатда руҳий эканлигини тушунди; Шунинг учун у биринчи навбатда ибодат ва рўза орқали руҳий соҳада бу билан шуғулланиши керак эди.

Руҳий қуролларга тўлиқ кириш имконига эга бўлганингизда муаммоларни фақат кўринадиган ҳақиқатда ҳал қилиш катта хатодир. Биз яшаётган дунё биз тушунгандан кўра кўпроқ руҳийдир. Биз буни тан олишни хоҳлаймизми ёки йўқми, биз доимо руҳий оламнинг уруш майдонидамиз. Шунинг учун биз руҳий қуролларни қўллаган ҳолда ва руҳий аслаҳаларимизни кийиб, руҳий урушга киришишимиз керак. Руҳий оламда ғалабани кўрганимиздан сўнг, уни жисмоний ҳақиқатда кўриш осонроқ бўлади. Эътибор беринг, Эстер уч кунлик рўза тутгандан кейингина шоҳга илтимос қилиш учун борди. Кечикиш унинг учун жуда хавфли эди, аммо у рўза тутмасдан муаммони ҳал қилиш учун қилган барча уринишлари беҳуда бўлишини тушунди, чунки бу руҳий усуллар билан олиб бориладиган руҳий уруш.

Ибодат қурол сифатида

Руҳий уруш олиб бориш бобида Павлус шундай ёзади: “Ҳар қандай шароитда Муқаддас Руҳга таяниб дуо–ибодат қилинглар. Ибодатда ҳушёр ва саботли бўлиб, Худонинг барча азизлари учун илтижо қилинглар” (Эфесликларга 6:18).

Сажда бизнинг қуролимиз, аммо у душманга қарши курашадиган жанг майдонидир. Ибодат ва рўза Эстернинг руҳий оламидаги қуроли эди. Бу қурол ҳар бир масиҳий учун мавжуд. Жинларни қувиб чиқараётганда, мен уларнинг ибодатдан нафратланишлари ҳақида қичқирганларини тез-тез эшитардим, чунки ибодат уларнинг шоҳлигини ёқиб юборди.

"Исо номидан" ибодат руҳий оламда динамик кучга эга. У нажот келтиради. Муқаддас Китобда шундай ёзилган: “Кулфатда қолганларида Эгамизга нола қилдилар, Эгамиз уларни азоб–уқубатлардан қутқарди” (Забур 106:6).

Эътибор беринг, баъзилар хизмат ибодатлари орқали, бошқалари эса шахсий ибодатлари орқали озодликка эга бўлишади. Бу Паулиуснинг ҳаётида бўлган, мен унинг гувоҳлиги билан бобнинг бошида ўртоқлашдим. Шунинг учун, ўзингизнинг ибодат қуролингизнинг кучини камситманг. Ибодат, камтарлик, имон ва чуқур тавба билан биргаликда руҳий оламда мўъжизалар яратиши мумкин.

Жангни руҳий шоҳликка олиб ўтинг

Яқинда Youtube'да ҳавода илон билан жанг қилаётган бургут видеосини томоша қилдим. Қизиғи шундаки, у ерда илон билан жанг қилмади, чунки унинг ерда бирор имкони йўқ. Илонлар ерда яшайди, бу уларнинг муҳити, лекин бургутлар ҳавода ҳукмронлик қилади. Бургут илонни осмонга кўтариб, ҳавога улоқтирганда, бу жанг натижасини ўзгартирди. Гап шундаки, илон ҳавода ҳужум қилиш учун на мувозанатга, на ҳимояга, на кучга эга. Ерда илонлар кучли ва ҳалокатли, аммо ҳавода улар ожиз ва ҳимоясиз. Ушбу тимсолни эсланг: сизнинг душманингиз илон; сиз бургутсиз. Шунинг учун, жангни ибодат майдонига олиб ўтинг, шунда душман мағлуб бўлади. Унинг комфорт зонасида у билан жанг қилманг; бургут каби уруш майдонини ўзгартиринг.

Муқаддас Китобда тилга олинган Омолекликлар билан биринчи жанг жуда ғайриоддий эди: Ёшуа Омолек қўшини билан жисмоний реалликда, водийда жанг қилди, Мусо эса руҳий реалликда душманга қарши курашиш учун тоққа чиқди. "Мусо қўлларини кўтарганда, Исроил халқи ғолиб келар, туширганда эса Омолеклар ғолиб келарди" (Чиқиш 17:11).

Эстер ҳам худди шундай тактикага амал қилди. У ибодат ва рўза билан руҳий соҳага кўтарилди ва дастлаб ўша жойда ғалаба қозонди. Шуни таъкидлашни истардимки, у ёлғиз жанг қилмади, барча яҳудийлар уни рўза тутишда қўллаб-қувватладилар; Ёшуа ҳам ёлғиз жанг қилмади, уни Мусо қўллаб-қувватлади.

Ибодатсиз Масиҳийлар - кучсиз Масиҳийлар

Руҳий соҳада бизда руҳий қуроллар мавжуд. Руҳий душман ҳалокатли, аммо бизнинг қуролимиз ҳам шундай. Эслатиб ўтаман, бизнинг биринчи қуролимиз ибодатдир. Биз уни ишлатамизми ёки йўқми, барчаси ўзимизга боғлиқ.

Исонинг шогирди Бутрус ухлаб қолди ва яқинлашиб келаётган жанг пайтида ибодат қуролини ишлатмади. “Ва Раббий деди: “ — Шимўн, Шимўн! Мана, буғдойни ғалвирдан ўтказишгандай, шайтон сизларни синовдан ўтказишга изн талаб қилди. Бироқ имондан тоймасин деб, Мен сен учун ибодат қилдим. Сен тавба қилиб, Менга қайтганингдан кейин, биродарларингни имонда мустаҳкамла” (Луқо 22:31-32) Қизиғи шундаки, бу парчада Исо Бутрусни уч йил олдинги номидан ўзгартирган ном, яъни «Шимўн» деб чақирди (Юҳанно 1:42-43). Охирги кечки овқат пайтида Исо Бутрусни Шайтоннинг режаси ҳақида огоҳлантирди ва шогирди учун қаттиқ ибодат қилди. Ўша оқшом Гетсемания боғида Исо Бутрусни васвасага тушиб қолмаслик учун уни ҳушёр туришга ва У билан бирга ибодат қилишга чақиради. Бироқ, Бутрус уйқуни танлади ва ибодатни қурол сифатида ишлата олмади ва ўша кечада душман ғалаба қозонди.

Шунинг учун, мен тез-тез такрорлайман, ибодат қилувчи масиҳийлар кучли масиҳийлар, ва ибодатга бепарво бўлганлар кучсиздир. Ибодат, кўринмас дунёда доимо содир бўладиган руҳий уруш туфайли имонли ҳаётининг ажралмас қисмига айланиши керак. Агар биз ибодат қилмасак, биз, албатта, эски одатларга қайтамиз ва Бутрус каби ухлаб қоламиз. Шайтон руҳий ухлаётган масиҳийлардан устунликка эга; у уларни йўқ қила олади.

Шунинг учун, эй Худонинг халқи, уйқудан уйғониш ва ибодат билан туриш вақти келди. Ибодатни охирги чора сифатида кўрманг, у сизнинг олдингизга келган ҳар қандай муаммога биринчи жавоб бўлсин. Муаммони руҳий соҳага олиб боринг ва ибодат орқали курашинг.

Рўза тутиш қуроли

Мен сизнинг эътиборингизни рўза пайтида чиқарилган кучга қаратмоқчиман. Малика Эстер бу турдаги руҳий қуролдан фойдаланган. Ва нафақат у, балки Муқаддас Китобдаги барча муҳим одамлар рўза тутдилар: Мусо, Довуд, Илёс, Эстер, Дониёр, Ханна, Павлус ва Исо. Исо  рўза ҳақида ўргатганида: “Рўза тутганингизда...” деганида, “Агар рўза тутсангиз...” демаган, ҳаммамиз рўза тутамиз, деб қарор қилган.

Инсон рўза тутишга қодир бўладиган тарзда яратилган. Нима демоқчи эканлигимни тушунтириб бераман: агар сиз ҳар кеча саккиз соат ухласангиз, бу ҳаётингизнинг жами учдан бир қисмини ташкил қилади. Агар одам ўртача 75 йил яшаса, уларнинг 25 йили ухлашда ўтади, яъни 9125 кун. Сиз ухлаётганингизда рўза тутяпман деб айта оласиз ва шунинг учун эрталабки овқат инглиз тилида "рўзани бузиш" деб аталади (таржимоннинг эслатмаси: инглиз тилидан нонушта сўзи (breakfast) рўзани бузиш деб таржима қилинган).

Демак, рўза – руҳий сабабларга кўра овқатдан ўзини тийишдир. Рўза - бу ўзингизни камтар қилишнинг Каломий усулидир (Забур 33:13; 69:11). Рўза ҳаётдаги қийинчиликларни енгишга ёрдам беради. Эзра ҳимоя учун йўлда рўза тутди (Эзра 8:21-28). Канъон ва сурияликларнинг бирлашган қўшинлари Исроилга бостириб кирганида шоҳ Ёҳушафат рўза тутди (2 Солномалар 20:3).

Рўзанинг асосий афзалликларидан бирини алоҳида таъкидламоқчиман - бу Худога чанқоқликни янгилайди. Агар сиз Худонинг ҳузурига очлигингиз кучайишини истасангиз, рўза тутишни бошланг. Бошқача қилиб айтганда, агар сиз рўза тутсангиз, руҳий ўсишни кутинг.

Рўза сизнинг ҳаётингиздаги Худонинг чақирувини бажариш учун куч ва иноятни келтириб чиқаради. Эски Аҳддаги кўпчилик одамлар инқироз ва қийинчиликлар пайтида рўза тутишган. Мен жамоатни муаммолар туфайли эмас, балки мақсад учун рўза тутишга чақираман. Ханна бир мақсад - Исроилнинг яқинлашиб келаётган қутқарилиши учун рўза тутди (Луқо 2:37). Рўза тутишни бошлаш учун муаммоларни кутманг, лекин улар келиб қолса, бу руҳий қуролдан фойдаланишдан тортинманг. Бу Худо олдида ўзингизни камтар қилишнинг ажойиб усули. Эсингизда бўлсин, рўза масиҳий учун ҳаёт тарзи бўлиши керак.

Рўза тутишнинг яна бир сабаби руҳий ғалабалардир. “— Дониёр, қўрқма! — деди у менга. — Сен ҳаёт лаззатларидан воз кечиб, хабар хусусида мулоҳаза юритишни бошлаган кунингдаёқ, илтижоларинг ижобат бўлган эди. Илтижоларингга биноан, мен олдингга келдим. Аммо Форс шоҳлигини ҳимоя қилувчи фаришта йигирма бир кун давомида менга қаршилик кўрсатди. Мен у билан жанг қилиб ҳаяллаб қолганим учун, бош фаришталардан бири бўлган Микойил менга ёрдамга келди.” (Дониёр 10:12-13).

Муқаддас Битикнинг ўқилган қисмида Дониёр рўза тутиш орқали Худо олдида ўзини камтар тутишга қарор қилди. Қарор қабул қилиш пайтида, Худо аллақачон жавоб билан фариштани юборган ва руҳий соҳада жиддий тўқнашув бошланган. Жисмоний шоҳликлар ва ҳудудларда ҳукмронлик қиладиган самодаги кучлар Дониёрнинг ибодатига жавоб олишни  хоҳламадилар. Аммо Дониёр таслим бўлмади. Унинг ибодатида Худо яна кўпроқ фаришталарни юборишни бошлади, охири йигирма бир кундан кейин унинг ибодати ижобат бўлди.

Кўпчилигимиз Дониёр каби миллий даражада руҳий уруш олиб бормаймиз, лекин Худонинг буюк одамлари учун мавжуд бўлган қуроллар бизда ҳам мавжуд. Буларнинг барчаси рўза ва ибодат орқали ўзингизни Худо олдида камситиш билан боғлиқ. Мен "рўза Худони ҳаракатга келтиради" деган гапга тўлиқ қўшилмайман, аксинча бу бизни Унинг иродасига ва Унинг руҳий ҳақиқатига олиб боради. Порнографияга қарамликдан халос бўлолмаганимда, Худо олдида рўза тутиб, ўзимни камтар қилдим. У менга Ўзининг иноятини ёғдирди ва менга эркинлик берди.

Бугун биз “Оч авлод” жамоатимиз билан ҳар ойда уч кун рўза тутамиз. Ҳа, амалга ошиши керак бўлган даъват учун бу бизнинг ҳаёт тарзимизга айланди; енгиб ўтадиган қийинчиликлар учун; мағлуб бўлиши керак бўлган руҳий душманлар учун; ва Худо билан шахсий муносабатларимиз учун. (Мен дарҳол маслаҳат бермоқчиман: рўзага қандай кириш ва чиқишни ўрганинг, шунингдек, шифокорингиз билан маслаҳатлашинг.)

Руҳий оламнинг ҳақиқатини англаганингизда, ибодат ҳаётий аҳамиятга эга бўлади. Қарама-қаршилик доимий равишда содир бўлишини тушунганингизда, рўза тутиш сизнинг одатингизга ва ҳаётингизнинг бир қисмига айланади. Руҳий душман ухламайди, у доимо "ўғирлаш, ўлдириш ва йўқ қилиш" йўлини излайди (Юҳанно 10:10). Рўза ва ибодат - бу ғалаба қозониш учун ишлатишингиз мумкин бўлган қуролдир. Шунинг учун аломатлари (симптомлари) билан курашиш ўрнига, муаммолар ва низоларнинг руҳий илдизларини йўқ қилиш учун кучли руҳий воситалардан фойдаланинг. Фақат аломатлар билан курашманг - уларнинг илдизларини йўқ қилинг.

Исо номининг кучи

Яна бир кучли қурол - бу Исонинг исми. “Эгамизнинг номи мустаҳкам қалъадир, солиҳ у ерга бориб эсон–омон бўлади” (Ҳикматлар 18:10). Раббийнинг исми нафақат ҳимоя ва тош, балки ибодатда руҳий «парол» каби нарсадир. Исо шогирдларига Отага “Унинг номи билан” ибодат қилишни буюрган (Юҳанно 16:23).

Сизга бир мисол келтираман: Жамоатимизда раҳбарлар ва кўнгиллилар баъзан бирор нарса қилиш ёки олиш учун менинг исмимни ишлатишади. Мисол учун, улар жамоат қаҳвахонасига кириб: "Влад учун иккита кофе" дейишлари мумкин ва бариста улар хоҳлаган нарсани қилади, чунки бу менинг шахсан келганимга ўхшайди. Менинг жамоамдаги йигитлар ҳам шундай дейишади: "Биз музокараларда сизнинг номингиздан фойдалансак, биз кўплаб лойиҳаларни тезроқ олға силжита оламиз, чунки кўп одамлар сизни аллақачон билишади ва ҳурмат қилишади". Балки шунинг учун Исо Отасининг олдига худди Исо шахсан сўраш учун келгандек, Унинг номи билан келинглар деб айтган.  Шундай қилиб, сиз ибодат қилганингизда, Исонинг исмини ишлатинг, у куч келтириб чиқаради.

Эътибор беринг, биз Унинг номи билан нажот топдик: “Нажот бошқа ҳеч кимдан келмайди. Унинг номи — бутун оламда нажот берадиган ягона номдир” (Ҳаворийлар 4:12). Биз Унинг номи билан сувга чўмганмиз (Ҳаворийлар 2:38). Аломатлар ва мўъжизалар Унинг номи билан амалга ошади. (Ҳаворийлар 4:17).

Ёш Довуд Гўлиёт билан жанг қилганда, у гигантга қарши жисмоний қурол билан эмас, балки Худонинг номи билан келди ва бу ҳақда мақтанди: “Сен қилич, найзаю ханжарлар билан устимга бостириб келяпсан. Мен эса сен ҳақоратлаган Исроил лашкарининг Худоси, Сарвари Оламнинг номи билан қуролланиб устингга бостириб боряпман” (1 Шоҳлар 17:45). Довуд болалигиданоқ Худонинг исми кучли руҳий қурол эканлигини билар эди. Ҳатто Эски Аҳдда ҳам шундай бўлган. Сиз ва мен аллақачон Янги Аҳдда яшаймиз. Қоронғу дунё Исо исмининг қудрати ва ҳокимиятини кўпроқ билади ва титрайди.

Исо деди: “Менинг номим билан улар жинларни қувиб чиқарадилар; Улар янги тилларда гапирадилар” (Марк 16:17). Бу Раббимиз Исо Масиҳ номида мавжуд бўлган мутлақ руҳий ҳокимиятдир. “Менга ишонган одам Мен қилган ишларни қилади. Булардан ҳам буюкроқ ишларни қилади, чунки Мен Отанинг олдига кетяпман. Сизлар Менинг номимдан сўраган ҳамма нарсани Мен бажо келтираман, токи Ота Ўз Ўғли орқали улуғлансин" (Юҳанно 14:12, 13).

Унинг исми Исо қилган ҳамма нарсани ўз ичига олган кучли қуролдир! Сиз имон билан “Исо номи билан” эълон қилганингизда, гўё У касалларни шифолаш, жинларни қувиб чиқариш ва ўликларни тирилтириш учун шахсан зоҳир бўлгандек бўлади. “Шунинг учун Худо Уни энг юқорига юксалтирди ва Унга ҳар қандай исмдан юқори исмни ато этди. Токи Исонинг олдида еру осмондаги ва ер остидаги борлиқ жон тиз чўксин” (Филиппиликларга 2:9-10).

Бир куни мен шундай вазиятга тушиб қолдимки, мен биринчи марта Исонинг исмини эълон қилиш кучини ҳис қилдим. Мен йигирма ёшда эдим ва ёшлар чўпони бўлиб хизмат қилардим. Бир куни ёшлар хизматига янги йигит келди. Ибодат пайтида у ерга йиқилди. Йиғилишда жамоат хизматчилари иштирок этишаётганди, биз нима қилишни билмадик ва улуғлаш хизматини тўхтатмасликка қарор қилдик. Ибодатдан кейин биз йигитни ўраб олдик ва у учун ибодат қилишни бошладик.

Унинг йиқилиши Муқаддас Руҳ ёки жинларнинг намоён бўлишими, ёки у шунчаки тиббий ҳолат туфайли йиқилиб тушганини билмай, бироз саросимага тушдим. Биз ибодат қила бошладик ва жинлар у орқали ўзларини жуда зўравонлик билан намоён қила бошладилар. Йиқилишнинг сабаби Муқаддас Руҳ ёки жисмоний касаллик эмаслиги маълум бўлди. Биз жинни ундан чиқишини буюриб, бир соатча ибодат қилдик. Натижада баъзи жинлар чиқди, лекин бу одам тўлиқ озод қилинмади.

Ўша пайтда бизнинг демонология ҳақидаги билимимиз, худди жинларни қувиш тажрибаси каби, жуда чекланган эди - биз бу соҳани эндигина ўрганишни бошлаган эдик. Шунинг учун, биз кейинги уч кун давомида ибодатни тўхтатиб, рўза тутишга қарор қилдик, кейин яна учрашиб, у билан ибодатни давом эттиришга қарор қилдик. Кейин уни уйга олиб кетиш менга топширилди.

Кеч бўлди. Мен уни дадамнинг қизил Toyota Carolla машинасида олиб кетаётган эдим. Йигит шаҳар ташқарисида яшар эди, биз тахминан йигирма дақиқа юрдик (бизнинг шаҳримиз учун йигирма дақиқалик йўл узоқ). Йўл бўйлаб кўча чироқлари йўқ эди, биз қоронғиликда кетаётгандик.

Машинада фақат иккитамиз бор эдик. Бу йигит мендан анча катта эди. Мен телефонимни очдим ва умуман мобил қабул қилиш йўқлигига ишонч ҳосил қилдим. Юрагим тезроқ уриб, томоғимга ботиб кетди. Машинада атмосфера «совуқ» бўлди. Қаердандир бу йигит жаҳли чиқиб, тажовузкор ҳаракат қила бошлади. Энди уни ёлғиз ўзини олиб кетиш нақадар ақлсизлик эканини тушундим.

Мен рулни маҳкам ушлаб, хаёлимга келган биринчи нарсани қилдим. Мен баланд овозда буюра бошладим: “Исонинг номи билан, жин, бу одамни қўйиб юборишингни сенга буюраман!” Ва нима деб ўйлайсиз? Бир неча сониядан сўнг, йигит қўйиб юборилди, у нормал ҳолатга қайтди ва ҳатто машинадаги атмосфера ҳам ўзгарди. Ҳа, у мендан каттароқ эди, ўша пайт атроф қоронғи ва қўрқинчли эди, мен ёлғиз эдим ва бу менинг хатоим эди, лекин Исонинг исми ёвуз кучларга қарши кучли руҳий қуролдир. Эсингизда бўлсин, Исонинг исми сеҳрли сўз ёки сеҳрли таёқча эмас.

Ҳаворийлар китоби руҳоний Скеваснинг ўғиллари ҳақида ҳикоя қилади, улар Исони шахсан танимасдан, Исонинг исмини ишлатиб, жинларни қувиб чиқаришга ҳаракат қилишган. Ишлар ёмон тугади ва улар нохуш оқибатларга дуч келишди (Ҳаворийлар 19:11-20). Шунинг учун Раббийга ишониш ва Унинг қудратли номидан самарали ва қонуний фойдаланиш учун Унга эргашиш муҳимдир.

Қон кучи

“Улар Қўзининг қони туфайли, Ўзларининг шаҳодат сўзи туфайли иблисни енгдилар” (Ваҳий 12:11). Қўзининг қонида мўъжизавий куч бор. Муқаддас Китобнинг кўп қисми қон билан боғлиқ, у том маънода ушбу Муқаддас Китоб орқали оқади, худди жисмоний дунёда қон томирларимиз орқали оққандек.

Муқаддас Калом тирик китобдир. Эски Аҳдда қон 300 мартадан ортиқ, Янги Аҳдда эса 43 марта эслатиб ўтилган.

Мактаб дарсликларидан бизнинг танамиз 5-7% қон эканлигини биламиз. Қон танада бир нечта муҳим функцияларни бажаради:

• кераксиз метаболик маҳсулотларни танадан олиб ташлаш учун ўпка ва буйракларга олиб боради;
• кислородни ўпкадан тўқималарга ўтказади;
• тўқима ҳужайраларига озуқа моддаларини етказиб беради;
• турли органлар ва тизимларни бир-бири билан боғлайди, уларда ҳосил бўлган гормонларни узатади;
• тананинг ички муҳитининг доимийлигини (суюқлик мувозанати ва бошқалар) сақлайди;
• тана ҳароратини тартибга солади;
• микроорганизмлар билан курашади.

Худо деди: “...тананинг жони қондадир” (Левилар 17:11). Жисмоний қон танада кўп функцияларга эга бўлгани каби, Исонинг қони ҳам жуда кўп турли хил функционал кучларга эга.

Қоидага кўра, агар қон кўйлакка тушса, доғ қолади ва уни олиб ташлаб бўлмайди. Исонинг қони юрагингизга тушганда, у қолади, уни қоплайди ва тозалайди. Исонинг қони "гуноҳлар кечирилиши учун" тўкилган (Матто 26:28); уни қабул қилганларга ҳаёт беради (Юҳанно 6:53); қон бизни Масиҳга бирлаштиради, токи биз Унда, У бизда қолсин (Юҳанно 6:56); Исо жамоатни Ўзи учун қон эвазига сотиб олди (Ҳаворийлар 20:28).

Унинг қони оқлайди, қутқаради, гуноҳларни учун тўлов тўлайди ва кечиради, тинчлик келтиради ва Худо билан яраштиради. Муқаддас Худога хизмат қилишимиз учун у виждонимизни ўлик ишлардан тозалайди; “Шундай қилиб, Масиҳнинг қони... бизнинг виждонимизни тозалайди” (Ибронийларга 9:14). Масиҳнинг қони бизни муқаддас қилади ва ўша қон орқали биз жасорат билан энг Муқаддас жойга - Худонинг ҳузурига кирамиз: "Эй биродарларим, Исо Масиҳнинг қони туфайли энди биз Энг муқаддас хонага дадиллик билан кира оламиз." (Ибронийларга 10:19).

----------------

6-кун

Қон гапиради

Масиҳнинг қони нафақат қутқаради ва муқаддаслайди, балки у гапиради ҳам. Унинг овози бор, у гапиради. Ибронийларга мактуб муаллифи бу ҳақда ёзади ва биз Сион тоғига келиб  "Янги Аҳднинг Воситачиси Исога ва Ҳобил келтирган қурбонликдан кўра яхшироқ гапирадиган сепилган қонга" келганимизни таъкидлайди (Ибронийларга 12:24). Исонинг қони яхшироқ нарласарни гапиради. Қобил укасини ўлдирганида, Худо келиб, ундан сўради: “Нима қилиб қўйдингдинг? Укангнинг қони ердан Менга фарёд қилмоқда” (Ибтидо 4:10). Ҳобилнинг тўкилган қони фарёдига жавобан Худо Қобилни лаънатлади. Кейинги оятда шундай дейилган: “...Укангнинг қони билан ерни булғаганинг учун энди лаънати бўласан...” (Ибтидо 4:11). Раббий тўкилган қонни жиддий қабул қилди ва У қоннинг овозини эшита олди. Демак, агар Ҳобилнинг қони қичқирган бўлса ва лаънат Қобилга тушган бўлса, Худонинг Ўғли Исонинг қони қанчалик каттароқ, у биз учун муносиб жазо ўрнига бизга барака олиб келади. “Унинг қони Ҳобилнинг қонига ўхшаб қасос талаб қилмайди, аксинча, гуноҳларимизни ювиш учун тўкилган” (Ибронийларга 12:24).

Ўзингизни масиҳий сифатида руҳий заиф ҳис қилганингизда, Исонинг қони сизнинг кучингиз манбаи эканлигини эсланг. У соф, мукаммал, қадрли ва қудратли: “...ва Исо Масиҳнинг қони бизни ҳар қандай гуноҳдан поклайди” (1 Бутрус 1:19; 1 Юҳанно 1:7; Ваҳий 12:11). Исо бизнинг Чўпонимиз бўлса ҳам, У қурбонлик Қўзиси сифатида вафот этди.

Эски Аҳдда ҳайвонларнинг қони фақат Исроилнинг гуноҳларини қоплаган, аммо иноят кўп бўлган Янги Аҳдда Қўзининг қони гуноҳнинг ҳар қандай доғини олиб ташлайди. Яҳё чўмдирувчи айтди: "Мана, дунёнинг гуноҳини ўз зиммасига олган Худонинг Қўзиси" (Юҳанно 1:29). Қон учун Худога шон-шарафлар бўлсин!

Қон озодлик келтиради

Биз Исонинг қонида куч борлигини кўришимиз мумкин. Танангиз қоннинг оқ ҳужайралари (лейкоцитлар) билан сизни эгаллаб олиб, касал қиладиган ҳар қандай инфекция ва микробларга қарши курашади. Танагиздаги қон ҳар қандай душманга қарши қуролдир. Исонинг қони ҳақида ҳам худди шундай дейиш мумкин. Биз иблисни қон билан енга оламиз. Бизнинг қонимиз микроблар ва инфекцияларга қарши курашганидек, Исо Масиҳнинг қони ҳам жинлар, шайтон ва барча руҳий зулматларга қарши курашади ва уларни қувиб чиқаради.

Бу ҳақиқат Исроил халқининг Мисрдан чиқиб кетишидан олдинги ҳикояда жуда яхши тасвирланган. Бенуқсон қўзичоқнинг қони туфайли улар Мисрдаги Фисиҳ байрамида омон қолишди. Улар қўзининг қонини уйларининг эшигига сурдилар ва ўша кечаси ўлим фариштаси уларнинг уйлари ёнидан ўтиб кетди. Айнан ўша кечада уларнинг қулликдан сўнг озод бўлишлари содир бўлди. Мисрнинг тўққизта ўлати Миср юртига ҳалокат ва фалокат олиб келди, лекин яҳудийларга озодлик келтирмади. Ўнинчи фалокат , яъни қўзичоқнинг қонини тўкишнинг биргина ҳаракати Фиръавннинг қўлини бутунлай синдирди.

Қонда куч бор. Бунга ишонинг. Уйингизнинг кириш қисмида, оилангиз, мулкингиз, яшаш жойингиз, атроф-муҳит, иш жойингиз ва бошқалар устидан Исонинг қони кучини эълон қилинг. Эътироф этиш орқали Исонинг қонини юрагингиз, онгингиз ва қалбингизнинг эшикларига қўлланг.

Унинг қонидаги Янги Аҳднинг кучини эслаб, нон синдиришни мунтазам равишда олиб боринг. Мен касалларга ҳар куни ибодат қилиш ва Каломни ўқиш пайтида нон синдириш маросимни бажаришни тавсия қиламан. Масиҳнинг қонида қудрат бор. Шайтон инсониятга улар еган тақиқланган мева орқали кириб олди. Бу билан улар жаннатдан чиқиб кетиш йўлини «едилар». Худди шундай, биз қабул қилган нарсамиз орқали ғалабага қайтамиз.

“Исо уларга деди: — Сизларга чинини айтаман: агар Инсон Ўғлининг танасини емасангизлар ва Унинг қонини ичмасангизлар, сизда ҳаёт бўлмайди.  Менинг танамни еган ва қонимни ичган одам эса абадий ҳаётга эгадир. Мен уни охиратда тирилтираман. Менинг танам — ҳақиқий озуқа, қоним ҳақиқий ичимликдир. Танамни еб, қонимни ичадиган одам Менда, Мен эса унда яшайман” (Юҳанно 6:53-56).

Нон синдириш орқали биз Унинг танасини қабул қиламиз ва қонини ичамиз, биз Унинг ҳаётини, ҳузурини қабул қиламиз, биз Раббий билан бирлашамиз. Агар ҳозир сизга ғалаба етишмаётган бўлса, ичингизда ҳаётни ҳис қилмасангиз, хотиржамликни йўқотган бўлсангиз - ибодат ва Каломни ўқиш пайтида нон синдиришни бошланг. Раббийнинг ўлими ҳақида ўйланг. У билан бўлган Янги Аҳдни эсланг.

Мен гувоҳ бўлган энг оғир жин чиқаришлардан бири бу қиз болалигида ота-онаси шайтон билан тузган қон аҳди туфайли ўта кучли жинга чалинган қизнинг озод қилиниши эди. Бизнинг кучли биродарларимиз уни ушлаб туролмади. Баъзида жинлар билан бўлган қон келишувлари натижасида келиб чиққан лаънатларни қувиб чиқариш энг қийин бўлади. Бироқ, Исо номи ва Унинг қонининг кучи билан у озод қилинди, чунки Исонинг қонидаги аҳд ҳар қандай жиндан кучлироқдир. Нонни синдиришда қатнашганингизда, сиз ўзингизга Худо билан тузилган аҳдингизни эслатасиз ва бу аҳднинг барча фойдалари ва афзалликларини фаоллаштирасиз.

Руҳнинг қиличи

Қўшма Штатларда қурол сақлаш ва олиб юришга рухсат фуқароларнинг асосий ҳуқуқи бўлиб, Ҳуқуқлар тўғрисидаги Қонуннинг бир қисми бўлган Қўшма Штатлар Конституциясига Иккинчи Тузатиш билан ҳимояланган. Мен АҚШ фуқароси бўлсам ҳам, менда қурол йўқ, лекин кўп дўстларимда бор. Умуман олганда, Америкаликлар, бу масалага жуда жиддий қарашади. Буни жаҳон статистикаси тасдиқлайди: Америка қурол эгалари сони бўйича дунёда биринчи ўринда туради, қуроллар сони эса аҳоли сонидан ошиб кетади.

"Вашингтон Пост" журналисти Кристофер Инграҳам ёзганидек, "100 аҳолига 120,5 қурол билан Қўшма Штатларда қуролга эгалик даражаси Ямандан икки баравар кўп, Яманда  ҳар 100 аҳолига атиги 52,8 қурол тўғри келади". Ҳозирги кунда ҳар қандай ҳарбий можаронинг натижаси жанг қилаётган аскарларнинг кучи билан эмас, балки рақиблардан қайси бири энг яхши қуролга эга эканлиги билан белгиланади. Павлус Эфесликларга ёзган барча руҳий қуроллар ичида қилич ҳужум учун ишлатиладиган ягона қуролдир. Бошқа барча қуроллар шахсий ҳимоя учун мўлжалланган бўлиб, Исонинг ғалабасида туриш учун берилган.

"Бошингизга нажот дубулғасини кийинглар, Руҳ берадиган, Худонинг каломи бўлган қилични кўтаринглар" (Эфесликларга 6:17). Эътибор беринг, бу Исонинг қиличи эмас, Отанинг қиличи эмас, балки Муқаддас Руҳнинг қиличидир. Бу шуни англатадики, Худонинг каломи Муқаддас Руҳ томонидан қувватланади ва Муқаддас Руҳнинг кучи биз Руҳнинг қиличи - Худонинг Каломидан фойдаланганда озод қилинади.

Юқорида айтиб ўтганимдек, Муқаддас Руҳнинг мойлаши озодликка олиб келади. Худди шу мойланиш (куч) Худонинг Каломини имон билан гапирганда, ундан оқиб чиқади. Мен юқорида айтиб ўтган Паулиус сингари, сиз ҳам ўзингиздан халос бўлишингиз мумкин, чунки Муқаддас Руҳ нафақат хизматчилар орқали, балки Худонинг қудратли Каломини эълон қилганингизда ҳам сиз орқали ишлайди. Ҳар бир имонли бу енгилмас қуролга эга.

Руҳий суқиш

Қилич ҳужуми ёрдамида душман устидан ғалаба қозониш мумкин. Исо буни саҳрода кўрсатди. У ўшанда Ўзининг исмини ёки илоҳий табиатини ишлатмади. У Худонинг Каломини, яъни Руҳнинг қиличини ишлатди. Ва бу қилич ҳар доим ишлайди: “Худонинг каломи жонли ва таъсирли, ҳар қандай дудама қиличдан ўткирроқдир” (Ибронийларга 4:12).

Шуни таъкидлаш керакки, иблисга қарши туришда Исо Муқаддас Ёзувларни баланд овозда гапирган. "Исо унга жавобан деди: — Ёзилганки..." (Матто 4: 4). Иблиснинг ҳужумларининг аксарияти сизнинг онгингизда содир бўлади, аммо уларга қарши курашни оғзингиз билан олиб бориш керак. Шайтон сизнинг фикрингиз ёки ҳис-туйғуларингиз орқали ниқобланган ҳолда сизга ўқ отса, унга ақлан жавоб берманг. Оғзингизни очинг ва Исо айтганидек, Муқаддас Битикда нима ёзилганлигини баланд овоз билан айтинг. Оғзингиздаги Худонинг Сўзи Исонинг оғзидаги Худонинг Сўзи билан бир хил кучга эга. Шайтоний фикрларга қарши инсоний фикрлар билан курашиш ғалаба келтирмайди. Ёвуз руҳларнинг ҳужумларига қарши сизнинг оғзингиздан айтилган Худо Сўзи, яъни қиличи билан курашинг.

Шунинг учун Худо Ёшуага шундай деди: “Таврот китобида ёзилганлар тилингдан тушмасин, уларни битта қолдирмай бажаришинг учун кечаю кундуз улар ҳақида фикр юритгин. Шунда ишларинг юришиб, ўнгидан келади” (Ёшуа 1:8).

Ёшуага Муқаддас оятларни оғзида сақлаш ва фикрлаш қобилиятини мустаҳкамлаш учун уларни гапириш буюрилганини пайқадингизми? Худонинг Сўзи билан бир қаторда жамланган сизнинг сўзларингиз  фикр ва мулоҳазаларингизни йўналтиради. Қачонки сиз Муқаддас Битикларни гапирсангиз ва у ҳақида мулоҳаза юритсангиз, жангда ғалаба қозонасиз. Оғзингиз билан айтилган Калом орқали Худонинг ваъдаси, яъни сизнинг фикрларингиз Худонинг Сўзидаги мулоҳаза билан тўлиши амалга ошади: “...Шунда ишларинг юришиб, ўнгидан келади” (Ёшуа 1:8).

Муқаддас Битикни баланд овозда эълон қилиш орқали Муқаддас Руҳнинг қиличи билан руҳий душманга қарши курашинг. Бошида бу ғалати эшитилиши ва ҳатто ғайриоддий туюлиши мумкин, лекин эсда тутинг, сизнинг сўзларингиз Руҳий  шоҳлигида қиличлардир. Улар шайтонга таъсир қилади, ҳатто сиз уни жисмоний кўзингиз билан кўра олмасангиз ҳам. Ҳар сафар Муқаддас Битикни гапирганингизда, Шайтонга суқиб кирадиган зарба берасиз. Руҳий оламда айнан шундай бўлмоқда. Бир мунча вақт ўтгач, шайтон Исодан қочганидек, сиздан ҳам қочади.

Одамларнинг қўлида қилич йўқ эди

Афсуски, кўп масиҳийлар Муқаддас Китобни ўргатиш учун бутунлай чўпонларга таянадилар. Чўпонлар ва ўқитувчилар Муқаддас Битикни одамларга таълим бериш учун чақирилгани рост бўлсада, лекин бу бизни ўз қиличимизга эга бўлиш ва ишлатиш масъулиятидан озод қилмайди.

“Шу сабабдан Шоул билан Йўнатаннинг жангчиларидан бирортасида қилич ёки найза йўқ эди, фақат Шоул ва унинг ўғлида бор эди, холос" (1 Шоҳлар 13:22). 

Мен шоҳ Шоул давридаги каби бугунги жамоатларимизда ҳам шундай бўлишидан қўрқаман. Исроилда фақат Шоул ва Йўнатаннинг қиличлари бор эди. Шоул ва Йўнатан Каломни ўрганиб, кейин ваъз қиладиган ваъзхонларни ифодалайди. Филистлар Исроил халқи билан жанг қилиб, уларни забт этганларида, улар исён кўтармасликлари ва озод бўлмасликлари учун халқнинг барча қурол-яроғларини тортиб олдилар. Параллелни кўряпсизми?

Кўпгина мамлакатларда Инжилни уйингизда сақлаш қонун билан тақиқланмаган, аммо душман бугунги кунда бизнинг шахсий вақтимиз билан курашяпти, токи биз Муқаддас Китобни ўқиш, ўрганиш, ёдлаш, эълон қилиш ва бажаришга вақтимиз бўлмасин. Вақт қимматбаҳо маҳсулотдир. Худо биз билан гаплашиши учун ҳар куни вақт ажратишимизни ва Унинг Сўзида қолишимизни хоҳлайди. Муқаддас Китобдан фойдаланишни бошламагунингизча, Шайтон сизда Муқаддас Китоб бор-йўқлигига аҳамият бермайди. Агар қилич ишлатилмаса, бу хавфли эмас. Муқаддас Китобингиз учун ҳам худди шундай. Агар у токчада чанг тўпласа ва қалбингизда ёки оғзингизда бўлмаса, бу сизга ҳеч қандай фойда келтирмайди.

Сиз руҳий урушда эканлигингизни унутманг. Қурол олиш вақти келди. Ўқотар қуролга эга бўлганлар мунтазам равишда ўқ отиш полигонига бориб, нишонларга ўқ узишни машқ қиладилар. Фақат қуролга эга бўлиш сизни яхши мерганга айлантирмайди. Худонинг Каломи ҳам худди шундай. Телефонингизда Муқаддас Китоб иловасининг мавжудлиги сизни яхши мерган қилмайди, жангга тайёрламайди ёки қиличдан қандай фойдаланишни ўргатмайди.

Ҳар куни Худонинг Каломини ўқишни бошланг. Матто 6:11 да шундай дейилган: “Бугунги ризқимизни бергин.” Ўқиш ва тушуниш осон бўлган таржимани топинг. Агар Муқаддас Китобни узлуксиз ўқишга вақт топа олмаётган бўлсангиз, Муқаддас Китоб иловасида ўқиш режасига ёзилинг. Кун давомида Каломга кўз югуртириг. Худо Ёшуага «кечаю кундуз мулоҳаза юритишни», яъни кунига камида икки марта ўйлашни буюрган.

Худонинг Каломини мунтазам эшитинг. “Имон эшитиш орқали, эшитиш эса Худонинг Каломи орқали келади” (Римликларга 10:17)

Ўқиш жуда муҳим, лекин Худонинг Каломини тинглаш бир хил даражада муҳимдир. Муқаддас Китоб иловаларининг аксарияти Каломнинг бепул аудио версияларини таклиф қилади. Худонинг Каломини эшитиш имкониятидан фойдаланинг.

Муқаддас Битик оятларини мунтазам ёдлашни бошланг. Иблиснинг руҳий ҳужумлари пайтида Муқаддас Руҳ сизга фақат "хотира банкингизда" сақланган оятларни эслатиши мумкин. Шунинг учун уларни ёдлаш учун қўлингиздан келганини қилинг.

Яна бир яхши амалиёт бу Муқаддас Битиклар устида мулоҳаза юритиш/медитация қилишдир. Жинларнинг медитациясида одамлар ўзларининг онгларини бўшатишдан фарқли ўлароқ, биз онгимизни Худонинг каломи билан тўлдириш орқали мулоҳаза юритамиз/медитация қиламиз. Бу Худо бизга матнлар орқали айтмоқчи бўлган нарсалар ҳақида ўйлаш ва мулоҳаза юритишга бағишланган вақт. Муқаддас Китобдан шунчаки «янгиликларни» ўқиманг. Печеньелар, ширин пишириқлар ва газли ичимликлар одамни озиқлантирмайди. Худо сизга айтмоқчи бўлган нарсаларни контекстда кузатиш учун Муқаддас Китобдан катта парчалар билан озиқланинг.

Нима ўқиганингиз ва кўрганингиз ҳақида ўйлаб кўринг, ушбу парчани кундалик ҳаётингизда қандай қўллашингиз мумкинлигини кўриб чиқинг. Қандай характер фазилатларини ривожлантириш кераклигини билиб олинг. Сизнинг руҳий ҳаётингиз қудрати тўғридан-тўғри қалбингиз ва хотирангизда Худонинг сўзи қанчалик кўп эканлигига боғлиқ. Муқаддас Китобни шунчаки ўқиманг; кун бўйи ўқиганларингиз ҳақида мулоҳаза юритинг.

Ибодатларингизда Худонинг Каломини ишлатинг. Мен ибодат вақтимда Худонинг ваъдаларидан иқтибос келтиришни яхши кўраман. Бу менинг ибодатларим доимо Худонинг комил иродасига мос келишини таъминлайди. Худо нима деганини эсланг: “Менинг оғзимдан чиққан сўз шундай бўлади, Менга бўм–бўш қайтиб келмайди. Менинг хоҳиш–иродамни ўша сўз бажаради, Қайси ниятда юборсам,Ўшани бажо қилади” (Ишаё 55:11). Ибодатда иқтибос келтирганингизда, Раббий Ўзининг Сўзига қарши чиқа олмайди.

Қўлингиздаги қилични ишлатинг ва натижаларни кутинг. Худонинг Каломини баланд овозда эътироф этинг. Ўз вазиятингизга Сўзни айтинг. Муаммоларингиз устидан Худонинг ўзгармас ваъдаларини эълон қилинг. Баъзан қалбингизга далда бериш учун ўзингизга Муқаддас оятларни гапиришингиз керак. Салбий ҳис-туйғуларингизнинг аксини айтинг. Иблис сизга ҳужум қилганда, унга Худонинг каломи айтиш билан жавоб қайтаринг.

Лана билан учрашишдан олдин, менинг телефонимдаги СМС-хабарлар сони ойига 700 га яқин эди. Мен Ланани севиб қолганимда, мен унга ойига 9000 дан ортиқ СМС юбора бошладим. Ҳа, бу жуда кўп. Мен смс ёзишни яхши кўрганимда эмас, мендан уч ярим соат узоқда яшайдиган одамни севиб қолганимда. СМС юбориш бизнинг алоқа воситамиз эди. Мен ҳар куни эрталаб унинг хабарини кутардим ва унинг хабарларига жавоб беришга шошилардим. Муқаддас Китоб Худонинг биз учун қолдирган хабарларига тўла. Унда 31173 дан ортиқ оят бор. Худо бизни севгани учун уларни бизга «юборди». Унинг Сўзида бўлиш нафақат сизнинг руҳий қуролингиз, балки Уни эшитишни  севишингизни ифодалашнинг бир усулидир.

Қушни боқманг

“Бир деҳқон уруғ сепгани чиқибди. У уруғ сепаётганда баъзи уруғлар сўқмоқ йўл устига тушибди. Қушлар учиб келиб, уруғларни чўқиб кетибди” (Матто 13:3-4). Уруғ экувчи ҳақидаги масал бошқа барча масалларнинг калитидир. Исо қушлар келиб, йўлга тушган уруғларни ейишини айтди. Кейинчалик у маъносини тушунтирди: "Осмон Шоҳлиги тўғрисидаги каломни эшитган, аммо тушуниб олмаган одамга ёвуз шайтон келиб, унинг юрагига экилган каломни ўғирлаб кетади. Сўқмоқ йўл устига тушган уруғлар ана шуларга ишорадир" (Матто 13:19).

Қуш уруғни мева бермаслиги учун ейишни ҳоҳлайди. Бу фосиқ қуш биз озиқланмаслигимиз, руҳланмаслигимиз ва қувватга тўлмаслигимиз учун сўзни ўғирлайдиган иблисдир.

Шайтон Худонинг Сўзини имонлилардан олиб қўйиш миссиясида. Бу иблисни ўзини ҳимоя қилиши учун ягона ҳимоя воситаси. У Муқаддас Битикга қарши тура олмаслигини билади, шунинг учун ў бизни Худонинг Каломини ўқиш, эшитиш, тушуниш, эслаш ва эълон қилишдан сақлаш учун жанг қилади. Акс ҳолда биз у ва унинг жинлари устидан руҳий жиҳатдан соғлом ва самарали бўлиб руҳий устунлик қилишимизни билади. У бизни Муқаддас Китобга қизиқмайдиган,, дангаса, "жуда банд" ва бошқа нарсаларга чалғиган қилади.

Ўзингизни озиқлантирганизда «қушларни» оч қолдирасиз. Афсуски, кўпчилик масиҳийлар бунинг аксини қилишяпти, Худонинг Каломини эътиборсиз қолдириш орқали уруғларни «қушлар»га едиришяпти. Ўзингизни озиқлантирмаслик орқали душманни кучайтирманг. Эътиборсиз қолдириш заифликка олиб келади. Муқаддас Битикдан озиқланмаслик орқали сиз душманни кучайтиряпсиз. Сиз оч қолганингизда қушлар овқатланади.

Гидеонлар Халқаро ташкилоти томонидан бепул тарқатиладиган Янги Аҳднинг муқовасида Жаноб Богс томонида айтилган қуйидаги сўзлар мавжуд:

“Худонинг Каломи Худонинг инсониятга берган совғасидир. Муқаддас Китоб Худонинг режасини, инсоннинг ҳолатни, нажот йўлини, гуноҳкорларнинг аячли тақдирини ва  имонлиларнинг бахтини очиб беради. Биз уни доно бўлиш учун ўқишимиз, хавфсиз бўлиш учун ишонишимиз ва муқаддас бўлиш учун унга амал қилишимиз керак. Муқаддас Китоб бизни етаклайдиган ёруғлик, бизни қўллаб-қувватлайдиган озиқ-овқат ва руҳлантириш учун далдадир. Бу саёҳатчининг харитаси, зиёратчининг таёғи, учувчининг компаси, аскарнинг қиличи ва масиҳийнинг низомидир. У хотирани тўлдириши, юракни бошқариши ва оёқларни бошқариши керак. Биз уни секин, ҳар куни ва ибодат билан ўқишимиз керак."

Эстер рўза ва ибодат қуролларидан фойдаланган. Бугун сиз ва мен хавфли ва кучли руҳий қуролларнинг янада кенг доирасига эгамиз: қаттиқ ибодат, рўза, Исонинг номини ишлатиш, Худо Каломини билиш ва эълон қилиш, Исонинг қонини даъво қилиш. Бизнинг ғалабамиз тананинг кучида эмас, балки Худонинг қурол-аслаҳаларидадир.

Муҳокама учун саволлар:

1. Паулиус гувоҳлигининг қайси эпизодини кўпроқ эслайсиз?

2. Ушбу бобда қандай тўрт турдаги қуроллар ҳақида гап боради?

3. Ибодат ва рўза ғалаба қозонишингизга қандай ёрдам берганини ўз тажрибангиздан айтиб беринг.

4. Ваҳий 12:11 ни биргаликда ўқинг. Душманни енгиш учун қандай учта усулдан фойдаланишимиз мумкин?

5. Исонинг қонини ҳаётимизда қандай қўллашимиз мумкин?

6. Иблиснинг боғловчи фикрлари билан қандай курашиш мумкин?

Амалий қадам:

Ушбу ҳафтада рўза тутиш ва ибодат қилиш мумкин бўлган кунни танланг. Одатдаги вақти ўрнига, бу вақтни Каломга чуқурроқ кириб, ибодат қилишга сарфланг.

Бўлишиш учун фикрлар:

Руҳий уруш руҳий қуроллар билан олиб борилади.

Ибодат нафақат қурол, балки жанг майдонидир.

Баъзилар ибодат занжирлари орқали, бошқалари эса шахсий ибодат ҳаёти орқали озодлик олишади.

Ибодат қиладиган масиҳийлар кучли масиҳийлар, ибодатни эътиборсиз қолдирадиганлар эса кучсиздир.

Шайтоннинг руҳий ухлаётган муқаддаслардан устунлиги бор - у уларни элакдан ўтказиши мумкин.

Биз руҳий душманларни енгиш учун қийинчиликлардан ўтиб, чақирувимиз учун  ва Худо билан шахсий муносабатлар учун рўза тутамиз.

Исонинг қонининг овози бор; бу зулмат кучларига қарши қуролдир.

Муқаддас Руҳ сиз билмаган Муқаддас Битикларни эслата олмайди.

-----------------

7-кун

4-боб

Қоп кийимдаги шоҳоналик

Ҳироо Онода Иккинчи Жаҳон уруши даврида - ёш офицер эди. Унинг ноёб ҳикоясини айтиб бераман. У 1945 йил августида уруш тугаганидан кейин ҳам Филиппиннинг собиқ жанг майдонида жанг қилишни давом эттирган саноқли япон аскарларидан бири эди. У разведкачи сифатида оролда партизанлар урушини олиб бориш учун тайинланган эди. Онода қўмондонининг ҳеч қачон таслим бўлмаслик ҳақидаги буйруғини жиддий қабул қилганди, чунки жангдан қочиб кетиш ёки таслим бўлишнинг қаттиқ тўланадиган жазо, шармандалик ва  иснод каби оғир оқибатларга олиб келарди.

Ҳар бир япон аскари жангда ўлишга тайёр эди. Ҳарбий разведка зобити сифатида, унга партизан урушини олиб бориш учун буйруқ берилганди. Дунё биринчи марта Хироо Онода ҳақида 1950 йилда, унинг сафдошлари яширинган жойидан чиқиб, Японияга қайтиб келганида эшитган. Бироқ у қўмондонининг буйруғига бўйсунишни рад қилгани учун, Филиппиннинг Лубанг оролидаги ғорга яширинишда давом этган.

Япон ҳарбийлари разведкачини уруш тугаганига ишонтириш учун кўплаб қидирув гуруҳларини юбордилар ва ҳатто варақаларни ташлаб кетишди. Бироқ, Онода буларнинг барчасини тузоқ ва душман ташвиқоти деб қабул қилиб, бунга ишонмади. Онода оролда бўлганида маҳаллий аҳоли билан жанг қилган ва уларни душман аскари деб адашиб, 30 га яқин одамни ўлдирган. 

Ниҳоят, Япония ҳукумати Филиппинга унинг энг биринчи собиқ қўмондонини юборди. Оролга етиб келган қўмондон зудлик билан Оноданинг тоғдаги бошпанасига бориб, уруш ҳақиқатдан ҳам 29 йил аввал тугаганига ишонтирди. Японияга қайтиб келганида, уни қаҳрамон сифатида кутиб олишди. Шунингдек, у тинч аҳолини ўлдиргани учун Филиппин президенти томонидан афв этилган.  

Онода милтиғини қўйганда, ўзини тутолмай йиғлаб юборди. Японияга қайтиб келгач, Хироо Онода бутун мамлакат бўйлаб 7 та омон қолиш мактабини очди. У 2014 йилда 91 ёшида вафот этди.

Бу воқеа ҳақиқатни билиш қанчалик озод қилишини ёрқин кўрсатиб турибди. Шунинг учун ҳаворий Павлус шундай деб ўргатади: "... фикр-зикрингизни янгилаб тубдан ўзгаринглар" (Римликларга 12:2). Бизнинг онгимизни янгилаш орқали ҳаётимиз ўзгаради. Худо аллақачон ҳамма ишни қилган, лекин агар бизнинг онгимиз Худонинг ҳақиқати билан янгиланмаса, биз қулликда яширинишда давом этамиз.

Эстернинг ҳикояси орқали биз имонлининг ҳокимияти душманнинг ҳар қандай эга бўлиш имкониятидан устун эканлигини билиб олдик; баъзи жанглар биз билан бошланмаган, лекин биз билан тугайди; руҳий уруш ибодат ва рўза каби руҳий қуроллар билан олиб борилади. Ибодатдан кейин Эстер ўзининг шоҳона либосларини кийди ва шоҳ ҳузурига чиқди.

“Учинчи куни Эстер шоҳона либосларини кийиб, саройнинг ички ҳовлисида — шоҳ яшайдиган хосхона рўпарасида пайдо бўлди. Шоҳ хосхонанинг тўридаги тахтда ўтириб..." (Эстер 5: 1).

Руҳий ўзгариш онгдаги ўзгаришга олиб келади

Руҳий оламдаги ғалаба фикрлаш тарзидаги ўзгаришдан олдин келиши керак. Руҳан курашиш онгингизни кийинтиришни талаб қилади. Рўза тутгандан сўнг, Эстер кўринадиган ҳолатларга қараб эмас, балки малика мақомига кўра кийинган. У мотам қопини эмас, шоҳона кийимларини кийди. Унинг кийиниши имонлининг фикрлаш тарзи учун тимсолдир. Бизнинг фикрлаш тарзимиз ҳозирги инқирозни эмас, балки Масиҳдаги позициямизни акс эттириши керак.

Ўзингизни йиртилган кийим каби муаммоларингиз тўплами билан эмас, Худонинг ўзгармас ваъдалари билан шоҳона кийинтиринг. Ҳозирги вазиятингиз сизнинг қандай кийинишимизни белгиламаслиги керак. Эстер дўзахдан ўтди, лекин у шоҳнинг олдига кул ва қоп кийимда келмади. У кўринадиган ҳолатлар унинг кийим танлашига таъсир қилишини рад этди. Биз имонли сифатида қиладиган хатоларимиздан бири - биз жангимиз бизнинг кийим жавонимизни белгилашга йўл қўямиз. Биз ҳозир дуч келаётган вазиятлар онгимиз, иродамиз ва ҳис-туйғуларимиз устидан ҳукмронлик қилишига ва Худо билан муносабатимизга таъсир қилишига йўл қўйямиз. Кўпчилик Раббий биринчи навбатда уларнинг ҳаётини ўзгартирса, кейин уларнинг фикрлаш тарзи ўзгаришини кутишади. Бу шундай ишламайди. Римликларга 12:2 да айтилишича, сизнинг фикрингиз ўзгарганидек, ҳаёт ҳам ўзгаради.

Сиз нима кийсангиз, шундай кўринасиз

Эстер ўзининг малика либосини кийиш учун шоҳ унинг муаммосини ҳал қилишини кутмади. Фикрлаш тарзининг ўзгариши бу дунёга мослашишни рад қилишни талаб қилади.  "Бу дунёга мослашманглар, фикр–зикрингизни янгилаб, тубдан ўзгаринглар" (Римликларга 12:2). Эътибор беринг "бу дунёга мослашмаслик" "тубдан ўзгариш" дан олдин келган. 

Инсон онги кўринадиган дунёга, инқирозга, касалликка, қашшоқлик ва мағлубият каби фикрлаш "кийимига" мослашиши жуда осон. Муаммоларингиз "кийиниш"ингизни танлашини тўхтатинг.

Мен ваъз қилиш учун турли шаҳарларга саёҳат қилганимда кўпинча таклиф қилувчи жамоат менга ўз маҳсулотларидан -  футболкани совға қилади. Мен совғани  қабул қиламан, лекин ростини айтсам, мен олган ҳамма нарсани киймайман. Баъзи нарсаларни сақлайман ва баъзиларини бериб юбораман. Менимча, ҳаётда ҳам шундай бўлади. Агар сиз қашшоқлик ёки банкротликка дуч келсангиз, молиявий муаммолар сизга «футболка», яъни фикрлаш тарзини беради. Агар бирор соҳада муваффақиятсизликка учраган бўлсангиз, бу йиқилиш сизга ўзининг «футболкасини» беради. Фикрлаш тарзингизни муаммо билан боғлаш учун шайтон сизга футболка таклиф қилади. Қабул қилган ҳамма нарсани кийишга мажбур эмассиз. Эстерни эсланг, ҳужум остида бўлгани учун, кул ва қоп билан кийинмаган. Худди шундай, биз муаммоларимиз даражасида ўйламаслигимиз керак. Бундай пайтда нимани ҳис қилаётганимиз эмас, балки қандай фикрлашимиз муҳимдир. Биз ҳис-туйғуларнинг эмас, балки фикрларнинг натижасимиз.

Одамлар ўз футболкаларини кийиб юришимни хоҳлашларининг сабабларидан бири мен уларнинг хизматларини бошқаларга тақдим этишимдир. Бу ажойиб. Агар футболка сифатли бўлса ёки мен уларнинг хизматини дўстларимга таништирмоқчи бўлсам, буни қилишни яхши кўраман. Худди шундай, шайтон сизни муаммони «кийишингизни», у билан онгингизни тўлдиришингизни ва бошқаларга кўрсатишингизни хоҳлайди. У нафақат танангизда касаллик бўлишидан, балки сизнинг фикрингиздаги касалликдан ҳам манфаатдор. У сизни касаллик билан шахсиятингиз бирликда бўлишингизни хоҳлайди. У сиздан фикрингиз иккиланишга қарам бўлиб, унинг бузғунчи ишини намойиш қилишингизни ҳоҳлайди. Нимани кийиш сизга боғлиқ. Сиз кийганингизни ва нимани кийганингиз сизни намойиш қилади.

Фикрлаш тарзини янгилашнинг биринчи калити -  Мослашманг

Эстер Хомонни ўзининг етимлик либосини кийиб хурсанд қилмади. Илгари у етим эди, энди эса малика. У йиртилиб кетган кийимлар эмас, шоҳона кийимларини кийди. Душманнинг ёвуз режаси ҳам тўхтамаган пайди, лекин Эстер шоҳона либосларини кийиши учун бу содир бўлишини кутмади. Унинг учун ғалаба руҳий оламда содир бўлди, шунинг учун у ғалабага ифодалайдиган тарзда кийинди. Ҳаётингиз тубдан ўзгаришиндан олдин фикрлаш тарзингизнинг янгиланиши келади. Кўпинча биз Худо атрофимизда бўлаётганларни ўзгартиргунча фикрлаш тарзимизни ўзгартиришни бошламаймиз. Аслида, бизнинг фикрлаш ҳолатимизнинг сабабчиси қилиб атрофимиздаги вазиятларни айблаймиз. "Менинг ҳаётим яхши бўлишни бошласа, феъл-атвор фазилатларим ҳам яхши бўлади" деб ўйлаймиз.

Эстер малика каби кийиниши учун Хомоннинг ўлимини кутмади. Сиз ҳам кутманг.Фикрлаш тарзингизни ўзгартирмасангиз, ҳаётингиз ўзгармайди. Шоҳ либосини киймагунингизча, душманингиз Хомон мағлуб бўлмайди. Ҳис-туйғуларингиз ва феъл-атворингиз нималарни бошдан кечираётганингизни эмас, балки кимлигингизни акс эттириши керак. Онгимиз ҳаётнинг муаммолари билан эмас,  балки Худонинг ваъдалари билан тўлиши керак. Эсингизда бўлсин, биз инқирознинг вакиллари эмас, балки Масиҳнинг элчиларимиз (2 Коринфликларга 5:20). Муқаддас Битикда шундай дейилган: “Эгамиз олдида ўзингизни паст тутинглар, шунда У сизларни юксалтиради” (Ёқуб 4:10). 

Бу биз ўзимизни ҳаёт вазиятлари олдида паст бўлиб, уларга қарам бўлишимиз керак  дегани эмас. Ақлни янгилашнинг биринчи калити бу вазиятга мослашишдан бош тортишдир. Бошқача қилиб айтганда, вазият ёки муаммо сизнинг "кийиниш"ингизни белгилашига ҳеч қачон йўл қўйманг.

Фикрлаш тарзини янгилашнинг иккинчи калити - онгингизни тўлдиринг

Фикрлаш тарзини янгилашнинг иккинчи калити - бу онгимизни Худо ҳақиқати билан тўлдиришдир. Эстер шоҳона кийимлар кийди. Унинг қироллик кийимлари ҳар доим шкафда осилган эди, ҳозир Эстер уларни кийиб олди.

Исо шундай деди: “Агар Менинг сўзларимга риоя қилсангизлар, ҳақиқий шогирдларим бўласизлар. Сизлар ҳақиқатни билиб оласизлар, ҳақиқат эса сизларни озод қилади” (Юҳанно 8:31-32). Ушбу матнда У аллақачон Унга ишонган шогирдларга мурожаат қилди. Бу  бизни озод қиладиган ҳақиқат билан ўраб олиниш дегани эмас, балки ҳақиқатни билиб унга амал қилиш бизга озодлик келтиради дегани.

Ҳақиқат совунга ўхшайди, у ишлатилганда самара беради. Агар сизда бир юк машинасича совун бўлсаю, лекин уни терингизга суртмасангиз, бу ҳеч қандай фойда келтирмайди. Муқаддас Калом ҳақиқатини шунчаки билиш ҳаётингизни автоматик равишда ўзгартирмайди. Бу ҳақиқатни тўлиқлигича билишингиз ва амалда қўллашингиз керак, шунда у сизнинг онгингизга озодлик олиб келишни бошлайди.

Ҳақиқат шунчаки далиллардан кўпроқ нарса; Ҳақиқат Худонинг Ўзи ва Унинг биз ҳақимизда айтганидир. Кўриниб турган фактлар ўзгаради, лекин ҳақиқат ўзгармайди. Ҳақиқатни ўзгартириб бўлмайди. Муҳаммад исмли бир киши бир пайтлар ўзини ҳақиқат пайғамбари деб даъво қилган эди. Будда ҳақиқатни изловчи эканлигини айтди. Исо: “Мен Ҳақиқатман”, деди (Юҳанно 14:6). Ҳақиқатни фақат Исода топиш мумкин. Биз Исони қанчалик шахсан билсак , шунчалик кўп ўзимиз ҳақимизда ҳақиқатни биламиз ва шунчалик кўп озодлик онгимизни қамраб олади.

“Раббимиз Исо Масиҳга бурканинглар ва башарий табиатингизнинг эҳтиросларини қондиришни ҳатто хаёлингизга ҳам келтирманглар.” (Римликларга 13:14). Биз масиҳийлар Исога нафақат ишонамиз, балки "Уни киямиз". Биз буни шахсиятимизни Масиҳ билан бирлаштириш орқали қиламиз. Биз унга қўшилганимизда, Худо билан бир руҳда бўлдик. “ Раббимиз Исо билан бирга бўлган эса У билан бир руҳда бўлади” (1 Коринфликларга 6:17). Сувга чўмганимизда, биз Масиҳнинг ўлими, дафн этилиши ва тирилишида сувга чўмамиз. Сувга чўмдирилиш Исо билан шахсиятимизни бирлаштириш учун мўлжалланган: "Биз сувга чўмдирилиб, Масиҳ билан бирга ўлдик ва кўмилдик" (Римликларга 6:4). 

Шоҳона либосларни кийинг

Худди Эстер саройда шоҳлик кийимларига эга бўлгандай, биз масиҳийларда ҳақиқат бор, чунки бизда Исо бор. Муҳими шу шоҳона кийимларни кийишдир. Шоҳона кийимлар ҳақиқат кабидир. Бу кийимларга эга бўлиш етарли эмас; уларни кийиш натижа олиб келади. Балки сизнинг муаммонгиз осилиб турибди, ва ечим ҳам кечикаётгандир. Эстерга ўхшаб, рўзадан кейин ҳам ҳаммаси ўзгаришсиз қолгандек туюлар. Лекин Эстер учун ҳаммаси ёмонлашаётганди.  Бироқ, Эстер ваҳима ёки умидсизликка тушмади. У шоҳона либосини кийди. Вазиятингиз ўзгармаётганлиги ёки касаллик аломатлари ҳатто қайтиб келганлиги сабабли Худо Сўзининг сиз ҳақингиздаги ҳақиқатини рад этманг.

Доимий муаммолар бизни етимлар каби ўйлашга мажбур қилади. Биз етимлар каби гапирамиз. Ҳа, Эстер ҳам бир вақтлар етим эди, аммо тахдид яқинлашиб келаётган бўлсада, у шоҳона кийимларини кийиб олди. Вазиятлар биз умид қилганимиз ва кутганимиздек бўлмаганда ҳис-туйғуларга берилишимиз ва имонни йўқотишимиз осон. Ҳозирги вазият унга қарши бўлгандек туюлса, Худо ҳақиқатининг ваҳийсидан воз кечиш осон.

Агар ўзингизни етимдек ҳис қилаётган бўлсангиз, сизни шоҳона кийимларингизни кийиш учун руҳлантираман. Сиз етим эмассиз; сиз Худонинг фарзандисиз. Вазиятингиз сизнинг ваҳийингизни белгилашига йўл қўйманг. Ваҳийингиз вазиятингизни ўзгартиришига йўл қўйиб беринг. Кўриб турган нарсалар сизни онгингизни ўзгартиришига йўл қўйманг, балки онгингизни ҳақиқат билан янгиланг. Шунда ҳаётингиз ўзгаради. 

Улуғвор шоҳона либосларни кийган Эстер шоҳнинг олдига келди. Сарой унинг уйи эди, лекин у ер душман тўғридан-тўғри кириши мумкин бўлган тўқнашув жойига айланди, аммо Эстер жангга энг муносиб тарзда чиқди. Павлус ўз мактубида руҳий жангларда руҳий қурол-аслаҳаларнинг аҳамияти ҳақида шундай ёзади: “Иблиснинг ҳийлаларига қарши тура олишингиз учун Худо берган барча қурол–аслаҳалар билан қуролланинг.” (Эфесликларга 6:11). Эстернинг шоҳона либослари бор эди; бизда Худонинг барча қуроллари бор. Эстер ўша шоҳона либосларини кийганидек, бизга Худонинг қурол-аслаҳаларини кийиш буюрилган: имон, солиҳлик, нажот, ҳақиқат ва тинчлик. Биз буни ўзимизда ишлаб чиқаришимиз шарт эмас, бизга унда кийиниш ва унда юриш керак. Аслаҳалар ҳар бир масихий учун мавжуд, аммо ҳамма ҳам уни киявермайди. Агар уни киймасангиз, қурол-аслаҳа иш бермайди.

Унга эгалик қилманг, уни кийинг

Менинг 49сс Ҳонда мопедим бор, мен илиқ ҳавода унда шаҳар бўйлаб сайр қилишни, ишга боришни ёки бошқа ишларни бажаришни яхши кўраман. Мопеднинг максимал тезлиги соатига 50-65 км. Бироқ, бизнинг штатимиз қонунчилиги мопед минишда дубулға кийишни талаб қилади. Ушбу китобни ёзиш пайтида мен жамоатимиздан бир неча дақиқа нарида жойлашган уйимда яшайман. Ўтган ёзда, мопедда ишга бориб келганимда, дубулға киймаслик учун бир неча сабабларни топдим. Тан олишдан уяламан, лекин бир неча ҳафта давомида дубулғасиз мопедда юрдим. Муаммо менинг дубулғам йўқлигида эмас эди. Аслида учта дубулғам бор эди. Мен уларни кийишни хоҳламадим. Қуёшли кунларнинг бирида уйга кетаётган эдим, бир полициячи мени уйгача кузатиб борди ва менга жарима чиптаси берди.

Дубулғам йўқлиги учун эмас, балки тақмаганим учун жаримага тортилдим. Албатта, тасодифан бошингизни жароҳатлагандан кўра, жаримага тортилган яхшироқдир. Ўшандан бери мен мопед минганимда доимо дубулға кияман. Қизиқ, қанча имонлилар Худонинг барча қурол-аслаҳалари билан худди шундай қилишади? Улар бор, биз уларни киймаймиз ва натижада биз Исонинг қимматбаҳо қони эвазига сотиб олган ғалабасида юра олмаймиз.

Биз руҳий жарима чипталари ва руҳий ҳужумларга учраяпмиз. Руҳий ҳужумлар пайтида биз шайтоннинг ҳийла-найрангларига қарши тура олмаймиз, ёвуз кунга қарши тура олмаймиз, ёвуз шайтоннинг барча оловли ўқларини ўчира олмаймиз ва душман бизни таъқиб қилиб, бизни доимо азоблайди. Муаммо бизда керакли аслаҳалар йўқлигида эмас, балки улардан фойдаланмаётганимизда.

Худонинг қурол-аслаҳаларини фақат бошингизда сақламанг; улар билан онгингизни ва ҳаракатларингизни «кийинтиринг».

Маҳкум бўлиш шляпаси ўрнига нажот дубулғаси

Биз нажотга эгалигимизга ишониб, уни эътироф этганимизда нажот дубулғасини киямиз. Биз Исонинг инояти орқали имон орқали нажот топдик. Нажот инъоми бизни Худонинг фарзандлари қилди. Раббий биз учун осмонда жой тайёрламоқда ва бизда яшаш учун Муқаддас Руҳни юборди.

Нажот сиз учун дубулғадир. Нажотимизни мунтазам англаб туриб, онгимизни шайтоннинг ҳужумларидан ҳимоя қиламиз. Кўпгина имонлилар, афсуски, маҳкумлик шляпасини кийишни афзал кўришади. Улар нажотларини йўқотишдан қўрқишади, фикрлари эса айб ва шармандалик билан тўла. Лекин сизнинг нажотингиз Исода ва бу ҳимояланган.

Онгингизга нажотни кийинг. Ва ҳеч қачон айбдорлик, уят ва қўрқув шляпаларини бошингизга кийманг. Исо сизнинг шахсий Нажоткорингиз эканлигига оғзингиз билан иқрор бўлинг. ҳеч ким ва ҳеч нарса сизни Унинг қўлидан тортиб ололмайди. Нажот инъоми бизни Худонинг ғазабидан ҳимоя қилади, лекин нажот дубулғаси онгимизни шайтоннинг ҳужумларидан ҳимоя қилади. Бироз тўхтаб бу ҳақда ўйланг.

-----------------

8-кун

Қоп кийимидан солиҳликка

Солиҳлик ҳақида ҳам худди шундай. Инсоннинг барча солиҳлик саъй-ҳаракатлари қопли кийимларга ўхшайди - фақат Исонинг солиҳлиги тиғ ўтмас кийимдир (Ишаё 64:6). Солиҳлик кечиримдан анча юқори туради. Бу Худо олдида туриш ҳуқуқидир. “У мени нажот либоси билан ўради, Зафар кийимини менга кийдирди" (Ишаё 61:10) Биз солиҳ бўлишимиз учун Исо гуноҳ бўлди. Исо гуноҳкор эмас эди, лекин мен Унда солиҳ бўлишим учун У хочда гуноҳ бўлди. Мен ўзимча солиҳ эмасман. Мен солиҳ одам бўлиб яшай олишим учун, у хочда менинг гуноҳларим туфайли ўлди. Бу солиҳлик чопони иблиснинг хукмига қарши кучли ҳимоя воситасидир.

Нажот бошни ҳимоя қисла, солиҳлик юракни ҳимоя қилади. Агар қалбимиз бизни ҳукм қилса, бизда қалбимиздан юқори турувчи Исонинг қони бор. Хоч бизнинг қалбимиздан юқори туради. Шунинг учун Исонинг солиҳлиги қалбимизни ҳимоя қилади.

Солиҳлик орқали биз шерлардек жасур (Ҳикматлар 28:1), осонликча тебранмайдиган (Забур 111:6) ва йиқилганимиздан кейин ҳам туришга қодирмиз (Ҳикматлар 24:16). Солиҳликка ташна бўлганлар бахтлидир (Матто 5:6). Худо солиҳларни барча қийинчиликлардан халос қилади (Забур 33:19). Солиҳлик инъоми туфайли биз ҳаётда ҳукмронлик қила оламиз (Римликларга 5:17).

Ҳар бир имонлига бу солиҳлик берилган, лекин ҳамма ҳам Унинг солиҳлигини аслаҳа каби киймайди. Улар Масиҳда ким эканликларини доимий равишда англамайдилар. Кўпчилигимиз Исонинг солиҳлигидан хабардор бўлиб эмас, балки гуноҳдан хабардор бўлиб яшаймиз. Натижада бу ҳолат руҳий юрак хуружига олиб келиши мумкин. Чунки биз солиҳликни "киймаганимиз" учун шайтон қалбимизга ҳужум қилади. Эски табиатнинг қоп кийимларини ечиб ташлаш ва Исонинг солиҳлигини кийиш вақти келди. Шоҳона кийимларингизни кийиб, шоҳ саройига дадил кириб боринг. Солиҳ эканлигингизга ишонинг. Агар буни ҳис қилмасангиз, хочга қаранг. Бу ҳис-туйғуларда эмас, сизнинг ишончингизда. Унда солиҳ эканингизни эътироф этинг. Исо Масиҳдаги солиҳлигингиздан доимо хабардор бўлинг. Бу сизнинг шоҳона либосингиз. Бу сизнинг руҳий жанг учун либосингиз.

Ғалаба қозониш эмас ғалабада туриш керак

Шуни таъкидлаш керакки, руҳий аслаҳа ғалаба қозониш учун эмас, балки унда мустаҳкам туриш учундир:

“Иблиснинг ҳийлаларига қарши тура олишингиз учун Худо берган барча қурол–аслаҳалар билан қуролланинг” (Эфесликларга 6:11).

Ва яна Павлус шундай дейди: “Шу сабабдан, Худонинг қурол–аслаҳалари билан қуролланинг, деб айтяпман. Шунда ёвузликка тўла кунларда маҳкам тура оласиз, қуролланиб тайёр турган бўласиз” (Эфесликларга 6:13).

Ва яна: “Ҳушёр туринглар...” (Эфесликларга 6:14).

Руҳий қурол-аслаҳа, Масиҳ биз учун аллақачон қўлга киритган ғалабада туришимизга имкон беради. Ҳимояланган ҳолда биз ёвуз шайтоннинг ҳужумлари ва оловли айбловларига дош бера оламиз. Муқаддас Каломда айтилганлари тўғри, бизнинг жангимиз бу асрнинг зулмати-ю ҳукмронликлари, кучлари ва ҳукмдорларига, баланд жойларда ёвузлик руҳларига қарши - биз улар билан Масиҳнинг ғалабаси позициясидан курашамиз. Биз ғалаба учун эмас, балки ғалаба позициясидан, ғолиб сифатида курашамиз. Шунинг учун аслаҳа ғалаба қозониш учун эмас, балки Масиҳнинг ғалабасида туриш қобилияти учун мўлжалланган. Фақат иймонда мустаҳкам туринг ва ғалаба позициясидан чекинманг.

Яхши одамларда "ёвуз кун" бўлади

Руҳий аслаҳа - бу бизнинг либосимиз бўлиб, "ёвуз кун" да туришда ёрдам беради. Барча яхши одамларда "ёвуз кун" бўлиши мумкин. Ёвуз кун солиҳ одамларга келади. Эстер шундай кунни бошдан кечирди. Ҳар қандай қийинчиликка қарамай, у шоҳона либосларини кийиб, саройда ўзининг шоҳона лавозимини эгаллади. Ҳар кимнинг "ёвуз куни" бўлиши мумкин. Бу бирор нарса нотўғри кетиши билан бошланади. Сиз енгилаётгандек ҳис қилишингиз мумкин. Бундай дақиқаларда атрофингизда содир бўлаётган воқеалар сиз ўйлагандан кўра кўпроқ руҳий эканлигини унутмаслик керак. Қаршилик қилишга кучингиз йўқдек туюлиши мумкин. Лекин муҳими сиз тура олишингиз. Шунчаки туринг! Онгингизни, қалбингизни ва оёғингизни Масиҳда кимлигингиз ҳақиқати билан кийинтиринг ва кейин унда мустаҳкам туринг.

Ёдингизда бўлсин, Худонинг тўлиқ қурол-аслаҳасини кийсангиз, шунда фақат бир "ёвуз кун" бўлади, кунлар эмас. Бу ваъда. Ёвуз кун тугайди, эрталаб Худо Ўз раҳм-шафқатини янгилайди: “Эгамнинг содиқ севгиси бўлмайди адо, Унинг раҳму шафқати тугамас асло.  Ҳар тонг улар янгиланади, Буюкдир Эгамнинг садоқати!” (Марсиялар 3:22-23). Бу оят ҳаётимда "ёвуз кун"да менга куч манбаи бўлиб келган. Иблис пичирлади: “Бу ёвуз кун ҳеч қачон тугамайди; бу  давом этади. Сен бутунлай мағлубсан, ютқаздинг, ҳаётингда ҳеч нарса иш бермайди." Шунда мен унга баланд овозда жавоб бердим: “Иблис, сен ёлғончисан! Ёвуз кунни ишлатиб, мени қул қилиб, ёвуз одамга айлантириш учун ҳийла ишлатяпсан, аммо сен хочда мағлуб бўлдинг! Ҳаттоки бугунги кунда ҳам, мен ўз позициямда тураман ва сенинг босимингга қарши тураман". Эртаси куни эрталаб атмосфера ўзгарган ва ҳамма нарса янги ва бошқача бўлгани бир неча марта содир бўлган. Ёвуз кун ниҳоясига етди. Нуқта! Худо  ёвуз кунга йўлиқмасликка ёрдам бериши учун эмас, балки ҳаётимиздаги ёвуз кунлар туфайли ёвуз одамга айланмиб қолмаслигимизга ёрдам бериш учун бизга қурол-аслаҳалар берди. Ёвуз кун ёвуз ҳафтага, ойга, йилга ёки ҳатто ёвуз ҳаётга айланмаслиги учун руҳий қурол-аслаҳалар берилди.

Шайтоннинг стратегияси ёвуз кун орқали сизни ёвуз инсонга айлантиришдир. Лекин Худо сизга ечим беради: Ўзининг қуролларини. Бу сизни ёвуз кунга йўлиқмасликдан эмас, балки ёвуз одамга айланишингиздан ҳимоя қилади. Бу ёвуз кунлар қанча давом этишини чегаралайди. Ёвуз кун келганда ваҳимага тушманг.

• Шоҳона либосингизни кийинг
• Имон билан, ғалаба позициясида туринг.
• Нажотингизни эътироф этинг; ҳукмни бартараф қилинг.
• Ўзингизни солиҳ ҳис қилмасангиз ҳам, Исонинг солиҳлигини эълон қилинг.
• Вазиятлар унга зид бўлса ҳам, Худо Сўзининг ҳақиқатини эълон қилинг.
• Ҳамма нарса чигалдек ҳис қилганингизда, тушунчага сиғмайдиган тинчликни эълон қилинг.
• Ўз ҳис-туйғуларингизни эмас, балки Худонинг Каломини гапиринг.
• Ушбу муносабат ёвуз кунни руҳий муҳитини қандай ўзгартиришига ҳайрон қоласиз. Душман ортга сурилади. Сиз у эгаллаб олмоқчи бўлган ҳудудни қайтариб оласиз.

Одамлар билан урушманг

Шуни таъкидлаш керакки, бизга тана ва қонга қарши жанг қилиш учун қурол-аслаҳалар берилмаган: "Ахир, бизнинг курашимиз инсонларга қарши эмас, балки самовий оламдаги ёвуз руҳий кучларга, руҳий ҳокимият ва ҳукмронликка ҳамда бу қоронғи дунёни бошқараётган руҳий ҳукмронларга қаршидир" (Эфесликларга. 6:12). Жисмоний дунёда одамлар билан уришиб, руҳий оламда ғалаба билан яшаш мумкин эмас. Шунинг учун Павлус бизнинг курашимиз тана ва қонга қарши эмаслигини эслатади.

Худо бизни одамлар билан тортишувларда эмас, балки руҳий жангларда ғалаба қозониш учун мойлаган. Биз одамлар билан жанжал қилишга чақирилмаганмиз. Иблис бизни бизники бўлмаган можаролар ва жангларга тортади. Одамлар билан зиддиятга борманг. Ёвуз иблис Бизни асосий нарсадан чалғитиб, унга қарши чиқмаслигимиз учун биродарларимиз билан урушишга ундайди. Худо сизни жангга чақирмаган жангларда мойингизни беҳуда сарфламанг. Руҳий оламда ғалаба билан юриш учун биз диққатимизни энг муҳим нарсага қаратишимиз ва одамларнинг айбловлари ва ҳийла-найранглари қанчалик жозибали бўлишидан қатъи назар, улар билан низолардан қочишимиз керак.

Исо Масиҳни кийинг

Келинг, ушбу парчани яна бир бор секин ўқиб чиқамиз:

“Учинчи куни Эстер шоҳона либосларини кийиб, саройнинг ички ҳовлисида — шоҳ яшайдиган хосхона рўпарасида пайдо бўлди. Шоҳ хосхонанинг тўридаги тахтда ўтириб, ҳовлида кутиб турган малика Эстерни кўрди–ю, унга марҳамат қилди ва қўлидаги салтанатнинг олтин ҳассасини Эстерга томон чўзди. Эстер яқинроқ келиб ҳассанинг учига тегинди" (Эстер 5:1-2).

Эстер рўза тутди. Ўзининг шоҳона либосини кийиб, шоҳнинг ички ҳовлисида турди. Муқаддас Китобда айтилишича, шоҳ уни кўрганида, у унинг кўз ўнгида илтифот топди ва у олтин ҳассани унга узатди. У олтин ҳассани учига тегди. Эстер саройнинг ички ҳовлисига таклифсиз келганини биларди. Агар бирор киши шоҳнинг қароргоҳига чақирилмасдан келса, шоҳ унга олтин ҳассасини узатмаса, у ўлимга дучор бўлади, деган қоида ҳақида у билар эди.

Биз Раббимиз Исони имон, Унинг солиҳлиги, нажоти, ҳақиқати, тинчлиги, Унинг сўзи билан кийиб олганимизда, биз нафақат ғалаба қозонамиз, балки илтифотни ҳам жалб қиламиз. Худо, бизга қараб, энди бизни эмас, балки Ўзининг Ўғли Исони кўради. Биз Худонинг Ўзи учун Масиҳнинг хушбўй ҳидига айланамиз. Бу ҳаётимизга Худонинг марҳаматини олиб келади. Эстер ўз муаммосини ҳал қилинишига жуда муҳож эди ва шоҳ ҳассасини узатди. Шу пайтдан бошлаб ҳамма нарса ўзгара бошлади. Ҳаммаси бирдан ўзгарди!

Биз шоҳона либосларни нафақат душманга қарши туриш учун, балки Шоҳ ҳайратланарли ҳузурида туриш учун ҳам кийишимиз керак. Албатта, биз Отанинг олдига қандай бўлсак, шундай келишимиз мумкин. Бироқ, мен сизни Худонинг ҳузурига муносиб кийинган ҳолда келишга руҳлантирмоқчиман. Агар сиз Унинг илоҳий марҳаматини олишни истасангиз, Унинг ҳузурига руҳий пижамада келманг. Мен пижама деганда, одам нолийдиган ва шикоят қиладиган, Худога ўз шубҳалари ва қўрқувлари ҳақида гапирадиган, Унга далиллар келтирадиган, руҳий аслаҳаларини уйда қолдирадиган ва Унинг олдига руҳий қопли кийимда келишни назарда тутяпман. Ҳа, Худо чиндан ҳам севувчи, У бизни қандай бўлсак, шундай қабул қилади. Аммо биз ҳозир шоҳнинг инояти ва илтифоти ҳақида гапиряпмиз. У иноятини ва илтифотини шоҳ либосларини кийганларга беради.

Ёқуб акасининг кийимларини кийди

Ёқуб отаси Исҳоқнинг дуосини олмоқчи бўлганида, у акаси кийимида унинг олдига келди (Ибтидо 27). У отаси билан фақат суҳбатлашиш учун келганда бундай қилиш керак эмас эди. Бироқ, бу ҳолатда, Ёқуб отасининг алоҳида илтифоти ва дуосини олишни хоҳлади. У бундай шараф фақат оиланинг тўнғичи - акаси Эсовга тегишли эканлигини биларди. Шунга ўхшаш нарса биз билан ва Ота Худо билан содир бўлади. Исо тўнғичдир; У солиҳ бўлиб, баракага ва шон-шуҳратга лойиқдир. Биз Худонинг фарзандларимиз, исталган вақтда Отанинг олдига келишимиз мумкин. Аммо агар биз Отамиздан алоҳида нарсани олишни истасак, Исонинг номидан сўрашимиз айтилган.

"Ҳа, сизлар Менинг номим билан Мендан сўраган ҳар қандай нарсани бажо келтираман." (Юҳанно 14:14). “Сизлар Мени эмас, Мен сизларни танладим. Мен сизларни: «Бориб ҳосил берсин, ҳосили боқий бўлсин», деб танладим. Шунда Менинг номимдан Отадан нима сўрасангизлар, У сизларга беради.” (Юҳанно. 15:16).

Ёқуб акасининг кийимини кийганидек, биз Исонинг солиҳлигини киямиз. Фарқ шундаки, Исо бизга бу кийимларни берди, Ёқуб эса кийимларни ўғирлаши керак эди. Отамиз Худо эса Исҳоқ каби кўр эмас. Биз Исо номидан келганимизда, Исонинг кийимларини кийиб, ҳатто Исонинг ҳидига ўхшаб, биз Худога Масиҳнинг хушбўй ҳиди бўлганимиз учун, Раббимиз бизга иноят ва раҳм-шафқатни мўл-кўл беради.

Бунинг маъносини тушуниш жуда муҳимдир. Агар сиз баъзи муаммолар ва ёвуз руҳлар сизнинг ҳаётингизга ҳужум қилишда давом этаётганини ҳис қилсангиз, балки таҳдид ва лаънатлар сизни таъқиб қилаётгандир. Жангингизни руҳий оламга олиб боринг. Шоҳона либосларни кийинг. Ўзингизни чемпион каби ҳис қилиш ва ҳаракат қилишдан олдин жисмоний оламда ҳаммаси ҳал бўлишини кутманг. Руҳий қурол-аслаҳаларни олиб юринг ва жабрдийда каби эмас, ғолиб каби ўйланг, гапиринг ва ҳаракат қилинг. Худо сизга Ўзининг марҳамати ва ҳимоясини беради. Ва ғалабанинг улуғворликда намойиш бўлишини кўрасиз.

Муҳокама учун саволлар:

1. Хироо Онода ҳикоясидан қандай сабоқ олиш мумкин?

2. Римликларга 12:2 ни ўқинг. Ҳаётни ўзгартиришдан олдин нима содир бўлади? Ақлнинг янгиланишидан олдин нима содир бўлади?

3. Фикрингизни янгилашнинг иккита асосий калити нима?

4. Агар бизда қурол бўлса, лекин уларни олиб юрмасак нима бўлади?

5. Қандай қилиб Худонинг қурол-аслаҳасини кийишингиз мумкин?

6. Нега Худонинг ҳузурига шоҳ либосида келиш муҳим?

Амалий қадам:

Ҳаётингизнинг ёрдамга муҳтож бўлган соҳасига тегишли учта Муқаддас Ёзувни топинг. Ушбу оятларни ёзиб олинг ва уларни ҳаётингизга эълон қилинг. Буни бутун ҳафта давомида кунига камида бир марта бажаринг.

Бўлишиш учун фикрлар

Муаммолар сизнинг онгингизнинг либосини белгилашига йўл қўйманг.

Онгимиз бизнинг нимадан ўтаётганимизни эмас, балки кимлигимизни акс эттириши керак.

Фикрларимиз ҳаётнинг муаммолари билан эмас, Худонинг ваъдалари билан тўлиши керак.

Ҳақиқат совунга ўхшайди, у ишлатилганда тозалайди.

Ҳақиқат далиллардан анча юқори туради. Далиллар ўзгаради; ҳақиқат бир хил қолади.

Агар вазиятингиз сизнинг ваҳийингизни ўзгартиришига йўл қўймасангиз, шунда ваҳийингиз сизнинг вазиятингизни ўзгартиради.

Ҳар бир масиҳийга руҳий қурол-аслаҳалар берилади, лекин ҳамма ҳам ундан фойдаланмайди. Қурол-аслаҳа кийилмаса иш бермайди.

Нажотга эга бўлиш бизни Худонинг қахридан ҳимоя қилади, лекин нажотни кийиш иблиснинг ўқларидан ҳимоя қилади.

Руҳий аслаҳанинг мақсади "ёвуз кун" дан қочиш эмас, балки ўша кунда ёвуз одамга айланмасликдан ҳимоя қилишдир.

Худо бизни одамлар билан жанжаллашиш учун эмас, балки руҳий жангларда курашиш учун мойлайди. 

Худо сизни чақирмаган жангларда қимматбаҳо мойингизни беҳуда сарфламанг.

-----------------

9-кун

5-боб

Чўлдаги жанг

Вера соғлом муносабатларни қура олмайдиган ёш аёл эди. У бир муносабатдан иккинчисига ўтиб, уларни сақлаб қолиш учун қийналарди. Унинг бундай ҳаёт тарзи уни хавотирга соларди ва оиласидагиларни хафа қиларди. Шу вақт давомида у жинсий мазмундаги тушлар кўриш билан курашди. Агар у бирор фильм томоша қилса ёки нопок суҳбатни эшитиб қолса, ўша тунда у нопок, ифлос тушлар кўрарди. Бу ҳолат уни жудаям безовта қиларди.

У тунлари йиғлаб уйғонарди, чунки ўзининг тушларини назорат қилолмас эди. У ўзини жуда нопок, ифлос ва ёлғиз ҳис қиларди. Кун давомида Вера ёлғиз қолиб, бутунлай тўхтаб қоларди ва тушкунликка тушарди. У буларнинг барчаси одатий ҳол эмаслигини биларди ва нимадир қилиши керак эди. Шунда у жинларга тегишли "руҳий эр" оқибатида шундай жинсий тушлар билан курашган, Гладис жамоати аъзоси бўлган бир аёлнинг гувоҳлигини эслади. Вера бу жинни боғлаш учун ўзи билган барча ибодатларни айтди ва лаънатларни тўхтатиш учун ҳамма нарсани қилган бўлсада, бу самара бермади.

У жамоатдаги ибодат хизматида иштирок этишга қарор қилди. У ҳар қандай сирли "руҳий эр" муносабатидан халос бўлиш учун ибодат қилишни бошлаши билан, униг танаси тезда бўшашиб қолди. У олаётган ҳар бир нафаси учун курашиши керак эди. У нима содир бўлаётганини билмасди, лекин Худо уни озод қилишига ишонди.  Шайтон кучлари унда жуда кучли намоён бўла бошлади ва тўсатдан у ерга йиқилиб, йиғлай бошлади. У ўзининг танасини бошқара олмаётган бўлсада, унинг ақли ҳушёр бўлиб, курашишга ҳаракат қиларди.

Ниҳоят унинг олдига бориб, жинга Исо номидан чиқишни буюрдим. Жин қувиб чиқарилгандан сўнг, Вера онгида ва танасида ғайритабиий тинчликка тўлди. Ундаги кўтариб бўлмас юк йўқолди, у ўзини патдек енгил ҳис қилди ва қувончга тўлиб тошди. У уйга қайтиб келди ва тун бўйи даҳшатли тушларсиз ором олди.

Бироқ, бу яна бир қанча жангларнинг бошланиши эди, чунки Вера Исо унга берган ҳокимиятни ишлатишни ўрганиши керак эди. Агар тунда бундай тушлар яна такрорланса, унинг устози бундай тушларни Исо Масиҳ номидан ҳайдашни буюрди. Шундай озод бўлиш жараёнида, Вера уни доимо қўллаб-қувватлаган жамоат хизматчисининг ёрдами билан курашишни ўрганди. У Худо билан чуқурроқ муносабатни ривожлантирганида, у ҳақиқий озодликка эришди.

Мана тўрт йил ўтди ва Вера турмуш ўртоғи ва икки гўзал фарзанди билан бахтли турмушда яшамоқда. У ва унинг оиласи ўзларининг "Чанқоқ авлод" жамоати аъзолари билан Раббийга хизмат қилишга бағишланган.

Уруш ҳақида кўпроқ билиш учун Эстернинг ҳикоясига қайтайлик. Биз Эстернинг саройига кира оладиган ёвуз душмани борлигини ҳозиргача биламиз, лекин фақат Эстер ҳокимиятга эга эди. Аввало, у ўзининг жисмоний душмани билан руҳий рўза тутиш орқали курашди. Бир муддат рўза тутгандан сўнг, у шоҳона кийимларини кийиб, шоҳнинг олдига борди.

Мени энг ҳайратга соладиган нарса шундаки, Эстер дарҳол ўз халқи, яҳудийлар учун нажот сўрамади. Шоҳ ундан нимани хоҳлаётганини, нима илтимоси борлигини сўраганида, унинг жавоби кутилмаган бўлди: “Агар шоҳимиз маъқул кўрсалар, бугун Хомон билан бирга меникига зиёфатга келсалар...” (Эстер 5:4).

Зиёфатми?

Ҳақиқатан ҳам шундайми, Эстер?

Яҳудий халқи ўлиш арафасида. Сен ўлиш арафасидасан. Сенда зиёфатга вақтинг йўқ. Шоҳ сендан аллақачон нимани ҳоҳлашингни сўради, Эстер, нима истайсан? Унга нима учун келганингни ва Ҳомоннинг ёвуз фитнасини айт. Аммо Эстер бундай қилмади. Унинг шоҳдан илтимоси шоҳнинг зиёфатга келиши эди.

Икки маликанинг дастурхони

Авваламбор, келинг, бу воқеани Эстер китобининг бошига қайтарайлик. Эстер саҳнага чиқишидан олдин, Вашти исмли яна бир малика бор эди. Шоҳ томонидан бир неча ҳафталик зиёфат пайтида, Эстернинг ўтмишдоши Вашти аёллар учун ўзига хос зиёфат уюштиришга қарор қилди. Ўша пайтда шоҳ хотини Ваштини ҳамкасбларига кўрсатиш учун зиёфат залига келишни буюрди. Аммо у келишдан бош тортди! У аёллар билан ўзининг зиёфатида банд эди. Унинг эри ғазабланди ва кейинги нарса биласизки, у тожини йўқотди. Шоҳнинг буйруғи билан унинг ҳузурига келишдан бош тортгани учун шоҳда маликанинг тожини олиб ташлаш учун сабаб етарли бўлди. У шоҳга хиёнат қилмади ёки уни ўлдиришни режалаштирмади. Дарҳақиқат, у бошқа банкет залида аёлларга хизмат қиларди. Ваштига амр этилганида, келишдан бош тортгиши унинг тожи билан тўланди. Энди иккита маликани солиштиринг.

Ваштига шоҳни кўришни буюрдилар, лекин у рад этди. Эстер шоҳни кўришга таклиф қилинмади, лекин у ўзи борди.

Вашти аёлларни зиёфатга олиб борди. Эстер халқни рўза тутишга етаклади.

Вашти аёллар учун зиёфат тайёрлади. Эстер шоҳга зиёфат тайёрлади.

Вашти саройни яхши кўрарди. Эстер шоҳни яхши кўрарди.

Вашти тожини йўқотди. Эстер ғалаба қозонди ва ўз халқини қутқарди.

Худога хизмат қилиш биринчи ўринда туради

Бу менга Худонинг хизматкори сифатида одамларга хизмат қилишим Раббийга бўлган шахсий хизматимдан чалғитишига йўл қўймаслик кераклигини эслатади. Мен одамлар учун зиёфатларни ўз шоҳи ҳузурига келишдан кўра муҳимроқ деб билган малика Вашти каби ҳаракат қилишни хоҳламайман. Мени нотўғри тушунманг. Одамлар мен учун муҳим, чунки улар Исонинг хочда ўлишининг сабабидир.

Аммо ибодат вақтида мен ушбу оят ҳақида тез-тез ўйлайман: "Биз Худонинг каломини ваъз қилишни бир четда қолдириб, озуқа тарқатиш билан овора бўлишимиз нотўғри." (Ҳаворийлар 6:2). Ўн икки Ҳаворий одамларнинг эҳтиёжларини эътиборсиз қолдирмади. Улар кўп вақтларини талаб қиладиган бунча бандлик билан улар Раббий билан бўлган муҳим сифатли вақтни эътиборсиз қолдираётганликларини тушунишди. Шунинг учун, улар “доимий ибодатга ва калом хизматида” эркин бўлишлари учун ишни яхши етакчиларга топширишга қарор қилишди (Ҳаворийлар 6:4). Худонинг ҳузурида максимал вақт ўтказиш қарорининг натижалари ҳайратланарли эди. "Шундай қилиб, Худонинг сўзи ёйилиб бораверди. Шогирдлар сони Қуддусда кўпайди. Руҳонийларнинг кўпчилиги имонга келдилар." (Ҳаворийлар 6:7). «Шундай қилиб» сўзига эътибор беринг. Вақти-вақти билан эмас, балки доимий равишда ибодат қилишга қарор қилганларидан сўнг, Худо уларга хизматнинг катта ўлчамини очди. Худонинг Сўзи кўпроқ тарқалди, шогирдлар (нафақат қарорлар) кўпайди ва нуфузли таъсирга эга одамлар Исонинг издошларига айланишди.

Хизматда ёки ҳатто ҳаётимнинг ташвишлари билан тўлиб-тошганимда, мен Хаворийлар қилган ишни қиламан ва Раббий билан бўлган сифатли вақтимни эътиборсиз қолдираётганимни билиш учун бағишланган ҳаётимни кўздан кечираман.

Бир нарса керак

Кўп масиҳийлар Раббийга хизмат қилишни эътиборсиз қолдирганлари учун ҳолдан тойишади. Малика Вашти сингари улар ҳам тожларини йўқотадилар. Бошқача қилиб айтадиган бўлсак, улар ўзларининг ҳокимиятларини, мойланишларини, очликларини ва Раббийга нисбатан сезгирлигини эътиборсиз қолдирадилар, чунки улар чақирилганда Унинг ҳузурига келиш учун жуда банддирлар. Агар сиз Қўшма Штатларда яшасангиз, сизни ҳакамлар ҳайъати аъзолигига чақиришлари мумкин. Сиз бу чақирувни жуда жиддий қабул қиласиз; уларни кераксиз почта сифатида кўриб бўлмайди. Худо билан ҳам худди шундай бўлиши керак. У бизни ҳар куни Ўзининг ҳузурига чақиради. Афсуски, баъзи имонлилар ҳакамлар ҳайъатининг чақирувига Худога ибодат ва Унинг Каломини ўқишга чақиришидан кўра жиддийроқ муносабатда бўлишади.

Худо билан кўп сифатли вақт ўтказмаслик оқибати очиқ кўриниб туради. Бу худди Исо Мартага айтганига ўхшайди: “Эҳ, Марта, Марта, бунча уриниб ташвишланмасанг!”(Луқо 10:41). У бу сўзларни энг яқин дўсти Исо ва Унинг шогирдлари учун овқат тайёрлаётганда эшитиб, "кўп нарсадан ташвишланиб" ва "хавотирга тушди". Бу қандай бўлиши мумкин? Марта гуноҳ иш қилмади. У шошилинч иш билан банд эди, лекин энг муҳим нарсани, яъни Исо билан қимматли вақт ўтказишни эътиборсиз қолдирди. "Зарур бўлган биттагина нарса бор. Марям ўзи учун энг яхшисини танлади ва бу ундан тортиб олинмайди." (Луқо 10:42).

Бир нарса керак, кўп нарсалар эмас.

Бир нарса Исонинг оёқларида вақт ўтказиш ва Унинг сўзини эшитишдир.

Бир нарсани Марта қилмаётган эди.

Бир нарса қилишни Мария танлади.

Бир нарса яхши нарса.

Агар биз "бир нарсани" эътиборсиз қолдирсак, биз ташвиш, хавотир, безовталик ва бошқа кўплаб муаммоларга тушиб қоламиз. Марта сингари, биз ҳам бошқаларни айблай бошлаймиз ва ҳатто Худони айблаймиз. Биз ўзимизга ачинамиз. Биз доимий стрессда яшаймиз. Аммо бу муаммоларнинг барчасини енгишнинг сири ибодатда, Худонинг ҳузурида ва Худонинг Каломида қолишдир. Шунда бизнинг ибодат вақтимиз оддий тартиб-интизом ўрнига Исо билан бўлган завқли вақтга айланади. Ўзингизни Худонинг Каломи билан озиқлантиринг; шунчаки ўқиманг. Раббимиз билан кўп вақт ўтказинг! Шунда Худо учун қилган барча ишларингиз Унинг мойланиши, ҳокимияти, марҳамати ва муваффақияти билан бирга У билан бўлган шахсий, яқин муносабатингиздан оқиб чиқади.

Биринчи севгингизга қайтиш

Шоҳ буюрганида, келишдан бош тортган Ваштига қайтайлик. Унинг итоатсизлиги унга тожчалик қимматга тушди. Эҳтимол, Вашти малика мавқеини йўқотиб, канизак бўлиб қолгандир. Эҳтимол, у саройда қолган, аммо шоҳ билан алоқаси йўқ эди. Аммо бир нарсага аминмизки, у энди малика эмас эди.

Мен Ваҳий китобида Эфес жамоатига айтилган шунга ўхшаш огоҳлантиришларни топдим. Бу жамоат яхши ишлардан, меҳнатдан, сабрдан ва қатъиятдан маҳрум эмас эди. Исо улар “Ҳа, бардошлисан. Менинг номим учун кўп қийинчиликларни бошдан кечириб, ҳолдан тоймадинг” деб изоҳ берди (Ваҳий 2:3). Улар Раббий учун қаттиқ меҳнат қилдилар, лекин Раббийнинг Ўзига эътибор бермадилар. Кейинги оятда Исо меҳр билан танбеҳ беради: “Бироқ сенга бир эътирозим бор: сен Менга бўлган илк севгингни унутдинг” (Ваҳий 2:4). Ҳеч қачон иккинчи имкониятга эга бўлмаган Ваштидан фарқли ўлароқ, Эфес жамоати буни тўғрилаш учун яна бир имкониятга эга бўлди.

Исо сизнинг биринчи севгингизга қайтиш жараёнини тасвирлаб беради. “Эслагин ахир, илк севги билан яшаганингда қанчалар юксакда эдинг! Энди эса тавба қил, аввалги ишларингга қайт.” (Ваҳий 2:5).

Эсланг, тавба қилинг ва биринчи ишларни такрорланг. Бу сизнинг "биринчи севгингизга" қайтиш учун учта оддий қадамдир. Ҳамма нарса аввал қандай бўлганини эслаш ва ўйлашдан бошланади. Кейин тавба қилишга, йўналишни ўзгартиришга олиб келадиган фикрни ўзгартиришга мурожаат қилишингиз керак. Тавба қилгандан сўнг, сиз биринчи ишларни қилишда яна ғайратли бўлишни танлайсиз. Шундай қилиб, сиз Исога бўлган биринчи севгингизни қайтариб оласиз.

Агар сиз Раббийга келиш учун бу ўзгаришларни қилмасангиз, оқибати қуйидагича бўлади. “Тавба қилмасанг олдингга бориб, чироқпоянгни ўз жойидан олиб ташлайман.” (Ваҳий 2:5). Натижада, чироқпоя жойидан олиб ташланади. Эфес жамоати чироқпоясини олиб ташлаши ҳақида огоҳлантирилди. Чироқ қоронғуда ёруғликни таъминлайди. Гўё Исо айтганидек, сиз қоронғу руҳий дунёда таъсирингизни йўқотасиз. Агар фикр юритмасангиз, тавба қилмасангиз ва қайтиб келмасангиз, энди сиз Унинг руҳий ҳокимиятига эга бўлмайсиз ва Унинг мойланишида юрмайсиз.

Чақирилмаганда ҳозир бўлиш

Шундай қилиб, биз Вашти шоҳнинг олдига боришни буюрилганида таклифни рад этганда, нима бўлганини кўрамиз. Келинг, Эстерни кўриб чиқайлик. У шоҳнинг олдига таклиф қилинмаган бўлса ҳам борди. Ўттиз кун давомида эри шоҳ уни ўзи билан бирга бўлишга таклиф қилмади. “Лекин ўттиз кундан буён шоҳ мени чақиргани йўқ.” (Эстер 4:11). Бу Эстерга қийин бўлса керак. Бундан ташқари, у ўз халқи, яҳудийларнинг йўқ бўлиб кетишининг улкан инқирози билан шуғулланар эди, шунинг учун у таклифисиз унга мурожаат қилиш учун жасорат топди.

Мен Эстернинг мисолидан далда оламан, чунки вақти-вақти билан Раббийнинг олдига келишни хоҳламаганимда, мен ҳали ҳам шундай қилишим кераклигини биламан.

Баъзида муаммоларнинг оғирлиги, ишдаги стресс, хизматдаги босим ёки молиявий инқироз туфайли биз Раббийнинг олдига боришни хоҳламаслигимиз мумкин, лекин биз ҳеч қачон Эстернинг ўрнида эмасмиз, бу ерда ўзимизни таклиф қилинмагандек ҳис қилмаймиз.

Худо бизни ҳар доим қабул қилишга тайёр ва У бизни Ўзининг ҳузурида меҳр билан кутиб олади.

Руҳий очлик ейиш орқали келиб чиқади

Баъзан биз Муқаддас Руҳ бизни Худонинг юзини излашга етаклаётганини ҳис қилмаймиз. Иблис бизнинг бошимизни Худо биз билан энди қизиқмайди деган ёлғон билан тўлдираётган бўлиши мумкин. Баъзида биз қуруқ мавсумга дуч келамиз, бу вақтда биз ибодат қилишни, рўза тутишни ёки Муқаддас Китобни ўқишни хоҳламаймиз. Кўпинча, ўша ёлғиз мавсум руҳий урушни ўз ичига олади. Қачонки сиз Шоҳ Исонинг олдига боришни хоҳламасангиз, ҳис-туйғуларингизга қарамай, энг кўп Унга боришингиз керак бўлади. Худога бўлган очлигингизни йўқотганингизда, сиз буни қилишни хоҳламасангиз ҳам, ўзингизни Унинг Каломи билан озиқлантиришингиз керак. Овқатланиш орқали руҳий иштаҳа ошади. Руҳий очлик руҳий озиқланишдан кейин келади. Худо учун кўпроқ очликни хоҳласангиз, ўзингизни овқат эйишга мажбур қилинг. Жисмоний очлик овқатланмасликдан келиб чиқади, аммо руҳий очлик овқатдан кейин пайдо бўлади. Худо билан мулоқот қилишдан қанчалик завқлансангиз, Унга шунчалик интиласиз.

Агар сиз Худога бўлган очлигингизни йўқотаётган бўлсангиз, очлик бошланмагунча ўзингизни тўйдиринг. Агар ҳаётингизда Муқаддас Руҳ ҳаракатланаётганини ҳис қилмасангиз, буни сезмагунингизча ўзингизни Муқаддас Ёзувлар билан озиқлантиринг. У сиз билан гаплашяпти. Руҳий саҳрода ёки руҳий ҳужум остида бўлганингизда ҳис-туйғуларингизга бўйсунманг. Туйғуларга ишониш мумкин эмас, айниқса қийинчиликларга дуч келганингизда. Туйғулар сизнинг хатти-ҳаракатларингизга таъсир қилмаслиги керак. Биламан, бу ҳақда ёзиш яшашдан кўра осонроқдир. Тўғри иш қилиш, ҳатто ўзимизни Худога яқин ҳис қилмасак ҳам, руҳий этукликни ривожлантиради. Ҳиссиётлар муваффақиятсизликка учраганда, бизнинг имонимиз гуллаб-яшнайди. Эътиқодингизни ҳис-туйғуларга боғламанг; имонингизни Исога боғланг. У ҳеч қачон муваффақиятсизликка учрамайди! Ўзингизни «чақирилмаган», ғайратсиз, тушкунликка тушган, қайғули ва мағлубиятга учраганингизда шоҳнинг олдига боринг. Фақат У билан бирга бўлиш учун ташаббус кўрсатинг ва Унинг дўстлигидан завқланинг. Унинг ҳузури сизнинг ечимингиздир!

-----------------

10-кун

Худо Уни излаганларни мукофотлайди

Мен бу "таклиф қилинмаган" туйғуси ҳақида гаплашмоқчиман. Ёшлигимда, бир мунча вақт Унинг борлигини ҳис қилмаганимда, Шоҳнинг олдига бориш мен учун қийин эди. Бу бироз тушкунликка туширарди, лекин мени фикрлаш тарзимни ўзгартирган бир нечта нарсаларни билиб олдим. Улардан бири, мен ҳеч нарсани ҳис қилмасам ҳам, ўзимни овқатлантиришим кераклиги. Мен ҳис-туйғуларимни назорат қила олмасам ҳам, ўзимни озиқлантираётган нарсам учун жавобгарман.

Мен билган иккинчи ҳақиқат шуки, Худо фақат Уни топадиганларни эмас, балки Уни астойдил излаганларни мукофотлашни ваъда қилган: “Ишонмаган одам ҳеч қачон Худони мамнун қила олмайди. Ахир, Худога сажда қилаётган ҳар ким Худонинг борлигига ишониши керак, Худога юз бурганларга Худонинг Ўзи мукофот беришига у амин бўлиши керак” (Ибронийларга 11:6). Биз Худони йўқолиб қолгани учун изламаймиз. У доимо ёнимизда, чунки Унинг Руҳи ичимизда яшайди. Биз ибодатга Худони топиш учун эмас, балки У билан бирга бўлиш учун борамиз. Шу билан бирга, ҳаётда шундай фасллар борки, Унинг ҳузурининг намоён бўлиши тўхтагандек туюлади.

Бу фасллар давомида сиз Худо имонингизни мустаҳкамлаётганини тушунишингиз керак, чунки Исо имонингизнинг муаллифи ва мукаммал қилувчисидир. “Югуришимизга халақит бераётган ҳар қандай юкни, айниқса, тўсқинлик қилаётган ҳар қандай гуноҳни бир четга улоқтириб ташлайлик. Исога кўз тикайлик. Ахир, бу имон мусобақасида У биз учун йўл очиб, бутун масофани биздан олдин югуриб ўтди” (Ибронийларга 12:1-2). Имонсиз Худони рози қилиш мумкин эмас ва ҳис-туйғуларингиз заифлашгани сайин бу имон кучаяди. Сиз ҳис-туйғуларингиз ёки тажрибаларингизга эмас, балки фақат Худонинг Каломига таянишга мажбурсиз. Руҳий чўлингизнинг фаслларида фақат имон сизга Худога яқинлашишга ёрдам беради. Агар ҳис-туйғуларингиз билан яшасангиз, ўзингизни Худодан узоқроқ ҳис қиласиз. Салбий ҳис-туйғуларингизга қарамай, Худонинг тахтига борганингизда, сиз имонингизни мустаҳкамлайсиз. Мана сизнинг имонингиз учун озгина ёқилғи: “Худога юз бурганларга Худонинг Ўзи мукофот беради” (Ибронийларга 11:6). У Уни ҳис қилган ёки бошидан кечираётганларни эмас, балки Уни излаш учун қўлидан келганини қиладиганларни мукофотлаши менга далда беради.

Худо Шоҳ Довудни “Ўз юрагига мос одам” деб атаган (1 Шоҳлар 13:14). Худо Довуднинг юрагида Ўзининг юраги борлигини айтмади; Довуд Худонинг юрагини изларди. Довуд доимо Худога интиларди. У ёзган Забурни ўқиётганда, биз унинг юрагининг Худо ҳузурига қилган саёҳатини кўрамиз. Баъзида у Худони ҳис қилмаётганидан шикоят қиларди, лекин у ҳали ҳам Унга интиларди. Худо буни яхши кўради. У бизни Уни ҳис қилмасак ҳам, Унга эргашишимизни хоҳлайди.

Дарҳақиқат, Худо нафақат биз Унга эргашишимизни яхши кўради, балки У бизни мукофотлайди ҳам. Бу ҳақиқат менга далда манбаи бўлди. Мен ҳис-туйғуларимга бўйсунмайман, лекин ҳаётимда нима бўлишидан қатъи назар, Худога бориб, имонимни ўсишига имкон бераман.

Бугун сиз руҳий ҳужум остида ёки руҳий саҳрода бўлишингиз мумкин. Душман сизни Қодир Тангрининг ҳузуридан узоқлаштириш учун жудаям ҳаракат қилмоқда, лекин унинг васвасасига берилманг. Ўз ҳис-туйғуларингизни эркаламанг. Улар ҳақида гапирманг. Имон орқали Худо сиз билан эканлигига ишонинг ва Унга эргашсангиз, У сизни мукофотлайди. Эстер шоҳнинг олдига таклифсиз борди; Шунга қарамай, у раҳм-шафқат ва иноят мукофотини олди. Ҳис-туйғуларингизга қарамай, Худонинг иноят тахтига борганингизда ҳам шундай бўлади (Ибронийларга 4:16).

Нажот ва ҳукмронлик ўртасида

Исроил уларнинг нажот жойи бўлган Мисрни тарк этди, лекин улар кетаётган манзил, яъни ваъда қилинган юрт уларнинг ҳукмронлик жойи эди. Миср ва ваъда қилинган юрт ўртасида қуруқ чўл бор эди. Одамлар ваъда қилинган юртларида ҳукмронлик қилиш учун Мисрдан халос бўлишлари билан, одатда руҳий саҳро бўйлаб саёҳат қилишади. Нажот ва ҳукмронлик ўртасидаги давр одатда бахтсиз чўл билан белгиланади.

Илёс ҳаворий Павлус каби саҳродан ўтди (3 Шоҳлар 19:1-9; Галатияликларга 1:17-18). Ҳатто Раббимиз Исо ҳам Муқаддас Руҳга тўлганидан кейин “иблиснинг васвасасига тушиш учун саҳрога олиб кетилган” (Матто 4:1). Чўл тажрибаси биз руҳий азоб-уқубатларни бошдан кечирадиган оғир вақтдир. Кўпинча бу васваса кучаядиган вақт; қалбимизга руҳий ҳужумлар бўлиши мумкин. Бу биз Худодан узилганимизни ҳис қилганимизда, руҳий қурғоқчиликни ҳам ўз ичига олиши мумкин бўлган вақт. Руҳий чўл бизнинг гуноҳкор эканлигимиздан далолат бермайди, гарчи баъзида ўзимизни шундай ҳис қилсак ҳам. Биз Худони излашнинг ўрнига, ҳозирги бошдан кечираётганларимиз учун сабабчи бўлаётган баъзи гуноҳларни излашга мойилмиз.

Биз нафақат чўлдаги тажрибаларимизни енгибгина қолмай, балки жавоб бериш орқали уларни қисқартиришимиз мумкин. Атрофимизда содир бўлаётган воқеаларни назорат қила олмасак, бундан хафа бўлмаслигимиз керак. Бунинг ўрнига, биз назорат қила оладиган ягона нарсани назорат қилишимиз керак, бу бизнинг жавобимиз. Вазиятимизни назорат қила олмасак, биз тан олишимизни, муносабатимизни ва жавобимизни назорат қила оламиз. Руҳий саҳрода қандай муносабатда бўлишимиз у ерда қанча вақт қолишимизни белгилайди. Исроилнинг чўл вақти қирқ йил бўлиши керак эмас эди, лекин у фақат ваъда қилинган юртдаги юзага келиши мумкин бўлган муаммоларга муносабати туфайли узайтирилди. “Сизлар ўша юртни қирқ кун давомида кўриб қайтиб келган эдингизлар. Энди гуноҳингиз учун қирқ йил, ҳар бир кун эвазига бир йилдан жазо тортиб юрасизлар” (Саҳрода 14:34). Шикоят қилиш руҳий саҳрони узайтиради; Худонинг Каломини тан олиш уни қисқартиради. Исони Исроил билан солиштиринг. Унинг чўл вақти қирқ йил эмас, балки қирқ кун давом этди. Исо саҳрода нима қилди? Албатта, У шикоят қилмади, У Худонинг Каломини тан олди.

Биз одатда озод бўлганимиздан сўнг руҳий саҳродан ўтмасдан туриб дарҳол ҳукмронлик қила олмаймиз. Чўлимизнинг тугашини кўриш учун биз саҳрода бўлганимизда Худонинг Каломини тан олишни ўрганишимиз керак. Исо саҳрода Каломни гапиргач, бу васваса даври тугади ва У Муқаддас Руҳнинг кучида хизматга кирди. “Иблис ҳар томонлама Исони васвасага солиб бўлгандан сўнг Унинг ёнидан кетди, бироқ қайтиб келиш учун фурсат пойлаб юрди. Исо Руҳ қудратига тўлиб, Жалила ҳудудига қайтди. У ҳақидаги овоза бутун атрофга тарқалди” (Луқо 4:13-14).

Сукунат - йўқлик эмас

Мактабда ўқиб юрган пайтларим, ҳар сафар домла бизга тест топширганида, жимжитлик ҳукм сурарди. Синовдан олдин ўқитувчи дарс берарди, лекин тест пайтида ўқитувчи жим эди. Ўқитувчининг жим туриши ўқитувчининг йўқлигини англатмайди. Мен имтиҳон топшираётган эдим. Мен қўлимни кўтариб, имтиҳондаги савол ҳақида сўрашга васвасага тушдим, лекин ўқитувчи менга ҳеч қандай жавоб бермаслигини билардим. Нега? Чунки мен имтиҳон топшираётгандим. Синовдан ўтмаганимизда, ҳар қандай саволни бериб, жавоб олишимиз мумкин, аммо тест пайтида домлада жимлик ҳукм суради.

Руҳий қуруқлик, одатда, Худонинг шундай сукунати билан бирга келади. Агар Худо ҳаётингизда жим бўлса, бу сизнинг синовдан ўтаётганингизни англатиши мумкин. Шоҳ Ҳизқиёни эсланг: “Худо Ҳизқиёни ўз ҳолига қўйиб қўйганди. Худо Ҳизқиёни синаб, унинг дилидаги асл ниятларини билмоқчи эди” (2 Солномалар 32:31). Худонинг сукути Худонинг йўқлиги эмас. Бу бизни синовдан ўтказаётганимизни англатади. Ҳар сафар имтиҳон топширганимизда мактабда қилишимиз керак бўлган ишлардан бири бу ўқитувчининг тестдан олдин бизга нимани ўргатганини эслаб қолиш эди. Руҳий саҳрода эслаб қолиш худди шу қоидадир. Кўпинча қуруқ вақтларимизда биз унутишимиз керак бўлган нарсаларни эслаб қолишга ва эслашимиз керак бўлган нарсаларни унутишга мойилмиз.

Худо Исроил халқини Мисрдан қандай қутқарганини эслаш учун Фисиҳ байрамини нишонлашларини айтди (Қонунлар 16:12).

Исроил халқи ваъда қилинган юртга кирганида, Худо уларга Иордан дарёсидан қандай ўтганликларини эслаб қолиш учун ёдгорлик учун тош уюмини ўрнатишни буюрди (Ёшуа 4:3).

Довуд ўтмишда арслон ва айиқни учратганида Худо унга қандай ёрдам берганини эслаб, Гўлиёт билан юзлашишга жасорат топди (1 Шоҳлар 17:37).

Шогирдлар қайиққа нон олишни унутиб қўйганидан хафа бўлганларида, Исо уларга қуруқликда нон ва балиқларни кўпайтириш мўъжизаларини эслатди (Марк 8:14, 18-20).

Охирги кечки овқат пайтида Нажоткоримиз шогирдларига Уни хотирлаш учун "биргаликда нон синдириб ейишларини" айтди (1 Коринфликларга 11:24).

Шубҳасиз, Худо биздан Унинг содиқлигини, Каломини ва ҳаётимизда Унинг барча улуғвор ишларини эслаб қолишимизни хоҳлайди. Руҳий саҳродан ўтишга ишонч ўтмишдаги ғалабаларда топилган. Талабалар сингари, биз ҳам бу синовдан ўтишимиз учун Худо нима деганини ва қилганини эслашимиз керак. Бизнинг онгимизда Унинг мўъжизалари учун ёдгорликларни қуришимиз керак; лекин бунинг ўрнига баъзилар хатолари учун ёдгорлик қурадилар. Шунинг учун биз саҳрода синовдан ўтмоқдамиз. Қурғоқчилик давридаги буюк имон ҳақиқатан ҳам Худонинг ўтмишдаги содиқлиги ва Худонинг ваъдалари ҳақида яхши хотирага эга бўлишда топилади. Довуд айиқ ва шерга дуч келганида, Худонинг содиқлигини эслаб, Гўлиётни енгди. Исо эслаб қолган Муқаддас Ёзувлардан иқтибос келтириш орқали саҳрода иблисни енгди.

Мен Худо биз учун қилган кўплаб ажойиб нарсаларни эслаб қолиш ва журнал тутиш тарафдориман. Ўтмишдаги ғалабалар ҳозирги жангларга далда беради. Менинг ҳаётимдаги ғалаба қозониш учун яна бир машқ бу Муқаддас Ёзувларни ёдлашдир. Ҳар сафар чўлда ёки ҳужумга учраганимда, Муқаддас Руҳ менга енгишимга ёрдам берадиган Муқаддас Ёзувларни эслаб қолишимга ёрдам беради. Исо Муқаддас Ёзувларни ёд олган; шунинг учун У саҳрода уларни иблисга келтира олди. Довуд шундай деган: "Сўзларингни юрагимда асрайман, Токи Сенга қарши гуноҳ қилмайин." (Забур 118:11). Мулоҳаза юритиш ва ёдлаш орқали Худонинг Каломини онгимизда сақлаш қуруқ мавсум ёки ҳужум пайтларида йиқилмаслигимизга ёрдам беради.

Жинлар қуруқ жойларда яшамайди

Руҳий дунё ҳақиқийдир. Ушбу китобда аввал айтиб ўтганимдек, барча жисмоний муаммоларнинг илдизлари руҳий соҳага боғлиқ. Худонинг душманлари, жинлар, Унинг энг юксак ижоди бўлган одамларга қарши уруш олиб боришади. Биз бу урушнинг босимини табиий дунёда кўрган ёвузлик билан ҳис қиламиз. Руҳий уруш, жинлар ва нажот ҳақида гап кетганда, Исо бу мавзуда энг яхши ҳокимиятдир. Мени қўрқитадиган Исонинг таълимоти бор. Эҳтимол сиз жинлар одамни тарк этиб, қутулгандан кейин яна еттита ёвуз жинлар билан қайтиб келишлари ҳақида эшитгансиз. Бу оятлар кўпинча яқинда озод бўлган одамларни Худосиз ҳаёт кечириш хавфи ҳақида огоҳлантириш учун ишлатилади. Келинг, ушбу оятларни диққат билан кўриб чиқайлик, токи биз қуруқ жойлар ва жинлар ҳақида бирор нарса ўрганайлик.

“Инсондан нопок руҳ чиқиб кетганда, у қурғоқчиликни кезиб, ором излайди, лекин тополмайди” (Матто 12:43). Нопок руҳ қачон одамдан қувиб чиқарилиши айтилмаганини пайқадингизми? Жинлар бир вақтнинг ўзида ҳамма жойда бўла олмагани учун, улар одамнинг ичида ва ташқарисида ҳаракатланадилар. Бу Муқаддас Битик оятида тилга олинган одам тўлиқ қутқарилмаганлигини англатади. У фақат жиндан халос бўлди. Нажот пайтида жин ўз ихтиёри билан кетмайди; у мажбурланади. Нажот пайтида жинлар қувиб чиқарилади. Бу оятдаги одам эркинликни эмас, балки фақат енгилликни ҳис қилди.

Бу шоҳ Шоул билан содир бўлган, яъни жинлар келиб-кетган воқеага ўхшайди (1 Шоҳлар 16:14-17, 23). Улар чиқариб юборилмади; уни ташлаб қайтиб келишарди. Қачонки жинлар қайтиб келса, шоҳнинг дўстлари у ўзини яхши ҳис қилишига ёрдам бериш учун мусиқачини таклиф қилишни маслаҳат беришди. Бунинг ўрнига, улар пайғамбарни ёки жин қувувчини ёрдам бериш учун таклиф қилишлари керак эди. «Чиқадиган» руҳ қувиб чиқарилаётган руҳ билан бир хил эмас. Мен ишонаманки, инсон озод қилинганда, у ушбу парча айтилган тоифага кирмайди.

Ёвуз руҳ нафақат ташқарига чиқиб, яна қайтиб келади (бу ёвуз руҳлар қувиб чиқарилганда тўлиқ халос бўлишга тўғри келмайди), балки биз жин қаерга кетаётганини ҳам кўрамиз. Муқаддас Ёзувларга кўра, жин "қуруқ жойлардан ўтиб, ором излайди, лекин тополмайди" (Матто 12:43). Жинлар қуруқ жойларда яшамайдилар ёки қолмайдилар; улар фақат улар орқали ўтадилар. Улар одамларда яшайдилар. Агар сиз руҳий жиҳатдан қуруқ бўлсангиз ёки ҳозир руҳий саҳрода бўлсангиз - умидсизликка тушманг. Балки сиз Исо каби саҳрода шайтоннинг васвасасига тушиб қолгандирсиз, лекин умидингизни йўқотманг. Шайтон қуруқ жойда қолмайди. У бу орқали ўтиб керади. Жинлар дам олиш учун жой қидирмоқда. Шунинг учун ҳушёр бўлинг ва ҳатто ўзингизни хоҳламасангиз ҳам, Худони улуғлаш, Худони излаш ва Унинг Каломида туриш орқали уларни сизда "дам олиш"дан сақланинг. Сиз ўзингизни чарчаган ҳис қилишингиз мумкин, лекин унутмангки, душман ҳам чарчайди. Сизнинг имонингиз, Муқаддас Битик оятларининг баёнотлари ва мақтовингиз шайтонни чарчатади. Душман безовталаниб, давом этгунча Худонинг ҳузурига боришга давом этинг. Ҳозирги вазият ва ҳис-туйғуларингизга қарамай, Худонинг ваъдаларида қатъий туринг ва Унинг илиқ севгисидан баҳраманд бўлинг.

Яна бир нарсани таъкидлаш керак - жин: "Мен келган уйимга қайтаман", деди (Матто 12:44). Бу шуни кўрсатадики, бу жин чиқиб кетган одам илгари жиннинг қароргоҳи бўлган. Мисол учун, мен саёҳат қилганимда, уйимни бир неча кун ёки баъзан бир ҳафтага тарк этаман ва ҳар доим қайтиб келадиган жойим бор, чунки бу менинг уйим. Мен унинг эгасиман. Ва шунинг учун мен Матто 12 даги одам озод бўлмаган ва нажот топмаганига ишонаман, чунки нажот топган одам Исонинг мулки бўлиб, Унинг қутқарилишининг қони билан сотиб олинган. Жинлар бир руҳ сифатида Раббий билан чамбарчас боғланган одамни назарда тутганда, эгалик ҳуқуқини даъво қилиш ёки "менинг уйим" дейиш ҳуқуқига эга бўлмасди. "Раббимиз Исо билан бирга бўлган эса У билан бир руҳда бўлади" (1 Коринфликларга 6:17). Нажот топган одам Муқаддас Руҳнинг маъбадидир. Ҳа, мен ишонаманки, жинлар имонлини азоблаши ёки зулм қилиши мумкин, лекин улар уларни ўз уйи сифатида эгаллаб ололмайдилар.

Қолаверса, “у келганида, уни бўм-бўш, супурилган ва тартибга солинган ҳолда кўради” (Матто 12:44). Ушбу бўлим яна бир бор тасдиқлайдики, ушбу парчада эслатиб ўтилган шахс озод бўлмаган ва нажот топмаган. Уй бўш, супуриб ташланган ва хатти-ҳаракатларни ўзгартириш дастури билан тартибга солинган. Исо бизга ички ўзгаришга олиб келадиган тирилишни келтириш учун келган. У бизни Муқаддас Руҳи билан тўлдиради. У бизнинг уйимизни эгаллайди. У бизнинг гуноҳларимизни супуриб ташлаш ўрнига уларни ўчиради. Нажот биринчи навбатда инсоннинг юраги билан шуғулланади, унинг хатти-ҳаракати эмас. Ҳаётингизни тартибга солиш учун ўз-ўзини тарбиялашни қўллаш фақат шайтон қайтиб келгунча ишлайди. Сизнинг ўзингизни тартиб-интизомингиз унинг айёр стратегияларига қарши тура олмайди. Фақат Муқаддас Руҳ ва Исонинг қудратли қони буни қила олади.

Бу одам учун арқоннинг охири жуда ёмон. “Бу ёвуз насл билан ҳам шундай бўлади” (Матто 12:45). Жин яна етти жин билан қайтиб келади. Бу кимга содир бўлди? 45-оятни яна ўқинг. Бу оят “бу ёвуз авлод”га тегишли. Жин ўзидан кўра ёвузроқ этти жин билан Худонинг болаларига эмас, балки "ёвуз авлодга" қайтади. Исо ҳеч қаерда нажот топган ва қутқарилганлар билан бу содир бўлишини кўрсатмаган. Бу жинлар одамларни тўлиқ тўлиқ тарк этмасдан чиқиб кетишидир. Бу Исонинг севгисига таслим бўлмаган, аксинча ўзгартирган хатти-ҳаракатларини ўзгартирган киши учундир. Жинлар ҳамма нарсани аввалгидан ҳам ёмонлаштиради, чунки нажот топмаган одамнинг ҳаётида аллақачон ёвузлик бор. Ёвуз жинлар ёвуз одамларга жалб қилинади. Масиҳда биз янги ижод, шоҳ руҳонийси ва Худонинг болаларимиз - ёвузлар эмасмиз.

Мен ишонаманки, инсон қутқарилгандан кейин жинлар қайтиб келиб, уни яна боғлашга ҳаракат қилишлари мумкин. Бу худди Исроил халқи Фиръавндан озод бўлганида, лекин уч кундан кейин у уларни қайтариб олиш ва қулликка қайтариш учун уларни таъқиб қилганига ўхшайди. Исроил қўрқиб кетди. Уларнинг эркинлиги узоқ давом этмайди, деб ўйлашди. Аслида, улар Фиръавн ўз қўшини билан уфқда яна пайдо бўлганини кўрганларида, Худо уларни ниҳоят озод қилганига шубҳа қилишди. Мусо уларга умидсиз ваҳима ичида қўрқмасликни, фақат олдинга интилишни ва Раббийнинг нажотини кузатишни айтди. Улар Фиръавннинг қўшини орқаларида яқинлашиб келаётганини кузатиб турганларида, Худо уларнинг олдида денгизни ёриб юборди. Исроил қуруқликда юрди, лекин Фиръавн бутун қўшини билан денгизга ғарқ бўлди. Бу озод қилинган ҳар бир имонлининг келажаги. Худо сизнинг Мисрга қайтишингизни эмас, балки ваъда қилинган ерга боришда давом этишингизни хоҳлайди. Иблис сизни нажотингизга шубҳа қилишига йўл қўйманг, чунки сиз аввалгидек васвасага тушиб, худди шу муаммоларга дуч келасиз. Бу сиз озод қилинмагансиз дегани эмас. "У бизни зулмат ҳукмронлигидан қутқариб, севикли Ўғлининг Шоҳлигига қабул қилди" (Колосаликларга 1:13). Агар сиз айнан бир гуноҳни такрорласангиз ҳам, тавба қилинг ва яна тикланинг. Сиз ҳали ҳам Масиҳда солиҳсиз. Сиз ҳали ҳам озодсиз. Сиз ҳали ҳам ғолибсиз. Фақат ваъда қилинган ер томон олдинга интилинг.

Матто 12 оятлари ҳеч қачон қутқарилмаган ёки нажот топмаган фақат бир оз енгилликни бошдан кечирганларга ишора қилади. Улар ҳеч қачон Исога таслим бўлмадилар ва У ҳаётларининг Раббийси бўлишига йўл қўймадилар. Улар ўзларининг хатти-ҳаракатларини ўзгартирган бўлиши мумкин, лекин улар Муқаддас Руҳнинг иши билан юракларида ўзгаришларни бошдан кечирмаганлар. Бунинг замирида улар табиатан ёвуз ва тўлиқ тавбага муҳтождирлар. Улар ўзларининг Нажоткорлари сифатида Исога тўлиқ ишонишлари керак.

Мен сизни рағбатлантирмоқчи бўлган нарса шундаки, жинлар дам олиш учун қуруқ жойларда айланиб юришади. Жасорат қилинг. Қуруқ жойда бўлганингизда ва ўзингизни жинлар васвасасига тушиб қолгандек ҳис қилсангиз, шикоят қилиш истагига берилманг. Бунинг ўрнига, Худонинг Каломини тан олинг. Душман сизда ором топа олмайди ва у кетади. “Кейин иблис Уни тарк этди ва мана, фаришталар келиб, Унга хизмат қилишди” (Матто 4:11). Иблис Исони тарк этди ва у сизни ҳам тарк этади. У қуруқ жойларда яшамайди; У фақат ёмон жойларда яшайди. У ўлик жойларда яшайди. Сиз тирик экансиз, ҳатто қуруқ бўлсангиз ҳам, у сизнинг доимий мақтовларингиз, Руҳда ибодат қилиш ва Худонинг Каломини тан олишдан ўзини ноқулай ҳис қилади. “Шундай экан, Худога бўйсунинглар. Иблисга қарши туринг, шунда у сиздан қочади” (Ёқуб 4:7). Агар сиз Худонинг Каломига бўйсунсангиз ва ўз ўрнингизда турсангиз, у қочиб кетади. Биз шайтондан қочмаймиз; у биздан қочади. Биз қочадиган ягона нарса бу иблис эмас, гуноҳдир.

Агар сиз ҳозир қуруқ жойда ва ҳужум остида бўлсангиз, ҳаётингизга башорат қилмоқчиман, агар сиз ўз ҳис-туйғуларингизни эмас, балки Худонинг Каломини гапирсангиз, душман қочиб кетади. Эсингизда бўлсин, сиз қуруқ бўлишингиз мумкин, лекин сиз ўлмагансиз. Ниҳоят, сизнинг қуруқ мавсумингиз тугайди. Буни қандай биламан? Чунки Худо буни қуйидаги оятларда ваъда қилган:

“Яланғоч тепаликлардан дарёлар ўтказаман, 

Водийлар ўртасида булоқлар очаман.

Саҳроларни сув тўла ҳовузларга айлантираман,

Қақраган ерда булоқлар очаман” (Ишаё 41:18).

"Саҳрони эса Эгамиз кўл қилар,

Қақраган ердан булоқлар чиқарар" (Забур 107:35).

Муҳокама учун саволлар

1. Малика Вашти билан малика Эстернинг фарқи нимада?

2. Худо билан шахсий вақт ўтказиш нима учун муҳим?

3. Биз биринчи севгини қандай қайтарамиз?

4. Худога нисбатан чанқоқлик ҳис қилмасангиз нима қилиш керак?

5. Ҳис туйғуларига қарамай Худога интиладиганларга қандай ваъда берилган?

6. Исо саҳрода шайтонга қандай жавоб қайтарди ва Унинг бу ҳаракати Исроилликларникидан қандай фарқ қилади?

7. Устоз жим бўлганда нима қилиш керак?

Амалий қадам:

Ўзингизга шундай савол беринг: "Мен Худога чанқоқманми? Қанчалик чанқоқман?" Ўзингизнинг ҳолатингизни баҳоланг. Эсингизда бўлсин, Худога нисбатан оддий чанқоқлик тўғри йўл томон бир қадамдир! Бир-бирингиз учун ибодат қилиш учун вақт ажратинг. Муқаддас Руҳдан сиз рад қила олмайдиган даражада чанқоқлик уйғотишини сўранг.

Бўлишиш учун фикрлар

Агар сиз Худо учун очлигингизни йўқотаётган бўлсангиз, очлик пайдо бўлгунча ўзингизни мажбурлаб овқатлантиринг.

Эслаб қолинг, тавба қилинг ва биринчи ишларни такрорланг. Бу сизнинг "биринчи севгингизга" қайтиш учун учта оддий қадамдир.

Кўп масиҳийлар Раббийга хизмат қилишни эътиборсиз қолдирганлари учун куйиб кетишади.

Руҳий очлик руҳий озиқланишдан кейин келади.

Нажот ва ҳукмронлик ўртасидаги давр одатда бахтсиз чўл билан белгиланади.

Маънавий саҳрода қандай муносабатда бўлишимиз у эрда қанча вақт қолишимизни белгилайди.

Шикоят қилиш руҳий саҳрони узайтиради; Худонинг Каломини тан олиш уни қисқартиради.

Агар Худо ҳаётингизда жим бўлса, бу сизнинг синовдан ўтаётганингизни англатиши мумкин.

Кўпинча қуруқ вақтларимизда биз унутишимиз керак бўлган нарсаларни эслаб қолишга ва эслашимиз керак бўлган нарсаларни унутишга мойилмиз.

Жинлар қуруқ жойларга ташриф буюришади, лекин улар фақат ўлик жойларга жойлашадилар.

-----------------

11-кун

6-боб

Эркинликдан кўра кўпроқ Худони изланг

Ларри масиҳий бўлмаган уйда туғилиб ўсган. У ва унинг оиласи жамоатга фақат Рождество ва Пасха байрамларида ташриф буюрган. Тахминан 9 ёшида Ларрининг онаси уни отаси ва икки синглиси билан қолдириб, вафот этди. Вақт ўтиши билан Ларрининг қариндошлари уни ўз ҳаётини Исога бериб уларни хурсанд қилишга кўндиришди ва у шундай қилди.

Секин-аста у жамоатдан узоқлашди, Исо Масиҳ билан шахсий муносабатлар ўрнатмади ёки У билан алоқада бўлмади. Ўсмирлик чоғида Ларри мактабдаги баъзи йигитлар билан мулоқот қилишни бошлади ва аста-секин ичишни ва зиёфатларда юришни бошлади. Ёши улғайган сайин, унинг ичиш муаммоси сезиларли даражада ёмонлашди. 21 ёшида Ларри оила қурди ва унинг рафиқаси уни яна жамоатга боришни бошлашга ишонтирди. Бир кеча улар жамоатда бирга бўлганларида, ўлаётган ва дўзахга кетаётган одамлар ҳақидаги "Қолдириб кетилган" фильмини кўришди. Ларри қўрқиб кетди; у Раббийни билмаган одамларга ўхшаб қолишни хоҳламади. Ўша кеча у Исони ҳаётига қабул қилди, лекин бу яна бир бор Ларрини ўзгартирмади.

У яна ўзи яшаган ҳаётига қайтди, маст бўлиб, клубларда ўйнади. У ҳар куни маст эди, уйга ҳушёр келмасди. Ларри бундай турмуш тарзидан чарчаган, яқинларини хафа қилган ва ҳаётини назорат қила олмай қолган эди. Яхши инсон бўлиш умидида у ҳарбий хизматга кирди. 1983 йил декабрь ойининг бир куни кечаси у клубни бутунлай тошбўрон қилинган ҳолда тарк этиб, ҳатто казармага қандай қайтиб келганини ҳам эслай олмади. У ҳушёр бўлгач, ўртоқлари ўша кечаси ўсмир қиз зўрланганини айтишди. Даҳшатга тушган Ларри ёш қизга буни ўзи қилганми ёки йўқлигини билмасди. У эмаслигини тасдиқлаганларида ҳам, у шунчалик ваҳима тушдики, капитанидан уни реабилитация муассасасига юборишни сўради. У ердаги вақт ва даволанишдан сўнг, Ларри бошқа ичмади.

Уйга келиб, у ўз ҳаётини Исога бағишлади. Бу сафар у чиндан тавба қилди ва ўзини бутун қалби билан Муқаддас Каломга ва Раббий сифатида Исо Масиҳга бағишлади. Унинг юраги ва бутун вужуди ўзгара бошлади. У Исони тобора кўпроқ билиб олди ва Уни имонининг асосига айлантирди. Икки йил ўтгач, Ларри ўзи қатнашган жамоатда диакон этиб тайинланди ва Раббийга ва унинг жамоасига садоқат билан хизмат қилди. 1983 йилнинг ўша кунидан бери Ларри ҳеч қачон бир томчи спиртли ичимлик ичмади.

Бироқ, Ларри ҳали ҳам чекиш муаммосига эга эди, у ўн етти ёшидан бери чекиш билан курашиб келди ва ундан халос бўлишни хоҳлади. Охир-оқибат, Ларри ҳали жуда ёш жамоа бўлган Оч авлод жамоатини кашф этди. Янги йил хизмати пайтида мен жамоатдаги чекловлардан ўтиб, у ерга бўш қути олиб келдим. Мен тасвирланган ваъз ўқиётган эдим ва жамоатдан нимадан қутулмоқчи бўлганларини қоғозга ёзиб, кейин уни қутига ташлашни сўрадим. Ларри «чекиш» ни ёзди ва Худо уни бу муаммодан бутунлай халос қилди. Унинг сўнгги сигаретини чекканига ўн тўрт йил бўлди. Худога ҳамду санолар бўлсин!

Жанг пайтида у зиёфат тайёрлади

Эстер шоҳ ҳузурига келганида, шоҳ ундан сўради: “Сенга нима керак, малика Эстер? Тилагинг нима? Ҳатто ярим шоҳликни сўрасанг ҳам берилади.” (Эстер 5:3). Бу унинг шоҳга нима бўлаётганини айтиб бериш вақти эди, чунки шоҳ унинг илтимосини эшитишни кутаётган эди. Ҳа, унинг эҳтиёжи шошилинч эди; бутун яҳудий халқининг ҳаёти хавф остида эди. Вақт муҳим эди. Унинг аҳволига тушган бошқа кимса шоҳ ҳузурида синиб, ўз халқининг ҳаётини сўраб, ўтиниб ёлворар эди. Лекин Эстер эмас. У ўз илтимосини кечиктирди ва бунинг ўрнига шоҳни махсус зиёфатга таклиф қилди.

“Агар шоҳимиз маъқул кўрсалар, бугун Хомон билан бирга меникига зиёфатга келсалар, — деди малика. — Мен шоҳимиз учун зиёфат тайёрлагандим.” (Эстер 5:4).

Ҳақиқатан ҳам шундай шиддатли курашда бўлганида, шоҳни зиёфатга таклиф қилиш ғалати туюларди. Гўё шоҳнинг ҳузурида у муаммодан кўзини узиб, шоҳга эътибор қаратиб, шунчаки уни хурсанд қилиш учун бўлаётгандек эди. Эстерни фитна уюштирганликда айблаш учун шоҳнинг барча асослари бор эди, чунки Эстернинг халқини ўлдириш бўйича даҳшатли режага айнан шоҳ рухсат берган. Аммо у шоҳни айблаш ўрнига, уни овқатлантиришга қарор қилди.

Сиз ҳам сизни тезроқ қутқармагани учун Худони айблаш васвасасига тушишингиз мумкин. Сиз ҳам Эстер билан бир хил аҳволга тушиб қолдингиз. Худо бу воқеани сиз билан содир бўлишининг олдини олиши мумкин эди. Ҳукмдор Худо бу ҳодисанинг олдини олган бўлиши мумкин эди, деб ўйлаган ҳолда, ҳозир сизнинг миянгизда жанг кетмоқда. Нега У қилмади? Балки ўша қарамликни йўқотиш учун ибодат қилиб, рўза тутгандирсиз ва дуоларингиз ижобат бўлмаётгандек туюлгандир. Ёки сиз яқинларингиз учун имонда турибсиз ва улар фақат ёмонлашмоқда. Бизнинг айбловчимиз Шайтон бу вақтларда Худони обрўсизлантириш ва Уни ёмон кўрсатиш учун қўлидан келганини қилади. У Аюбнинг хотинига: “Худони лаънатланг–да, ўлиб қўя қолинг” (Аюб 2:9) каби қулоғингизга пичирлайди. Аюб ўйлади: Худони лаънатласам, албатта ўламан, лекин Худони дуо қилсам, албатта яшайман. У Худони дуо қилди ва яшади.

Ўсмирлигимда порнография таъсиридан халос бўлишга астойдил интилганимда, мен Худога нисбатан кўп умидсизликларга дуч келдим. Саволлар: нега Худо мени аллақачон қутқармаяпти? Мен ибодат қилдим. мен рўза тутдим. Мен бошқаларга гуноҳимни тан олдим. Менга масъулиятли шерик бор. Мен ҳали ҳам қулликда бўлганимдан бери айбни Худога юклаш васвасасига тушдим. Нажотингиз кечикса, иблис сизни Худони айблаш васвасасига солади: “Лекин ҳар ким ўз эҳтироси дастидан васвасага дучор бўлиб, нафс тузоғига илинади.” (Ёқуб 1:14). Қанчалик хоҳласангиз ҳам, Худони айблаш учун унинг ўлжасини олманг. Худони айблашнинг ўрнига, Эстер сингари Унга зиёфат тайёрланг. Худо сизнинг ягона умидингиз ва Худо яхшидир. Шайтон ёлғончи, овози эса алдамчи.

Худони мақсад сари восита сифатида ишлатманг

Эстер шоҳдан дарҳол душманидан қутулиш учун фойдаланмади. У биринчи навбатда унга зиёфат бериб, унга ҳурмат бажо келтирди. Ундан олдинги малика Вашти шоҳни ҳурмат қилмади. Шоҳ буюрганида у келмади. Бунинг ўрнига Вашти аёллар учун зиёфат тайёрлади, Эстер эса шоҳи учун зиёфат тайёрлади.

Раббимиз Исо Масиҳга ишонганлар сифатида биз “Эгамиз Худони бутун қалбимиз билан, бутун жонимиз билан ва бутун онгимиз билан севишга” чақирилганмиз (Матто 22:37-38). "Бу биринчи ва буюк амрдир." Ёмон одатлар, гиёҳвандлик ёки руҳий занжирлар бизни бўғиб қўйгандек туюлса, биз Унинг амрини унутамиз. Эркинликни орзу қилиш яхши, лекин биз Худони кўпроқ хоҳлашимиз керак! Акс ҳолда, биз Худодан фақат озодликка эришиш воситаси сифатида фойдаланамиз. Худо мақсадга эришиш учун восита бўлишни хоҳламайди, ҳатто бу мақсад қутқариш бўлса ҳам. Худо сизнинг мақсадингиз бўлишни хоҳлайди! Биринчи ва буюк амр - бу Эгангиз Худодан эркинлик учун фойдаланиш эмас, балки Худойингиз Раббийни севишдир.

Эстер шоҳнинг зиёфатда бўлишини сўраганида, уни нима қийнаётганини муҳокама қилиш ўрнига, у шоҳга ўзи дуч келаётган инқироздан кўра муҳимроқ эканлигини айтди. шоҳ унинг бошига тушган мушкул аҳволдан кўра кучлироқ эди. Унинг эри, шоҳнинг ўзи бу муаммони ҳал қилишга қодир эди. У ваҳима ва умидсизлик нажот топишнинг энг самарали усули бўлмаслигини билар эди. Унинг стратегиясидан биз ҳам худди шундай ўрганишимиз керак. Қуллигингиздан кўра Худога кўпроқ эътибор қаратинг. Ҳозирги руҳий муаммоларингизга қарамай, эсда тутингки, Худо яхшироқ ҳаётга эришиш учун восита эмас, балки сизнинг мақсадингиздир. "Сизлар аввало Худонинг Шоҳлиги ва Унинг иродасини бажариш пайида бўлинглар, шунда қолган ҳамма нарса сизга берилади" (Матто 6:33). Худо бизга эркинлик ва фаровон ҳаётни ваъда қилди; Лекин бундан ҳам кўпроғи, У биз Уни ишлатадиган эмас, балки севадиган Худойимиздир, .

Агар бутун фикрингиз сизнинг қуллигингиз билан банд бўлса, унда Худо энди сизнинг асосий эътиборингиз эмас. Одамлар қулликда бўлганларида Худодан умидсиз бўлишади, лекин кўпинча юк олиб ташланган пайтда уларнинг умидсизликлари ҳам йўқолади! Бунинг сабаби, улар Худо учун эмас, балки фақат эркинлик учун умидсиз. Улар Худодан эркинликни топиш учун восита сифатида фойдаланадилар ва Худо билан чуқур муносабатда бўлиш эмас, балки муаммоларидан халос бўлиш мақсадларига эришгандан сўнг Уни тарк этишади.

Исроил Худодан фойдаланган; Мусо нажотдан фойдаланган

Бу менинг ўсмирлик йилларимдаги тажрибам эди. Мен порнографияга одатланиб қолганман. Менинг айбдорликка қуллигим ва такрорий гуноҳ даврларим қалбимда озод бўлиш умидини сўндирди. Мен бу занжирлардан жуда чарчадим. Мен ҳаммаси тугашини хоҳлардим, шунинг учун мен ўзимни камтар тутдим ва ибодат ва рўза орқали Худога яқинлашдим. Мен ҳар куни ибодат қилдим ва ҳар чоршанба куни рўза тутдим, чунки мен озод бўлишни жуда хоҳлардим. Худо менга иноят қилди ва ҳақиқий севги нима эканлигини кўрсатиб, мени бу қулликдан озод қилди. Бироқ, вақт ўтиши билан мен ўзимнинг иштиёқим, шижоатим ва Худонинг нарсаларига бўлган иштаҳам пасайиб кетганини пайқадим ва бу мени ҳайратда қолдирди. Мен курашаётганимда, юрагим Худо учун ёниб кетди, лекин мен озод бўлганимдан ва яхшироқ иш қилганимдан сўнг, бефарқ ва эътиборсиз бўлиб қолдим.

Кўп изланишлар ва ибодатлардан сўнг, Муқаддас Руҳ менга ниятим нима эканлигини кўрсатди. Мен гуноҳимдан жуда чарчаган ва хижолат бўлган бўлсам ҳам, қалбимда тоза виждон билан тинчлик бўлишини хоҳласам ҳам, мен Худога эмас, фақат озодликка интилдим. Мен озодлик учун ибодат қилиб, рўза тутдим. Мен Худони нажотни хоҳлаганчалик хоҳламадим. Шунинг учун мен Худодан хоҳлаган нарсамни олганимдан сўнг, У энди "керак эмас" бўлиб қолди. Бу мен учун оғир сабоқ бўлди. Мен Ундан фақат мақсадим учун восита сифатида фойдаланардим, лекин У менинг асосий мақсадим эмас эди. У менинг асосий мақсадим эмаслигини тушунганимда, тавба қилдим ва Муқаддас Руҳдан ниятларимни ва юрагимнинг хоҳишини ўзгартиришни сўрадим. Юрагимнинг фарёди шундай бўлди: “Худо, мен Сени эркинликдан кўра кўпроқ хоҳлайман. Сен фақат менинг мақсадим учун восита эмассан. Сен менинг асосий мақсадим, мукофотим, ҳамма нарсамсан!” Бугунги кунда мен Худога интилишда умуман мукаммал эмасман, лекин Муқаддас Руҳнинг ёрдами билан Раббийга бўлган севгим қулликда бўлганимдан кўра каттароқдир.

Бу менга исроилликларнинг Мисрдан чиқиб кетишни бошдан кечирганларини эслатади. Нажот топганларидан кўп ўтмай, улар олтин бузоқ ясадилар ва унга сажда қилдилар. Чиқиш, Рақамлар, Левилар ва Қонунлар китобидаги қайдларни ўқиб, мен уларда Худога нисбатан кўп руҳий истакни кўрмадим. Улар қулликда бўлганларида Худога илтижо қилдилар, лекин улар ҳақиқатан ҳам ҳоҳлаётганлари Худо эмас эди. Улар оғриқ ва азоб-уқубатлардан халос бўлишни хоҳлашди ва ким уларни яхшироқ ҳаётга эга бўлишни хоҳлашлари учун айблайди? Худо уларни Ўзига яқинлаштириши учун Ўзининг  улуғворлигини кўрсатди, токи улар Уни севиб қолишсин. Аммо қирқ йил давомида улар саҳрода нолидилар, шикоят қилдилар ва Худога қарши исён қилдилар. Мисрда Худога бўлган чанқоқлик саҳрода йўқ эди. Улар учун Худо фақат қулликдан қутулиш воситаси эди. Худо уларнинг асосий мақсади эмас эди.

Бироқ, Мусо бошқача эди. Худо у орқали Мисрда кўрсатган барча мўъжизалар ва аломатларни кўргандан сўнг, у Худога янада чанқоқ бўлди. “Илтижо қиламан: менга улуғворлигингни зоҳир қилгин” (Чиқиш 33:18). Мусо гувоҳ бўлган барча ажойиб куч унинг Худога бўлган иштаҳасини оширди. Кўриб турганингиздек, Исроил Мисрдан чиқиб кетиш учун фақат Худодан фойдаланган, чунки нажотдан кейин улар Худонинг Ўзига унчалик чанкок эмасдилар. Бироқ, Мусо Мисрдан чиқиб кетиш ва Худонинг барча мўъжизаларини Унга кўпроқ эргашиш учун ишлатган. У аллақачон Худога яқин эди ва унинг илтимоси "Менга улуғворлигингни кўрсат" эди. У ваъда қилинган ерга осон йўл сўрамади. Мусо Худони яхшироқ ҳаётга эга бўлиш воситачи деб ҳисобламади. Худо исён қилгани учун Исроилга сафарда ҳамроҳ бўлмаслигини, аксинча, фаришта жўнатишини айтганида, Мусо шундай жавоб берди: “Агар Сен биз билан бормайдиган бўлсанг, бизни бу ердан олиб чиқмагин” (Чиқиш 33:15). Бу орқали мен Мусо кўпроқ Худонинг борлиги ҳақида қайғурганини ва ваъда қилинган ер ҳақида камроқ қайғурганини кўраман.

Қутқарув муҳим. Эркинлик ҳаётий аҳамиятга эга. Бу Худо сизга ваъда қилган нарсадир. Аммо Худонинг Ўзини эмас, балки фақат У берган неъматларни хоҳлаш хавфи бор. Шунинг учун сиз Раббийга эътибор берганингиздек, эркинлигингизга эътибор қаратмаслигингиз керак. У сизни қутқаради ва агар Худо сизнинг мақсадингиз бўлмаса, Унга бўлган иштиёқингиз сусаяди. Эстер каби бўлинг; унга эркинлик керак бўлганда, у шоҳга зиёфат беришга эътибор қаратди.

Зиёфат тиланчиликдан яхшироқдир

Мана, мен “Оила қурмаган, аралашишга тайёр” китобимда баҳам кўрган бир нарса бор. Бир пайтлар мен ибодатда жуда қуруқ мавсумни бошдан кечирганимни эслайман ва мен Худога мунтазам равишда келиш мен учун оғирлик эканлигини ҳис қилдим. Мен эрта тонгда ибодат қилиш учун уйғонардим, лекин бунчалик ҳаракат қилишдан фойда йўқлигини кўрганим учун буни тарк этмоқчи эдим. Мен Худога ибодат қилиб Унга келишни тўхтатсам, иккаламиз учун ҳам яхши бўлишини айтдим, чунки бу менга ҳеч қандай фойда келтирмасди. Шунда мен юрагимда Худо менга шундай жавоб берганини ҳис қилдим: "Мен сенинг борлигингни сен меникидан ҳам кўпроқ яхши кўраман". Мен Худонинг борлигини яхши кўришимни билардим, лекин Худо менинг ҳузуримни севиши мен учун янгилик эди. Вой-буй! Кейин мен Худо мен билан бўлишни қадрлашини ва У билан бирга бўлишимни яхши кўришини англадим. У менга эга бўлиш учун товон тўлади. Худога эга бўлиш учун мен ҳеч нарса тўламадим, лекин менга эга бўлиши учун Унга ҳамма нарса қимматга тушди. Қачонки мен бир мунча вақт Худонинг борлигини ҳис қилмасам, мен келиб, ўтираман ва Уни сабр билан кутаман. Мен Унга эслатаман, чунки У мени жуда яхши кўради, мен фақат У билан бўлишни хоҳлайман. Дарҳақиқат, бир марта мен бу ибодатни айтдим: “Ҳазрат, мен Сени ҳис қилмайман. Мен Сени анчадан бери ҳис қилмадим, лекин мен шу ердаман. Мени севишингни биламан. Биламан, сен менинг ёнимда бўлишни қадрлайсан. Демак, мен шу ердаман. Мендан роҳатлан. Мен бутунлай сеникиман”. Шундан сўнг, Худонинг улуғворлиги менинг қалбимни тўлдиради. Худо менинг борлигимни яхши кўради! У менинг ёнимда бўлишни қадрлайди!

Эстер шундай қилди; у шоҳга зиёфат тайёрлади. У шоҳдан уни учрашувга олиб боришини кутмади. Кўп марта биз Худо билан вақт ўтказиш Худонинг ҳузуридан завқланишимиз ҳақида ўйлаймиз. Биз У билан қайта алоқа қилиш учун ибодатдан фойдаланамиз ва бу яхши. Лекин биз ҳамма нарса У ҳақида эканлигини ўзимизга эслатишимиз керак. “Эгамиз Ўз халқидан хушнуддир” (Забур 148:4). Раббий сиздан завқланади, сиздан завқ олади. Шунинг учун, Унга зиёфат тайёрлаш вақти келди. Ўзингизни, юрагингизни, онгингизни ва танангизни Худога олиб боринг. У сизнинг дўстлигингиздан завқланади. У сизни қувонтиради. Унинг борлигини ҳис қилмаганингизда тушкунликка тушишнинг ўрнига, Худо сизнинг ҳузурингиздан завқлансин. Унга байрам тайёрланг. Бу сиз эмас, У ҳақида. Ўзингиздан кўзингизни узганингизда, У сизни Ўзининг ажойиб улуғворлиги ва инояти билан қандай ёғдиришига ҳайрон қоласиз.

Шоҳ байрамга келганидан хурсанд эди. Дарҳақиқат, у Эстердан: "Сен учун нима қила оламан?" деб қайта-қайта сўради. Ишонаманки, биз Худони ҳаётимиздаги асосий мақсадимиз қилиб, Унга бизнинг шериклигимиздан баҳраманд бўлишига йўл қўйсак, У Ўзининг марҳаматини ёғдиради. Озодлик ҳаётимизда дарёдек оқади. Биз Унинг улуғворлиги учун, Унинг розилиги учун яшаймиз. “Ё Эгамиз, ё Худойимиз!

Сен қудратлисан! Улуғворлигу иззатга
Сен лойиқсан! Зеро, бутун борлиқни Сен яратгансан,

Ҳамма нарса Сенинг ироданг ила вужудга келди, яратилди" (Ваҳий 4:11). 

Ўзингизни ҳужум остида ҳис қилганингизда, тушкунликка тушганингизда ва мағлуб бўлганингизда, Раббий учун зиёфат қилинг. Эҳтимол, ичингиздаги ҳамма нарса сиз Унга эмас, балки сиз учун дастурхон тайёрлайдиган Худодир, деб қичқираётгандир. Ёдингизда бўлсин, яхши кунларда ҳам, ёмон кунларда ҳам биз Унинг улуғворлиги ва Унинг розилиги учун мавжудмиз. Унга зиёфат тайёрлаганингизда, шоҳ: “Сен учун нима қила оламан?” деб сўради. Ундан бирор нарса сўрашингиздан кўра, У сиздан завқлансин.

Сулаймон ҳам худди шундай воқеани бошдан кечирган. “Сўнг Сулаймон Эгамизнинг олдида Учрашув чодирининг қаршисидаги ўша бронза қурбонгоҳ устига чиқиб, мингта қурбонлик куйдирди. Ўша куни кечаси Худо Сулаймонга зоҳир бўлиб, унга: — Тила тилагингни! — деди” (2 Солномалар 1:6-7). Сулаймон ёш ва тажрибасиз эди. У Худонинг ёрдамига жуда муҳтож эди. Бу ёш шоҳ Исроилнинг севимли шоҳи Довуднинг оёқ кийимларини тўлдираётган эди. Оҳ, у Худонинг иноятига қанчалик муҳтож эди! Сулаймон тўғри қилди. Ваҳима, умидсизлик ёки Худога илтижо қилиш ўрнига, у шунчаки катта зиёфат билан Уни улуғлади. Ўша кечада Худо тушига кирди ва сўради: “Нима истайсан? Сўра, мен сенга бераман”. Биз ҳаммамиз Худо биздан нимани хоҳлаётганимизни сўрашини хоҳлаймиз, лекин асосийси - тиланчилик ўрнига зиёфат тайёрланг.

• Нолиш ўрнига Раббийга сажда қилинг.
• Шикоят қилиш ўрнига Худонинг содиқлигини тан олинг.
• Фақат ўзингизга эътибор қаратиш васвасасига тушганингизда, диққатингизни Раббийга қаратинг.

Агар биз биринчи навбатда Худонинг Шоҳлигини ва Унинг солиҳлигини изласак, У қолган нарсаларни қўшишига Исо бизни ишонтирди (Матто 6:33). Худонинг Ўзини излашдан кўра кўпроқ ютуқ, эркинлик ёки мўъжиза изламанг. “Ҳазратингиздан роҳатланинг, шунда У сизга юрагингизнинг истакларини беради” (Забур 36:4). Ўзингизни қулликда ҳис қилганингизда, Раббий учун зиёфат тайёрланг.

Бу зиёфатлар шукрона, сажда ва ҳамд билан тайёрланади. Шукрона ва ҳамд - бу Худонинг ҳузурига кириш протоколи.

“Шукрона айтиб, дарвозаларидан киринг, Ҳамду сано айтиб, ҳовлиларига киринг. Шукрона айтиб, Унинг номини олқишланг!” (Забур 100:4).

Очиқ эшикларни эмас, Худони изланг

Нажот қўлланиладиган масиҳий доираларида иблис учун очиқ эшикларга катта эътибор берилади. Дарҳақиқат, баъзида у ҳаддан ташқари бўрттирилади. Одамлар эътиборларини Раббийдан кўра очиқ эшик топишга қаратадилар. Ишончим комилки, бизнинг ҳаракатларимиз ва хатти-ҳаракатларимиз шайтонга эшикни очиши мумкин ва тавба бу эшикни ёпади. Бироқ, ҳаётингизда очиқ эшикни доимий излашда яшаш Муқаддас Китобга мос келмайди. Биз Раббийнинг юзини излашга чақирилганмиз. У нимадан тавба қилиш ёки нимадан воз кечиш кераклигини очиб беради ва бизни тавба қилишга ва гуноҳларимиздан воз кечишга етаклаганида, бу эшикларни душманга абадий ёпишимизга имкон беради.

Порнога берилиб кетганимда, етти кун рўза тутдим. Раббий менга порнога биринчи таъсир қилишим очиқ эшик эканлигини кўрсатди ва бир неча йил ўтгач, иккинчи марта берилганимда ҳам бу очиқ эшик эди. Мен кўнглимдаги уйнинг олд ва орқа эшиклари борлигини кўрдим, олд эшик порнога биринчи берилишим, орқа эшик эса иккинчиси эди. Ўша пайтда мен тавба қилдим ва қарамликдан воз кечдим. Мен бу эшиклар ёпиқ ва қулфланганлигига чин дилдан ишонардим. Менинг тавбамнинг меваси шундан далолат беради. Шуни таъкидлашни истардимки, мен очиқ эшикни қидирмадим; Мен шунчаки нимадир нотўғри эканлигини билардим. Раббийнинг юзини қидирар эканман, Муқаддас Руҳ менга нимага муҳтож эканимни ва қандай муносабатда бўлиш кераклигини кўрсатди.

Ўтмишни доимий равишда қазиш, Муқаддас Руҳ бизни бунга олиб келмаса, бу бизни ўғил-қизлар эмас, балки руҳий археологлар қилади. Дарҳақиқат, биз ўтмишимизга қарашдан огоҳлантирилганмиз. "Омочни тутиб, ортига қараган биронта одам Худонинг Шоҳлигига лойиқ эмас" (Луқо 9:62).

"Лутнинг хотинини эсланг" (Луқо 17:32). У орқасига қараб олдинга юришга ҳаракат қилди ва бирдан туз устунига айланди. Биз туз устуни эмас, туз халқи бўлишга чақирилганмиз. Ҳар доим орқага қараганимизда, биз ҳаракатлар ўрнига ёдгорликларга айланамиз.

"Биродарлар, мен ўзимни ўша мақсадга етишганман деб ҳисобламайман. Ортда қолганларни унутиб, олдинга интиламан" (Филиппиликларга 3:13) Павлуснинг сири шу эди. У ўтмишни чуқур ўрганмади, балки Раббийнинг ўз ҳаётига даъватини давом эттирди.

Биз ўтмишимизга назар ташлашимиз керак, лекин доимо Раббийга қарашимиз керак. Машинамизнинг олд ойнаси орқа кўзгу ойнасидан каттароқ бўлишининг сабаби бор. Биз фақат олдинга қараб хавфсиз ҳайдашимиз мумкин. Биз қаерга бораётганимиз келганимиздан кўра яхшироқ. Ўтмишимизга назар ташлашимиз керак бўлган асосий сабаб, Худони қилган ишлари учун улуғлаш ва У бизга ўргатмоқчи бўлган сабоқларни ўрганишдир. Унинг ўтмишдаги содиқлигини эсланг, шунда сиз ҳозирги жанг учун имонни мустаҳкамлашингиз мумкин. Балки Муқаддас Руҳ илдиздан суғуриб ташлаб, тавба қилиш ёки кечирилиши керак бўлган нарсани очиб беради. Аммо ўтмиш билан доимий васвасага тушиш хавфли ва у ҳеч қачон эркинликка олиб келмайди. Бу айланувчи эшикка ўхшайди. Сиз тавба қилишнинг охири йўқлигини ҳис қиласиз. Ўтмиш билан овора одамлар нажотдан нажотга ўтадилар ва камдан-кам ҳолларда ҳукмронлик қилишади. Сизнинг ғалабангиз ўтмишингизда эмас, балки келажагингизда.

Эшикни эмас, Раббийни қидиринг.

"Мен президентни отиб ташладим, лекин шифокорлар уни ўлдиришди"

Мен АҚШнинг йигирманчи президенти Жеймс Гарфилднинг президент бўлганидан тўрт ой ўтиб отиб ўлдирилгани ҳақидаги ҳикояни эшитдим. Президент Гарфилд поездга чиқишга тайёрланаётганда уни ақлдан озган йигит отиб ташлади. Ўша пайтларда президентларда хавфсизлик ходимлари йўқ эди. Вокзалда қон кетаётган пайтда уни текшириш учун воқеа жойига бир қанча шифокорлар етиб келишган ва унинг танасидаги ўқни аниқлашга ҳаракат қилган. Президент олган жароҳат омон қолиш мумкин бўлган жароҳат эди, аммо яхши ниятли шифокорлар жароҳатни стерилизация қилинмаган бармоқлари ва асбоблари билан текшириш орқали зарарни янада кучайтирдилар, бу эса микробларни киритиб, инфекцияларни келтириб чиқарди.

Ўқни топа олмай, уни Оқ уйга олиб боришди ва у ерда даволанишни давом эттирдилар. Доктор Виллиард Блисс дори-дармонларни буюрди ва ўқни топишнинг бошқа усулларини синаб кўрди. Шифокор ҳатто машҳур ихтирочи Александр Грем Беллдан ёрдам олди, у ўзининг металл детекторидан фойдаланиб, ўқни топишга ҳаракат қилди. Бу машина ишламай қолди, чунки президент металл пружинали каравотда ётарди, бу эса скрининг вақтида халақит берган. Бу уринишларнинг барчаси беҳуда эди. Доктор Блисс фақат президент танасининг ўнг томонида тинтув ўтказишга рухсат берди, у ерда ўқ тегиб кетган деб нотўғри ишонди ва вазиятни янада ёмонлаштирди.

Орадан кўп ўтмай, президент Гарфилд вафот этди. Уни отган киши қотилликда айбдор деб топилиб, осиб ўлдиришга ҳукм қилинди. Қотилнинг "Шифокорлар Гарфилдни ўлдиришди, мен уни отиб ташладим", деган гапларида ҳақиқат бор.

Агар улар излашни тўхтатганларида, у, эҳтимол, танасига ўқ тегиб омон қолиши мумкин эди. Мен ўзларининг ўтмишларини жуда берилиб ўрганиб, ҳозирги пайтда бахтли яшашга ёрдам берадиган яширин сирларни қидираётган имонлилар билан ўхшаш муаммоларни кўраман. Буларнинг барчаси бизни руҳий инфекцияга олиб келади. Гуноҳ излаш учун ҳаёт китобингизни очганингиздан сўнг, узоққа қарашингиз шарт эмас; сиз қидираётган нарсангизни топасиз. Худди шу нарсага қайта-қайта тавба қиласиз. Шунда душман сизнинг имонингиз ва тавбангизнинг ҳақиқийлигига шубҳа қилади. Буларнинг барчаси сизнинг ўтмишдаги гуноҳларингиз устидан Исонинг қони кучини бузади. Гуноҳкор ўзлигингизга бўлган ҳаддан ташқари эътиборингиз онгингизни Масиҳни излашдан узоқлаштиради ва душманга куч беради. Тажрибамдан келиб чиқиб айтадиган бўлсам, мен ҳалигача ғалабада юрадиган, доимо орқа кўзгуга қарайдиган одамни учратганим йўқ. Руҳий археологлар нажотдан ҳукмронликка эмас, балки нажотдан нажотга ўтадилар.

Эркин бўлишдан кўра кўпроқ тўлишга эътибор қаратинг

Ўсиб бораётган одамлар ўзгаради. Раббийда ўсиш нафақат эркинликни, балки доимий ғалабани ҳам олиб келади. Етти йил давомида гиёҳвандликка берилиб кетган акам бир кечада Раббий билан кучли учрашди. У ўз ҳаётини Исога топширди, гиёҳвандлик ва исёнкор ҳаётини ташлади ва ота-онамдан кечирим сўради. Аммо у ҳали ҳам ўтмишдаги бир нечта нарсаларни енгиш учун курашди. Гуруҳимда мен уни эркинликка эмас, балки Худонинг Каломи ва Унинг муқаддас ҳузурига тўлишга ундаган бўлардим. Мен у ўтмишда олган ёмон одатларидан воз кечиш учун қўлидан келганича ҳаракат қилганини билардим, лекин кўпроқ ҳаракат қилиш бу ечим эмас эди. Турли натижаларга эришиш учун у бутунлай бошқа нарсани синаб кўриши керак эди. Муваффақиятсиз бўлишининг сабабларидан бири унинг ички руҳий бўшлиги эди. У ўзини Худонинг Каломи билан тўлдириб, ўзини ибодатга бағишлашни бошлаганида, натижада эркинлик ва ғалаба келди.

Шундай қилиб, фақат озод бўлишдан кўра, Худони англаш билан тўлган бўлишга эътибор беринг. Худодан сабоқлар бор, улар сиз Унда ўсганингизда келади. Мен бу ҳақда кўпроқ "Эркинлик сари" китобимнинг "Ўсиш сари" бўлимидаги баҳам кўраман. Ундаги ҳикоялар ва оятлар Худонинг ваъдаларига ишора қилади, чунки сиз Унда улғайганингизда тўлиқ озод бўласиз. “Худо сизларнинг ҳаётингизда бошлаган эзгу ишини Исо Масиҳ келадиган кунгача битиришига аминман” (Филиппиликларга 1:6).

Пасторим билан бирга жамоатга асос солган марҳум амаким Стивен ёшлигида бахтсиз ҳодисага учради. У ёшлигида ва Худога хизмат қилмаганида, у кўлдан балиқларни портлатиш учун бомба ясаган. Нимадир нотўғри кетди ва бомба унинг уйида портлади ва томни портлатиб юборди ва унинг бир кўзини кўр қилиб қўйди ва бармоқларини кесиб ташлади. Портловчи моддадан шиша унинг танасига кириб кетди. Бир неча ўн йиллар ўтгач, унинг терисидан кичик шиша парчалари пайдо бўлади. У уларни қидирмади; улар улғайган сари оддийгина юзага чиқдилар. Муқаддас Битикда шундай дейилган: "...қалбини тўлдирган Худонинг севгиси бу қўрқувни қувиб чиқаради" (1 Юҳанно 4:18). Худонинг севгисида етук бўлиш орқали чиқариб ташлаш мумкин бўлган баъзи нарсалар мавжуд. Сиз Раббийни англашда ўсиб борсангиз, баъзи нарсалар сизни тарк этади. Ўтмишингиздан ичингизда қолган шиша парчалари Худонинг севгиси ва Унинг Каломида етук бўлганингизда чиқиб кетади.

Агар сиз тавба қилсангиз, гуноҳдан воз кечган бўлсангиз ва Муқаддас Руҳ буни сизнинг эътиборингизга ҳавола этмаса, унга берилманг. Раббийда ўсишга эътибор қаратинг. “Сизлар учун эса, эй номимни эшитиб қўрқадиганлар, нажот қуёш каби кўтарилади, сизларга шифо нурларини сочади. Ҳа, сизлар шодланасизлар. Оғилхонадан қўйиб юборилган бузоқлардай сакрайсизлар. Ёвузларни босиб эзасизлар. Ҳа, Мен белгилаган ўша кунда улар оёғингиз остидаги тупроқдай бўлади” (Малаки 4:2-3). Агар биз Раббийдан қўрқсак, ташқарига чиқиб, семиз бузоқлар каби ўсишимизни пайқадингизми? Энди биламан, ёғ биз жисмонан хоҳлаган нарса эмас, балки руҳий тўйинган бўлиш яхши. Дарҳақиқат, бизни тасвирлайдиган семиз бузоқлар ёвузларни оёқ ости қилишлари, фосиқлар эса оёғимиз остидаги кулга ўхшаб қолишлари жуда яхши.

Дўстим, биз ҳар куни ғалаба қозонишимиз учун Худонинг Каломида «ёғ» олиш вақти келди.

Душманларим ҳузурида

“Агар шоҳимиз маъқул кўрсалар, бугун Хомон билан бирга меникига зиёфатга келсалар” (Эстер 5:4). Тасаввур қилинг-а! Эстер душмани Хомонни шоҳга тайёрлаган зиёфатга таклиф қилди. “Шоҳ: — Зудлик билан бориб Хомонни топиб келинглар! — деб буюрди. — Эстернинг истагини бажо қилайлик” (Эстер 5:5). Хомон икки кун кетма-кет Эстернинг зиёфатларига борди! Худо Эстернинг юрагига илтимосини яна бир кунга кечиктиришни сўради; у билмас эди, лекин Худо ўша тунда нима бўлишини билди (Эстер 6:1-14).

Эстер Довуд Забур 22:5 да шундай ёзганини бошидан кечирди: “Душманларимнинг кўз ўнгида мен учун дастурхон тузайсан”. У душмани олдида овқатланишни ўрганиши керак эди. Бетҳел Воршип (Жонатан Девид Хелсер, Мелисса Хелсер, Молли Скаггс ва Рақуэл Вега) томонидан ёзилган қўшиқ каби шундай дейди:

Куйлайман Ҳаллелуя, душманларим ҳузурида.

Куйлайман Ҳаллелуя, имонсизлик қилмайман.

Куйлайман Ҳаллелуя, олқиш менинг қуролимдир.

Куйлайман Ҳаллелуя, Само биз учун курашар.

Ишонаманки, барчамиз, Эстер сингари, ҳаётимизнинг қайсидир фаслида душманларимиз олдида «Ҳаллелуя» деб куйлашни ўрганишимиз керак. Шоҳингизнинг ҳузурида овқатланишни бошлашдан олдин, душман йўқолгунча кутманг. Ибодат қилиш ва Худога ҳамду санолар айтиш учун қамоқдан чиқишингизни кутманг. Балки ўзингизни Худонинг дастурхонида ўтириб овқатланишга нолойиқ деб биларсиз. Эҳтимол, сиз Худонинг иноят дастурхонида ўтирганингизда, айб ва шармандалик юзингизга тикилади. Душман борлиги сабабли, ўзингизни оч қолдирманг.

Ушбу бобнинг бошида мен жангда бўлганимизда Худога сажда қилиш учун зиёфат қилишимиз кераклигини эслатиб ўтдим. Энди мен сизнинг эътиборингизни душманларингиз олдида Раббийнинг дастурхонидан овқатланишга қаратмоқчиман. Агар сизнинг зиёфатингизга ишончсизлик, қўрқув ва хавотирнинг «Ҳомони» келса, давом этинг ва Раббий ҳузурида сиз учун тайёрлаган нарсадан баҳраманд бўлинг. Айбдорлик ва уят каби ҳеч нарса сизни Худонинг Каломидан озиқланишдан узоқлаштиришига йўл қўйманг. Душман борлигини билсангиз ҳам, Худо дастурхонидаги зиёфатдан воз кечманг.

Мен катта конференцияда бўлганимни эслайман ва таклиф этилган маърузачиларнинг иккитаси доимий равишда шахсий жанжалларга дуч келишган. Бу можаро ҳақида кейинроқ билдим. Яшил хонага етиб келганимизда, бир маърузачи у ерда эди, иккинчиси эса чиқиб кетган эди. Мен у чарчаган бўлса керак, дам олиш учун хонасига кетган деб ўйладим. Аммо кейин билдимки, у конференцияда ўзининг душман дўстини кўрган заҳоти: "Агар у шу ерда бўлса, мен бу ерда қола олмайман" деб ўйлаган бўлса керак. Шундай қилиб, у ғойиб бўлди. Бундай ҳолат масиҳий доираларида мавжудлиги уятли.

Бундай ҳам ёмони, айбловчи бўлгани учун биз Худонинг столига бормаслик. Биз Муқаддас Китобни ўқишга тайёр эмасмиз, чунки қилган гуноҳларимиз бизни уялтиради ёки Каломга бефарқ қилади. Биз ўзимизга ваъда берамиз, аввало ҳаётимизни тозалаймиз, кейин эса Унинг дастурхонига ўтиришга лойиқ бўламиз. Лекин ифлос ойнани ифлос латта билан тозалаш мумкин эмас. Биз ўзимизни тозалай олмаймиз. Бизни тозалайдиган ягона нарса бу Исонинг қони ва Худо Каломининг тозаловчи кучидир. Исо бизни меҳр билан Унинг столига қандай бўлсак, шундай келишга таклиф қилади. Аммо муваффақиятсизликларимиз ва гуноҳларимиз бизни у ерда ўтиришдан маҳрум қилади, деган ёлғонга ишонсак, оч қоламиз.

Сиз учун Худонинг дастурхонида жой бор. Хомон сизни у ерда бўлишга нолойиқ деб ҳисоблаши билан сизни қўрқитишига йўл қўйманг. Ҳеч ким ювинганидан кейин совун сурмаслиги ёки соғлом бўлганидан кейин касалхонага бориши шарт эмас.

Дастурхон билан ўралган

Шоҳ Довуднинг энг яқин дўсти Йўнатаннинг ўғли Мефибосит ҳақида чиройли ҳикоя бор. Мефибосет болалигида ҳамшираси югуриб кетаётиб, уни ташлаб юборганида, ногирон бўлиб қолди. Довуд Мефибоситнинг отаси билан аҳд тузган эди. “Довуд унга деди: — Қўрқма, отанг Йўнатаннинг ҳақи–ҳурмати учун сенга яхшилик қилай. Бобонг Шоулнинг ҳамма ерларини сенга қайтариб бераман. Ўзинг эса ҳар доим менинг дастурхонимдан таом ейсан” (2 Шоҳлар 9:7).

У фақат Довуд билан Йўнатан ўртасидаги аҳд туфайли дастурхонга таклиф қилинган. У муносиб бўлгани учун эмас эди ва биз билан ҳам худди шундай. Биз самовий жойларда Масиҳга муносиблигимиз учун эмас, балки Исонинг Ота билан тузган аҳди туфайли ўтирганмиз (Эфесликларга 2:6). Шунинг учун, душман бизнинг хатоларимиз ёки муваффақиятсизликларимиз туфайли Раббийнинг дастурхонида ўтиришимизга халақит беришга ҳақли эмас. Афсуски, биз кўпинча «нолойиқлик» туйғуси туфайли ўзимизни бундан тиямиз. Баъзиларимиз фақат душманларимиз олдида овқатланишни хоҳламайдилар.

“Мефибосит Қуддусда истиқомат қилиб қолди ва доим шоҳ дастурхонидан таом еди. Унинг иккала оёғи ҳам чўлоқ эди” (2 Шоҳлар 9:13). Мефибоситнинг ногирон оёқлари уни шоҳнинг столига ўтиришига тўсқинлик қилмади. Дарҳақиқат, у ерда ўтириш унинг касалини даволамаса ҳам, у

столга қайтишда давом этди. У ерда ўтириб тузалмаган, аммо чўлоқ оёқлари шу стол билан қопланган эди. Агар сиз доимо Раббийнинг дастурхонида ўтирсангиз, ўзингизни нолойиқ деб билган ҳамма нарса Унинг инояти ва марҳамати билан қопланади. Ҳомон борлиги учун зиёфатдан қочманг.

Зиёфатдан роҳатланинг!

Бўлишиш учун фикрлар:

Худо мақсадга эришиш учун восита бўлишни хоҳламайди, ҳатто бу мақсад қутқариш бўлса ҳам.

Нолиш ўрнига Раббийга сажда қилинг.

Ўтмишни Муқаддас Руҳнинг етакловисиз доимий қазиш бизни ўғил-қизлар эмас, балки руҳий археологлар қилади.

Раббийда ўсиш нафақат эркинлик, балки доимий ғалабани ҳам олиб келади.

Шоҳингизнинг ҳузурида овқатланишни бошлашдан олдин, душман йўқолгунча кутманг.

Амалий қадам:

Тавба қилишга вақт ажратинг ва Муқаддас Руҳдан ниятларингизни ва қалбингиз Унга бўлган хоҳишингизни ўзгартиришини сўранг.

Муҳокама учун саволлар:

1. Нега биз баъзан қулликдан озод бўлганимиздан кейин ўзимизни хотиржам ҳис қиламиз?

2. Забур 149:4 ни ўқинг. Худо бизнинг ҳузуримиздан завқ олишига қандай йўл қўйишимиз мумкин?

3. Забур 100:4 ни ўқинг. Қандай қилиб шоҳга зиёфат тайёрлай оламиз? Нега биз ўтмишимизда "очиқ эшиклар" ни доимо қидирмаслигимиз керак?

4. Нима учун столимиздаги душманлар бизни шоҳ ҳузурида овқат ейишдан тўсқинлик қилишига йўл қўя олмаймиз?

-----------------

12-кун

7-боб

Маскани олиб ташланг

Тўрт ёшида Геованна билан фожиали воқеа содир бўлди. У зўравонлик қурбонига айланди. Бу вазиятнинг натижаси унинг ҳаётига даҳшатли оқибатларни олиб келди. У муносабатларига, уйқусига ва ўзини ўзи қадрлашига салбий таъсир кўрсатган депрессия ва ташвиш циклига тушиб қолди.

Ўн икки ёшида Геованна бошқа қизларга эътибор бера бошлади ва уларга маҳлиё бўлди, лекин ўрта мактабгача у қизлар билан муносабатларни давом эттира олмади. У байрам қилишни, маст бўлишни ва гиёхвандликдан фойдаланишни бошлади. У ўз ҳаётини тугатиш ҳақида ўйлаган кўп умидсиз тунлар бўлган. Бир куни кечаси бутунлай синган ҳолда, у ҳаммасини тугатиш умидида бир шиша таблетка сотиб олди. Қўлидаги шиша билан бирдан ўзини тўхтатди. Ичкарида нимадир уни ушлаб туришга чақирди, чунки унинг ҳаётида у тасаввур қилганидан ҳам кўпроқ нарса бор эди.

Орадан кўп ўтмай, у Facebook орқали Оч Авлод жамоати билан "Озод қилиш учун ўсган" конференциясига таклиф қилинди. Учрашувда у ўзини намоён қила бошлади, лекин бу унинг озодлигининг охири эмас эди, чунки у юрагида Раббийга тўлиқ таслим бўлмаган эди. Раббий ундан воз кечмади ва Геованнани содиқлик билан таъқиб қилди.

Конференциядан кейинги душанба куни биз йиғилиш ўтказдик, у ерда кўнгиллиларимиз учун ибодат қилдик ва Геованна ўша йиғилишда қатнашди. У бундай турмуш тарзидан ҳам руҳий, ҳам ақлан чарчаган эди. Геованна ўзини ҳар куни еб қўядиган руҳий тушкунлик, ташвиш ва бир жинсли жозибага қарши ғалаба қозона олмаслигини ҳис қилишдан чарчаган эди. Бу вақтга келиб, у ўзини бутун борлиғини Раббийга беришга тайёр эди. Унга етарли эди! Бутун қалби билан Геованна ниҳоят қўйиб юборишга ва ҳаммасини Худога беришга қарор қилди.

Раббий уни тубдан қутқарди ва у эркинликни билиб олди. Бу эркинлик жуда тоза ва қувончга тўла эди. Бир жинсли жозибадан бутунлай озод бўлиб, у озод бўлганидан кейин ҳис қилган тинчлик ҳар қандай зулматдан устун келди. Худо унга руҳий тушкунлик яна келишга уринганда, қандай курашишни ўргатишда давом этмоқда.

Ибодат, Раббий билан вақт ва Унинг овозини эшитишни ўрганиш орқали у тўлиқ эркинликдан баҳраманд бўлишда давом этади. Энди Геованна ғалаба ва жасорат билан юради. У озодлигидан олдин азоб чеккан бир хил қулликда бўлган бошқалар билан ўз гувоҳлигини баҳам кўришни яхши кўради. У одамларга Исо билан қандай қилиб тўлақонли ҳаёт кечиришни, ташвишлардан холи яшашни кўрсатмоқчи.

Тан олиш жон учун фойдалидир

Эътироф жон учун фойдали, дейди эски мақол. Унда қандайдир ҳақиқат бор. Августин: "Ёмон ишларни тан олиш яхши ишларнинг бошланишидир" деди. Гарчи протестантлар сифатида биз эътироф этиш билан шуғулланмасак ҳам, гуноҳларимизни тан олиш тамойили буюк муқаддасловчи кучга эга.

Эстерни гўзаллик танлови учун саройга олиб кетишганида, "Лекин Эстер ўз халқи, уруғ–аймоғи тўғрисида ҳеч нарса айтмади. Чунки Мардохай унга бу тўғрида оғиз очмаслигини буюрган эди" (Эстер 2:10). У етим эди ва шоҳ саройида ишлайдиган Мордахай унинг амакиваччаси эди. Амакиваччасининг кўрсатмаларига қулоқ солиб, у яҳудий наслини сир тутди. У шоҳга иккинчи марта зиёфат бергунига қадар бу сир эди.

Шоҳ ўз хоҳиши ва илтимосини рўёбга чиқаришни қатъий талаб қилар экан, у ўзининг ўтмишини ва шу вақтгача сақлаган сирини ошкор қилди. Биз шоҳ Эстерни сирни ошкор қилгани учун жазолаётганини кўрмаяпмиз. Дарҳақиқат, барча ғазаб Эстерни тан олганига эмас, балки Хомоннинг ёмон режасига қаратилган эди. “Шоҳ ғазаб билан дастурхондан турди–ю, сарой боғига қараб кетди. Хомон эса малика Эстердан “Жонимни қутқаргин”, деб ёлвориш учун қолди, чунки шоҳдан ўзига нисбатан ёвуз қисмат тайин этилганини у билиб турарди” (Эстер 7:7).

Шундай қилиб, кўп одамлар, ички қуллик билан шуғулланаётганда, Худо билан ҳалол бўлишдан қўрқишади, уларнинг тан олишлари билан Унинг норози бўлишидан қўрқишади. Лекин Худонинг назаридан ҳеч нарса яширин эмас. Дарҳақиқат, у болаларининг унга ишонишини кўришни хоҳлайди. Улар гуноҳларини тан олишганда, У уларга иноят кўрсатишига ишонишлари керак. Фақат Худо олдида ҳалол ва шаффоф бўлинг. “Борди–ю, гуноҳларимизни эътироф этсак, содиқ ва адолатли бўлган Худо гуноҳларимизни кечириб, бизни ҳар қандай ёмонликдан фориғ қилади” (1 Юҳанно 1:9).

Яширин гуноҳлар бизни касал қилади

Яширин гуноҳдан махфий жойга баъзи имонлилар Масиҳнинг аскарлари сифатида очиқчасига яшашлари ҳақида мен электрон китобимда гапириб бердим, лекин улар шахсий шаҳвоний эҳтирослар, мағрурлик ва бошқа яширин гуноҳларнинг қули сифатида яшайдилар.

Гуноҳнинг яширинишга хунук мойиллиги бор. Бу шундай ишлайди: инсон гуноҳ қилса, ўзини қилган ишида айбдор ҳис қилади. Айбдорлик шармандаликка олиб келади. Уят махфийликка олиб келади. Гуноҳ яширин бўлгани учун эса, одам энди ўша гуноҳни яна қилиш учун алданиб қолади. "Ҳеч ким буни кўрмайди" - бу одатий ёлғон. Бу ёлғон, чунки “Ахир, ҳар қандай яширин нарса маълум бўлади. Ҳар қандай сир очилиб, ёруққа чиқади” (Луқо 8.17). Эртами-кечми биз яширинча қилган ишларимиз ошкора бўлади. Лекин бу бизнинг гуноҳларимизни тан олиш учун туртки бўлмаслиги керак. Биз яширин гуноҳга қуллигимизни тан оламиз, чунки Муқаддас Руҳ бизга қўлга тушиш қўрқуви учун эмас, балки бунга ишонч ҳосил қилади.

Агар биз яширин гуноҳимизни ушлаб турсак, бу бизни ичимиздан касал қилади. Шоҳ Довуд буни жуда яхши бошдан кечирди. У шундай деб ёзган эди: “Эй Эгам, гуноҳимни бўйнимга олмай, рад қилганимда, Танам қоқ суяк бўлиб қолганди, Кун бўйи оҳ–воҳ қилиб чиқардим. Кечаю кундуз тарбия беришдан тўхтамадинг, Саратон иссиғидагидай мадорим қуриб қолди" (Забур 31:3-4). Яширин гуноҳ ва сукунат руҳ ва танадаги касалликка олиб келади. Биз ҳиссий жиҳатдан касал бўлиб қоламиз ва эҳтимол руҳий касал бўламиз. Ҳатто бизнинг жисмоний танамиз ҳам биз яширган гуноҳдан зарар кўради. Тан олинмаган гуноҳ энергиямизни сўндиради.

Мен ваъз қилган ёзги лагерда ёшларга яширин гуноҳ биз учун нима қилишини кўрсатдим. Мен бир ёш йигитни рюкзагини оғир тошлар билан тўлдирдим. Йигит тошларнинг оғирлигидан орқага йиқилиб тушишига сал қолди. Кейин рюкзакни ёпдим. Мен унинг қаршисида ўтирган ёшларга рюкзак ичига яширинганлиги учун тошларни кўра олмаслигини эслатдим. Дарҳақиқат, унинг олдидагиларнинг баъзилари рюкзакни ҳам кўра олмадилар. Аммо ҳамма кўрган нарса, бу одамнинг оғир юкдан қанчалик ноқулай эканлиги эди. У зўриқиб, чарчаган эди. Ўша тошларнинг оғирлиги туфайли туриш учун унга кўп куч керак эди. Кейин мен ундан югуришини сўрадим. У менга ҳайрат билан қаради. У югуришга уринди, лекин бу унинг жисмоний танасига қийин эди. Яширин гуноҳ қалбимизга нима қилишини шундай тушунтирдим. Бу бизни руҳий кучдан маҳрум қилади. Бу бизни Худога интилишимизни секинлаштиради. Одамлар Худо томон югурмайдилар, чунки уларнинг орқасида оғирлик билан югуриш қийин. Мен пойга қийин эмаслиги, балки бизнинг юрагимиз оғир эканини таъкидлашда давом этдим.

Шунинг учун Ибронийларга китоб муаллифи шундай дейди: “Югуришимизга халақит бераётган ҳар қандай юкни, айниқса, тўсқинлик қилаётган ҳар қандай гуноҳни бир четга улоқтириб ташлайлик” (Ибронийларга 12:1). Сиз пойгада югуришингиз учун ҳар бир оғирликни бир четга суриб қўйишингиз керак. Агар сиз масиҳийликни қийин деб ҳисобласангиз, бу сизнинг юрагингиз оғирлигидандир. Эҳтимол, сиз тан олинмаган гуноҳнинг оғирлигини кўтараётгандирсиз ва сизнинг ички курашингиз сизни оғирлаштиради. Яширин гуноҳ бизни руҳий касал ва секин қилади.

Довуд гувоҳлик беради: “Мен Сенга гуноҳларимни тан олдим ва гуноҳларимни яширмадим. Мен: “Эгамга гуноҳларимни тан оламан”, дедим ва Сен менинг гуноҳларимни кечирдинг” (Забур 31:5). У тан олди, яширишдан бош тортди, тан олди. Ва Худонинг жавобига қаранг: "Сен мени кечирдинг". Худо сиз учун ҳам шундай қилади.

Тожни эмас, ниқобни олиб ташланг

Биз қайта туғилганимизда, руҳимиз тирилтирилди: "...гарчи биз гуноҳларимиз туфайли руҳан ўлик бўлсак ҳам, Худо бизни Масиҳ билан бирга тирилтирди. Биз Худонинг инояти туфайли қутқарилганмиз" (Эфесликларга 2:5). У бизни Исонинг ягона қурбонлиги орқали абадий мукаммал қилди (Ибронийларга 10:14). Аслида, бизнинг руҳимиз Исонинг Ўзи билан бирлаштирилган ва шунинг учун у мукаммалдир: "Раббимиз Исо билан бирга бўлган эса У билан бир руҳда бўлади" (1 Коринфликларга 6:17). Худо бизга Муқаддас Руҳни муҳр ёки узук белгиси сифатида берди, бу биз Унга тегишли эканлигимизни қайтариб бўлмайдиган гарови бўлсин (Эфесликларга 1:13). Биз руҳий мавжудот (ҳақиқий ўзлигимиз) бўлганимиз сабабли, бизнинг руҳимиз У билан бирлашгани ва Раббимиз Исо билан бир бўлганлиги сабабли, Исонинг Ўзи мукаммал бўлгани каби, Худо ҳам бизни мукаммал деб билади. “Масиҳнинг жисмоний танадаги ўлими орқали Худо сизларни Ўзи билан яраштирди. Энди сизлар Худонинг олдида муқаддас, бенуқсон ва айбсиз турасизлар” (Колосаликларга 1:22). Бу жуда кучли янгилик. Буларнинг барчаси Исонинг хочдаги ўлими туфайли мумкин.

Бизнинг инсоний руҳимиз мукаммал бўлса ҳам, жонимиз ва танамиз мукаммал эмас. Бизнинг руҳимиз доимо мукаммалдир. У ҳали ҳам онгимизни янгилаш орқали сақланиб қолмоқда. “Дарвоқе, Масиҳ биттагина қурбонлик орқали гуноҳдан поклаган одамларини то абад баркамол қилди” (Ибронийларга 10:14). Биз абадий мукаммалмиз. Кейинги хатога йўл қўймагунингизча мукаммал эмас. Яна гуноҳ қилмагунингизча мукаммал эмас. Бу абадий! Йиқилганингизда Худонинг сизга бўлган севгиси ўзгармайди. Бизнинг руҳимиз абадий мукаммал бўлсада, биз доимо қалбимизда муқаддас бўламиз. Биз аллақачон руҳимизда мукаммалмиз, лекин жонимиз (онгимиз, иродамиз ва ҳис-туйғуларимиз жойи)да мукаммаллик сари кетяпмиз.

Кўп масиҳийлар Исода нажот топишларига ишончлари комил эмас. Улар ҳар сафар гуноҳ қилганларида, нажотларини йўқотишларини ҳис қилишади. Шунинг учун улар нажотни қайтариш учун тезда гуноҳларини тан олишлари керак. Ота-онам билан йигирма тўрт йил то оила қургунимча яшадим. Йигирма тўрт йиллик ҳаётим давомида мен хатоларга йўл қўйдим, уларни ғазаблантирдим, ҳозир пушаймон бўлган нарсаларни айтдим ва ҳеч қачон қилмасам бўлган нарсаларни қилдим.

Бир неча марта улар мендан воз кечишмаганини биласизми? Бундан ташқари, мен бир неча марта улар мендан қутулишларини ўйлаганимни биласизми? Уларнинг менга бўлган муҳаббати чексиз эди. Мен бунга лойиқ эмас ёки бунга арзимас эдим. Дарҳақиқат, улар мени болалигимда дунёга келганимда ҳам шу мукаммал муҳаббат билан севишган. Мен гўдак бўлсам ҳам, умуман ожиз бўлсам ҳам, гапириш, юриш ва уйда фойдали бўлишдан олдин мени севишарди. Менинг ота-онам мукаммал эмас, лекин менинг ўғил сифатида уларнинг қалбидаги ўрним абадийдир. Бу ҳеч қачон ўзгармайди. Албатта, мен улардан воз кечишни ва фамилиямдан воз кечишни ва уларни бутунлай тарк этишни танлашим мумкин эди.

Спорт зали ва оила

Нажот янги туғилиш деб аталади. Бу Худонинг Шоҳлигида туғилишдир. Биз Худонинг оиласида туғилганмиз ва шунинг учун Худо бизнинг самовий Отамиздир. Сиз Худонинг оиласига қўшила олмайсиз; сиз унда туғилган бўлишингиз керак. Сиз маҳаллий жамоатга аъзо бўлишингиз мумкин, лекин Худонинг Шоҳлигининг фақат битта кириш жойи бор, бу «туғилиш». Исо буни янги туғилиш деб атади. Бу бизнинг гуноҳларимиз учун хочда Исонинг ўлимига нажотимизнинг ягона воситаси сифатида ишониш орқали содир бўлади.

Оила аъзоси бўлиш клуб аъзоси бўлишдан фарқ қилади.

Маҳаллий спорт залига кирганимда, мен қоидалар ва тўловларга рози бўлдим ва шу асосда ўша спорт залига аъзо бўлдим. Мен ҳар ой ойлик тўловларимни тўлайман ва мен ушбу объектга киришдан завқланаман. Аммо ойлик тўловларимни тўламасам, кириш картам ишламай қолади. Мен энди спорт залига кира олмайман.

Бундан ташқари, агар мен қоидалардан бирини бузсам, аъзолигим тугатилади. Клубга аъзолик шундай ишлайди.

Отамнинг оиласига аъзолик бошқача. Мен Унинг ўғли бўлиш учун малакали бўлишим шарт эмас эди. Мен Савчук хонадонида жой топишимга имкон берадиган ҳеч қандай қоидаларга рози бўлишим шарт эмас эди. Мени қабул қилиш, кутиб олиш ва ғамхўрлик қилишим учун олдиндан ҳеч қандай талаблар йўқ эди. Мен уларнинг севгисини қозониш учун қоидаларга риоя қилишим шарт эмас эди. Уйдаги ўрнимни сақлаб қолиш учун ойлик тўловларни ҳам қилишим шарт эмас эди.

Мени нотўғри тушунманг. Мен катта бўлганимда, ота-онам уйда чегара қўйишди. Менда уй ишлари ва комендантлик соати бор эди. Бизда қоидалар бор эди, лекин улар менинг ўғилликни қўлга киритиш учун ўрнатилмаган ёки уларни бузиш менинг оиладаги ўғиллик мавқеимга қимматга тушмаган.

Спорт залида қоидалар спорт залига бўлган муносабатимни белгилайди. Менинг оиламда қоидалар оилам билан муносабатларимни тасдиқлайди.

Спорт залида қоидалар спорт залига қўшилишдир. Оилада қоидалар туғилгандан кейин келади.

Спорт залида қоидаларни бузиш аъзоликни йўқотишни англатарди. Оилада қоидаларни бузиш тайм-аутни англатарди.

Спорт залида мен аъзолигимни сақлаб қолиш учун ойлик тўловларни тўлайман. Оилада бу муносабатларни сақлаш демакдир.

Мен оилада қоидаларни бузганимда, мен оиламни йўқотмадим. Мен баъзи имтиёзларни йўқотдим. Бизда ёшлигимда калтаклаш каби интизомлар бўлган. Мен катта бўлганимда, ота-онам мен баҳраманд бўлишим мумкин бўлган имтиёзларни чеклаб қўйишди. Биз имонлилар сифатида Худонинг амрларини бузганимизда, маълум оқибатлар бўлади, лекин бизнинг нажотимизни ва Худони Отамиз сифатида йўқотишимиз улардан бири эмас.

Худо бизни гуноҳларимиз учун жазоламайди - бу хочда аллақачон содир бўлган. Худо Исони барча гуноҳларимиз учун жазолади - ўтмиш, ҳозирги ва келажак. Аммо агар биз Унинг уйи қоидаларини бузсак, меҳрибон Отамиз бизни ичимизда муқаддаслик мевасини ривожлантириш учун тарбиялайди.

Жазо интизомдан фарқ қилади:

Жазо абадий, тартиб-интизом вақтинчалик.

Жазо гуноҳкорлар учун, тарбия авлиёлар учундир.

Жазо ғазабдан, тарбия севгидан.

Жазо кейинроқ, интизом ҳозир.

Жазо инсонни Худонинг ҳузуридан чиқариб юборади, тарбия уни яқинлаштиради.

Бу дунёда Худонинг амрларига кўра яшамайдиган одамлар, ҳатто ер юзида бўлганларида гуноҳлари уларни муаммога дучор қилмагандек туюлса ҳам, Ундан абадий ажралиб кетишади. Аммо биз масиҳийлар, Худонинг болалари сифатида итоаткорликда юришдан бош тортганимизда, Отамиз бизни шу ерда ва ҳозир, Худонинг феъл-атворига мос келадиган итоаткор характерни ривожлантириш учун бизни тарбиялайди.

Шунга қарамай, қоидаларга риоя қилиш бизнинг Худо билан бўлган муносабатимизни шартли қилмайди. Бу муносабатларнинг ижобий тасдиғидир. Унинг кўрсатмаларини бузиш бизни Худонинг оиласидан маҳрум қилмайди. Унинг қоидаларини бузиш бизни уйдан чиқариб юбормайди. Биз руҳий «вақт» ёки Унинг интизомини бошдан кечиришимиз мумкин, аммо буларнинг барчаси Унинг Оталик меҳридан келиб чиқади. Худо бизда Ўзининг характерини яратиш учун бизни Ўзига яқинлаштиради.

Солиҳ етти марта йиқилади

Нажот топиш, бошқа ҳеч қачон гуноҳ қилмаслигимизни англатмайди. Солиҳ етти марта йиқилиб, ўрнидан туради (Ҳикматлар 24:16). Бошқача қилиб айтганда, биз йиқилганимиз учун солиҳ бўлишни тўхтатмаймиз. Исо бизни солиҳ қилади; Бу бизнинг "бошқа ҳеч қачон йиқилиб тушмаслик" ҳаракатимиз эмас. Солиҳлик йиқилиш ҳеч қачон содир бўлмаслигининг кафолати эмас; бу биз йиқилганимизда яна ўрнидан туришимизга кафолатдир.

Солиҳлик - бу Худо олдида тўғрилигимиз (инъом), бу Худо олдида тўғри яшашга олиб келади. Тўғри яшаш - бу вақт талаб қиладиган жараён. Тўғри туриш - бу бизнинг мақомимиз, аммо тўғри яшаш - бу бизнинг кундалик ҳолатимиз.

Масалан, мен туғилганимдан сўнг дарҳол ота-онамга ўғил бўлдим. Ўғиллик қўлга киритилмаган ёки ишланмаган. Бу туғилиш билан келди. Бу совға эди. Шунинг учун адашган ўғил отасига тавба қилиб: "Ота, мен Худога ва сизга қарши гуноҳ қилдим. Энди сизнинг ўғлингиз деб аталишга лойиқ эмасман" демоқчи бўлганида (Луқо 15:21), отаси уни шу хулоса билан якунлашига рухсат бермади; у хизматкорларга зиёфат тайёрлашни буюрди. Адашган ўғилнинг тавбаси ҳақиқий ва самимий эди, лекин у бир нарсада нотўғри эди. Сиз қадрига кўра ўғил эмассиз; сиз туғилишдан ўғилсиз. Мен қадрига кўра эмас, туғма ўғил бўлдим. Ота-онамнинг қалбида эгаллаган мавқеим ҳеч қачон ўзгармайди. Мен уларнинг ўғлиман.

Мен гапиришни ва юришни ўрганганимда, мен ҳали ҳам уларнинг ўғли эдим.

Мактабга бориб, битирганимда ҳам уларнинг ўғли эдим.

Мен ҳайдовчилик гувоҳномасини олганимда ва биринчи ишимни бошлаганимда, мен ҳали ҳам уларнинг ўғли эдим.

Мен оила қуриб, уларнинг уйидан кўчиб кетганимда, мен уларнинг ўғли бўлишни давом эттирдим.

Менинг ўғил сифатидаги мақомим ўсиб улғайганимдек яхшиланмади ёки кўтарилмади. Ота-онамнинг уйидаги ўғиллик мавқеи менга севги, ғамхўрлик ва гўдакликдан талаба, ходим, эр ва ҳозирда пастор бўлиб ўсишим учун жой берди. Мен ҳали ҳам бошдан кечираётган барча ўсишлар мени кўпроқ «ўғил» қилмайди. Мен гўдаклигимда қандай бўлсам, бугун ҳам ўша ўғилман. Катта бўлганим мени ота-онамга кўпроқ ўғил қилмади; бу ишни туғилиш қилди.

Солиҳлик шундай ишлайди. Бу барқарор, хавфсиз ва одатларимиз, характеримиз ва муносабатимиз ўзгарса ҳам ўзгармайди. Солиҳлик билан яшаш вақт ўтиши билан ривожланади. Сиз аста-секин ўзгарасиз. Руҳий ўсиш фақат иккинчи туғилишда сизга берилган солиҳликка мустаҳкам боғланганингизда мумкин бўлади.

Ўсиш ҳам жисмоний, ҳам руҳий жиҳатдан табиий равишда келади. Биз аста-секин, лекин муқаррар ўсамиз. Гўдак овқат егани, йиғлагани ва ухлагани каби, биз Худонинг Каломидан овқатланиб, ибодатда Худога илтижо қилиб ва Худонинг иноятига амин бўлиб ухлаш орқали ўсамиз. Ўсиб улғайган сари ғамхўр ота-онамнинг тарбияси ва меҳридан юришни, гапиришни, яхши одатларни ривожлантиришни ўргандим. Мен бутун умрим чақалоқ бўлиб қолишни хоҳламадим. Мен ўн уч ёшимда онамнинг кўкрагини сўришни ёки йигирма беш ёшимда аравача итариб юборишни хоҳламадим. Ўсиш тирик ва соғлом бўлганлар учун табиийдир. Демак, тўғри ҳаёт кечириш солиҳлар учун табиийдир.

Шунинг учун Ҳикматлар бизга солиҳ йиқилиб, ўрнидан туришини айтади. Унинг янги руҳи гуноҳ қилишни истамайди, лекин унинг жони ҳали ҳам муқаддаслик жараёнида. Солиҳлик инъоми гуноҳ қилишни имконсиз қилмайди, лекин бу гуноҳда қолишни имконсиз қилади. Масиҳда янги қилинганлар гуноҳда яшаш учун баҳона эмас, балки уни енгиш йўлларини излайдилар. “Гуноҳ қилувчи эса иблис зотидандир. Чунки иблис азалдан гуноҳ қилиб келяпти. Аммо Худонинг Ўғли иблиснинг ишларини барбод қилиш учун келди.  Худонинг болалари гуноҳ қилмайди, чунки Худонинг ҳаётбахш кучи уларнинг ичидадир. Улар Худонинг болалари бўлганлари учун гуноҳда яшамайдилар” (1 Юҳанно 3:9-10). Сизнинг муваффақиятсизлигингиз сизнинг шахсингиз эмас. Гуноҳ сизнинг шахсингиз эмас. Исо сизнинг шахсингиздир.

Қўй лойга тушиб қолса, йиғлай бошлайди, чўчқа лойга тушиб қолса, унда ўйнайди. Биз чўчқа эмас, қўймиз. Шайтон бизни айб ва шарманда қилиш учун гуноҳдан фойдаланади. У бизни нажотимизга шубҳа қилишимизга ва Худонинг бизга бўлган севгисига шубҳа қилишимизга сабаб бўлади. У Одам Ато каби Худодан яширинишимизни ва гуноҳларимиз учун бошқаларни айблашимизни хоҳлайди, шунда биз уни енгиш учун зарур бўлган иноятни олмаймиз.

Азиз ўқувчи, сиз қулликда қолиш учун баҳона қидирмаяпсиз. Агар шундай бўлганингизда, сиз бу китобни ўқимаган бўлар эдингиз. Иблис сизнинг заифлигингиз ва кўп муваффақиятсизликларингиз туфайли Худонинг инояти тугади, деб ёлғон гапиришига йўл қўйманг. Ота-онамнинг уйида етти йил давомида гиёҳванд бўлган ўз акам яшар эди. У ўзининг хатти-ҳаракати ва муносабати туфайли уларга жуда кўп азоб келтирди. Улар ундан воз кечмадилар; уни уйидан ҳайдаб чиқармадилар. Улар уни севишди, у билан гаплашишди ва ибодат қилишди ва унга ғамхўрлик қилишди. У туфайли улар ҳам азоб чекишди. Етти йил ўтгач, у ўзига қайтиб, тавба қилди. Улар уни кечирдилар. Бу уларнинг ўғлига кўрсатган севги ва раҳм-шафқати ундаги қулликни енгишга ёрдам берди.

Мени юрагида айблаётганларга, мен одамларга гуноҳ қилиш учун рухсат бераётганимни айтаётганларга эслатиб ўтаман, гуноҳкорларга гуноҳ қилиш учун рухсат керак эмас. Улар рухсатсиз гуноҳ қилишади. Йўқ, Худонинг инояти гуноҳ қилиш учун рухсат бермайди; гуноҳни енгиш учун куч беради. Айбдорлик, уят, қўрқув ва шубҳа сизга гуноҳ устидан куч бермайди. Улар фақат гуноҳни кучайтирадилар. Худо бизни гуноҳимиздан халос қилиш учун айбдорликдан эмас, иноятдан фойдаланади. Шунинг учун Исо зинокорона ушланган аёлга: “Мен ҳам сени ҳукм қилмайман; бор, бошқа гуноҳ қилма” (Юҳанно 8:11). Кўряпсизми, Унинг биринчи сўзи "Мен сени ҳукм қилмайман", кейин эса "Бор ва бошқа гуноҳ қилма"? Бунинг сири шу. Агар сиз бориб, бошқа гуноҳ қилмасликни хоҳласангиз, Исонинг «маҳкумсиз» совғасини қабул қилишингиз керак. Агар сиз Унинг ҳузуридан ҳукм қилингандек чиқиб кетсангиз, яна гуноҳ қиласиз! Маҳкум қилиш кўпроқ гуноҳга олиб келади. Иноят сизга гуноҳни енгиш учун куч беради.

Агар бир хил гуноҳга қайта-қайта тушсанг, тур. Одамлар сувга тушиб чўкмайдилар; улар ўша ерда қолиб чўкиб кетишади. Шундай экан, тур! Худога тан ол; буни ўзинг ишонадиган одамга тан ол; Унинг раҳм-шафқатини қабул қил ва ўзингни кечир. Айбдорлик ва уятга берилма, гўё ўзингга берилган жазо сени яхши ҳис қилдиради. Агар Исонинг қурбонлиги сенинг гуноҳинг учун етарли бўлмаса, У сенга айтган бўларди. Агар Унинг хочдаги ўлими етарли бўлмаса, У сендан шахсий азобларингни Унинг поклигига қўшишингни сўрарди. Унинг ўлими етарли эди. Унинг қурбонлиги етарли эди. Худога чинакам афсусда эканлигингни исботлаш учун ўзингга зарар етказишинг шарт эмас. Бошқалардан фарқли ўлароқ, Худо сенинг фикрингни ва қалбингни ўқий олади. У сенинг юрагингни билади. Ўзингни жазолашни тўхтат. Унинг хочдаги жазоси етарли эди.

-----------------

13-кун

Хоч ўтмиш, ҳозир ва келажакка ғамхўрлик қилди

Йиқилганимда туришим учун менга жасорат берадиган нарса бу Исонинг қурбонлиги етарли эканлигини билишдир. Унинг хочдаги ўлими нафақат ўтмишдаги гуноҳлар учун, балки ҳозирги ва келажакдаги гуноҳлар учун ҳам тўлов бўлди.

“Руҳонийлар ҳар куни Худога хизмат қиладилар. Бир хил қурбонликларни қайта–қайта келтирадилар. Аммо бу қурбонликлар ҳеч қачон гуноҳни юва олмайди. Масиҳ эса гуноҳларни абадий ювиб ташлайдиган ягона қурбонликни келтириб, Худонинг ўнг томонида ўтирди” (Ибронийларга 10:11-12). Ҳар йили аввал ўз гуноҳлари учун, кейин эса одамларнинг гуноҳлари учун қурбонлик келтириши керак бўлган Эски Аҳд руҳонийларидан фарқли ўлароқ, Исо бир қурбонлик билан барча гуноҳларимиз ҳақида - абадий ғамхўрлик қилди. Ўйлаб кўринг, икки минг йил олдин Исо бизнинг гуноҳларимиз учун хочда ўлганида, бизнинг барча гуноҳларимиз ўша пайтда келажакдаги гуноҳлар эди. Ўтмишдаги гуноҳларингиз деб кўраётган нарсангиз икки минг йил олдин Исо вафот этганида "келажакдаги гуноҳларингиз" эди. Ҳар сафар гуноҳ қилганингизда, Исо ҳар бир гуноҳ учун ўлиш учун қайта-қайта келмайди. У буни ўтмишдаги, ҳозирги ва келажакнинг барча гуноҳлари учун фақат бир марта қилди. Шунинг учун У Эски Аҳддаги ҳар қандай руҳонийдан буюкроқдир. У нафақат бизнинг руҳонийимиз, балки барча гуноҳларимиз учун мукаммал қурбондир. Унга ҳамду-санолар бўлсин!

“Энди эса Худо барча гуноҳларингизни кечириб, сизларни Масиҳ билан бирга тирилтирди” (Колосаликларга 2:13). Исо барча гуноҳларимизни кечирди! Юқоридаги оятдаги «барча» сўзи юнонча «пас» сўзи бўлиб, "ҳар қандай тур ёки хил... назарда тутилган шахслар ёки нарсаларнинг йиғиндиси" деган маънони англатади. У “ҳамма, ҳар қандай, ҳар бир, бутун”ни билдиради. Демак, «ҳамма» ҳамма нарсани англатади. Худо бизнинг гуноҳларимизни кечириши ҳар бир гуноҳни ўз ичига олади - ўтмиш, ҳозир ва келажак! Биз Раббимиз Исони Нажоткоримиз сифатида қабул қилганимизда, барча гуноҳларимиз бутунлай ва тўлиқ кечирилди.

“Хўш, нима дейлик? Иноят кўпаяверсин деб, гуноҳ қилишда давом этаверамизми? Йўқ, асло! Биз гуноҳ учун ўлганмиз. Энди қандай қилиб гуноҳ қилиб яшайверамиз?” (Римликларга 6:1-2). Бу хушхабар гуноҳ қилиш учун баҳона эмас, балки шундай ажойиб иноят учун Исони улуғлашдир. Бу хушхабар гуноҳни енгиш учун бизга куч беради. Худонинг иноятидан қўрқманг, чунки қайта туғилмаган одам ўзининг гуноҳкор турмуш тарзини оқлаш учун ундан фойдаланади. Ёдда тутингки, биз кўпроқ ҳаракат қилиб, шайтонни енгмаймиз; Муқаддас Каломда айтилишича, биз уни Қўзининг қони билан енгамиз (Ваҳий 12:11). “Худо Ўз Ўғли Исонинг қони орқали бизни ҳар қандай гуноҳдан поклайди” (1 Юҳанно 1:7).

Тан олиш гуноҳдан хабардор бўлишни йўқ қилади

Гуноҳларингизни солиҳ сифатида тан олишнинг иккита катта фойдаси бор: бу гуноҳдан хабардорлик фикрини ҳам, шайтоннинг юрагингиздаги даҳшатли тутқичини ҳам йўқ қилади. 1 Юҳанно 1:9 да шундай дейилган: “Агар гуноҳларимизни тан олсак, У содиқ ва адолатлидир, гуноҳларимизни кечиради ва бизни ҳар қандай ноҳақликдан поклайди”.

Бу Худо гуноҳни фақат аниқ тан олган тақдирдагина кечиради, дегани эмас. Шу қадар кўп одамлар қўрқувда яшайдилар, агар улар ўлишдан олдин барча гуноҳларини тан олмасалар, улар жаннатга кирмайдилар. Тан олиш сизга нажот бермайди; Исо нажот беради. Гуноҳкорнинг ибодати сизни қутқармайди; Исо сизни қутқаради. Нажот инсон орқали келади ва Унинг исми Исодир.

Бирор киши тавба қилиб, Исо Масиҳнинг Хушхабарига ишонса, унинг барча гуноҳлари, ўтмиши, ҳозирги ва келажаги дарҳол кечирилади! Масиҳийлар Худо олдида камтар бўлиш ва қилган ёмон ишларидан халос бўлиш учун гуноҳларини тан олишади. Сиз Худога тан олишингиз мумкин бўлган ҳар қандай нарса Уни ажаблантирмайди, чунки У сизнинг нотўғри қилганингизни аллақачон билади. Хатоларини тан олиш учун камтар одам керак! Камтарлик Муқаддас Руҳни сўндирган Худонинг боласини қайта тиклашга олиб келадиган муҳим қисмдир.

Агар бизда гуноҳ бўлса, у бизнинг қалбимизни ифлослантиради. Бепарво қилинган гуноҳ бизни касалланган қилади. Шунинг учун, буни тан олиш сизнинг гуноҳингиз ва муваффақиятсизлигингиздан хабардор бўлишни йўқ қилади. Худо қилган ёмонлигингдан аллақачон хабардордир, лекин сизчи? Юрагингизни очиб, буни тан олишга тайёрмисиз? Яшириб юрган гуноҳингизни ошкор қилганингизда, виждонингиз яна озод бўлади. Гуноҳингизни тан олиш қўлингизни ювишга ўхшайди. Ҳаммамиз буни мунтазам равишда қилишимиз керак. Қўлингизни ювиш душ қабул қилиш билан бир хил эмас. Ҳаёт йўлида йиғиб олган гуноҳларимиз бизни гуноҳ қиладиган ифлос микробларга ўхшайди. Аммо агар биз мунтазам равишда иқрор бўлсак, бу бизнинг қалбимизни бу гуноҳлардан тозалайди.

Хочга михланишдан олдинги охирги кечки овқат пайтида Исо шогирдининг оёқларини ювди, бу бизнинг имонлилар сифатида кундалик тозаланишимизнинг гўзал рамзига айланди. Бутрус оёғининг ювилишига эътироз билдирганда, Исо унга деди: “Чўмилган одам фақат оёғини ювса бас, у тамоман покдир. Сизлар ҳам поксизлар, аммо ҳаммангиз эмас” (Юҳанно 13:10). "Ким чўмилган" дегани Исонинг қонига ишониб, ўтмишдаги, ҳозирги ва келажакдаги барча гуноҳларни ўз зиммасига олган ҳолда нажот топганларни англатади - улар бутунлай покланган. Аммо, биз ҳаёт давомида юрар эканмиз, бу дунёда жуда кўп ифлослантирувчи моддаларни йиғамиз ва биз ҳали ҳам ҳар куни Худонинг Каломини ювиш ва гуноҳларимизни тан олиш орқали ювилишимиз керак. Нега? Биз яна пок бўлишимиз учун эмас, балки биз аллақачон пок бўлганимиз учун Исо билан кундалик муносабатларимизни сақлаб қолишимиз керак. “Исо унга жавоб берди: “Агар оёқларингни ювмасам, Менга қарашли бўлмайсан” (Юҳанно 13:8). Исо нафақат бизни қутқариш, балки бизни муқаддаслаш билан ҳам қизиқади, бу Муқаддас Китобни ўқиш ва мулоҳаза юритиш ва ҳар қандай ошкор қилинган гуноҳни тан олиш орқали содир бўлади. Шунинг учун имонлилар сифатида бизда битта ҳаммом бор, лекин кўп ювинишлар керак. Бу шундай: биз ҳар куни битта душ қабул қиламиз, лекин кун бўйи кўп марта қўлимизни ювамиз.

Исо шогирдларини сув билан ювиб, оёқларидаги кирни олиб ташлаганидек, Раббий тан олиш орқали юракдаги кирларни олиб ташлайди. Биз Раббимиз олдида гуноҳимизни тан олганимизда, У гуноҳ виждонимизга, қалбимизга қўядиган руҳий нуқсонларни йўқ қилади.

Ниқобни олиб ташланг, душманни олиб ташланг

Эстер зиёфат залига иккинчи марта кирганда, у шоҳга ўзининг кимлиги ва ўтмиши ҳақида ҳақиқатни айтди. Унинг эри бўлган шоҳ унинг яҳудий келиб чиқиши ҳақидаги ҳақиқатни ошкор қилгани учун ундан ғазабланмади. Ўтмиши билан ўртоқлашар экан, у Хомоннинг ўз халқини, шу жумладан, уни йўқ қилиш режалари борлигини ҳам айтди. Эстер юрагини очиб, ўз кураши билан ўртоқлашганидан сўнг, шоҳ унинг ёвуз душмани Хомондан ғазабланди. Кўп ўтмай, бу душман зиёфат залидан чиқариб юборилди ва Эстернинг амакиваччаси Мордахай учун тайёрлаб қўйган дорга осиб қўйилди.

Гуноҳимизни тан олишда шундай буюк куч бор. Биз ниқобни олиб ташласак, Худо душманни олиб ташлайди. Қачонки биз курашларимизда рост бўлсак, биз эркинликни ҳис қиламиз. “Сизлар ҳақиқатни билиб оласизлар, ҳақиқат эса сизларни озод қилади” (Юҳанно 8:32). Биз фақат ростгўй бўлишни хоҳлаганимизча эркин бўлишимиз мумкин. Биз бошқаларни яшириб, бекитиб, айблаб, ҳукм қилаётган эканмиз, Худо бизни озод қила олмайди. Мен Худо сизни севмайди ёки сизни қабул қилмайди, деб айтмаяпман, лекин агар сиз бошдан кечираётган нарсаларингиз ҳақида тоза бўлмасангиз, У сизга ёрдам бера олмайди.

Худо бизни Масиҳда абадий кечиргани ҳақиқатдир. Аммо гуноҳимизни тан олиш жуда муҳим, чунки бу муқаддасланиш жараёнининг бир қисми бўлиб, гуноҳларимизни енгишимизга ёрдам беради. Илтимос, дўстим, яширинча курашманг ёки индамай азоб чекманг. Ўша яширин нарсани ёруғликка олиб чиқинг! Мен буни Facebook ёки Инстаграмда жойлаштириш ёки сизнинг кимлигингиз ҳақида ҳеч қандай тасаввурга эга бўлмаган ижтимоий тармоқдаги "Худонинг одами" га хабар ёзишни ва унга "барча ловияларингизни тўкиб ташлаш"ни айтмаяпман. Бу заиф ва қўрқоқ. Уни хочга, Исога олиб боринг. Гуноҳ қилганингда, Худодан яширинманг; Унга югуринг.

Турмуш ўртоғингиз, ишончли устозингиз, пасторингиз ёки онангиз ёки дадангиз олдига бориб, Худога эътироф қилишингизни давом эттиринг. Бировнинг олдига бориш, ўзингизни очганингизда, юрагингизнинг тез уришига ва қонингизнинг тезлашишига сабаб бўлади. Сиз ростгуй ва ҳақиқий бўлишингиз керак. Шунда Худо сизни нафақат поклашини, балки сизни бу тақиқланган меванинг жозибасидан халос этишини кўрасиз. “Шунинг учун қилган гуноҳларингизни бир–бирингиз олдида тан олинглар, бир–бирингиз учун ибодат қилинглар, шифо топасизлар. Солиҳ одамнинг илтижоси кучли таъсирга эгадир” (Ёқуб 5:16). Гуноҳларимизни бошқаларга тан олиш, уларни энди яширмасликка ёрдам беради. Биз тан олганимизда содир бўладиган бундай енгиллик ва тозалаш мавжуд. Ўз курашларимизда ҳалол бўлсак, доимо яшириш ёки ўзимизни оқлаш босими йўқолади. Шаффоф бўлиш бизнинг ифлос сирларимизни йўқ қилишга ёрдам беради.

Гуноҳимизни тан олишнинг яна бир катта сабаби шундаки, у бизнинг ҳаётимиз устидан гуноҳнинг чангалини бузади. Шайтон зулмат шоҳидир. Унинг ишлари энг яхши зулматда амалга оширилади ва гуноҳ ёруғликда ўз кучини йўқотади. Гуноҳнинг кучи нурга дуч келганида заифлашади.

Ниҳоят, тан олиш шифо келтиради. Ёқуб 5-бобда ёзганидек, биз кечирим учун эмас, балки шифо учун бир-биримизга гуноҳларимизни тан олишимиз керак. Эътироф этиш орқали чиқарилган ҳиссий шифо бор. Ҳатто жисмоний шифо бизнинг гуноҳларимизни тан олиш туфайли содир бўлиши мумкин.

Биз гуноҳларимизни Худога, устозларимизга ёки жавобгарлик шеригимизга ва гуноҳимиз таъсир қилганларга тан олишимиз керак. Шундай қилиб, агар сизнинг гуноҳингиз турмуш ўртоғингизга таъсир қилган бўлса, сиз кечирим сўрашингиз керак. Улар билиб олишларини кутманг. Буни фақат Муқаддас Руҳнинг ишончига бўйсуниш учун қилинг.

Яҳудо ўзининг оғир гуноҳини қилганидан кейин қилган хатоси, уни нотўғри одамларга тан олиш эди. У Исо шогирдларининг оёқларини ювганда "пок эмас" деб айтган киши эди. “Исо Ўзига хоинлик қиладиган одамни билар эди, шунинг учун: “Ҳаммангиз ҳам пок эмассизлар”, деди” (Юҳанно 13:11). Яҳудога фақат оёқларини ювиш эмас, балки ҳаммом керак эди. Унга иқрор бўлиш эмас, балки ўзгариш керак эди. Бу яққол кўриниб турибдики, у гуноҳи учун осилган Зотга ишониш ўрнига, қилган гуноҳи учун ўзини осишга қарор қилган. Исонинг хочда ўлимини қабул қилмаган ҳар бир киши ўз гуноҳлари учун тўлаши керак. Яҳудо гуноҳи учун тўлаши шарт эмас эди, чунки унинг Нажоткори аллақачон унинг номидан буни қиларди. У Исога хиёнат қилгани учун тўланган пулни қайтариб бермоқчи эди. Қайтарилиш яхши, лекин тавбадан туғилмаган бўлса, бу эркинликка олиб келмайди. Яҳудо пулни қайтариб берган бўлсада, ўзини айбдор ҳис қилди, чунки фақат Худо кечиради. Фарзийлар унга кечирим совғасини бера олмадилар. Дарҳақиқат, улар унга янада камроқ эътибор беришди! Агар сиз буни Исодан олмасангиз, ҳаётингизни тозалашга уринишлар сизга ҳеч қачон тинчлик келтирмайди.

Агар сиз қайта туғилмаган бўлсангиз, ёмонликдан устун туриш учун доимо яхши ишлар қилиш васвасасига тушасиз. Бу ҳеч қачон етарли бўлмайди. Агар яхши ишлар етарли бўлса, Исо беҳуда ўлди. Сиз Худонинг улуғворлигидан маҳрум бўлдингиз. Лекин Худонинг сиз учун хушхабари бор. У сизга абадий ҳаёт инъомини тақдим этмоқда. Сиз бу совғани қўлга кирита олмайсиз, уни олишингиз керак. Совға учун пул тўлаш бу совғани бекор қилади. Бугун Унинг совғасини қабул қилинг. Уринишни тўхтатинг; ишонишни бошланг. Сизнинг яхши ишларингиз ёмонларингизни ўчира олмайди; фақат Исо буни қилиши мумкин. Дарҳақиқат, келинг, Исони юрагингизга қабул қилиш учун ҳозир ибодат қилайлик. Агар сиз Унинг Худонинг Ўғли эканлигига ишонсангиз ва гуноҳларингиздан тавба қилишга ва Унга ишонишга тайёр бўлсангиз, мен билан бирга баланд овозда ибодат қилинг.

“Раббий Исо, мен ишонаманки, Сен менинг барча гуноҳларим учун хочда ўлиш учун келган Худонинг Ўғлисан. Мен сенинг раҳм-шафқатинг ва иноятингга жуда муҳтожман, гуноҳкорман. Сени хафа қилган ва бошқаларни хафа қилган ишимдан тавба қиламан. Илтимос, барча гуноҳларим учун мени кечир. Исо, кел, Муқаддас Руҳинг билан менда яша. Менга янги юрак ва табиат бер. Бугун мени фарзандинг қил. Мен Сенинг янги ҳаёт совғангни ҳозир оламан. Раҳмат, Исо. Омин.”

Агар сиз бу ибодатни биринчи марта ўқиган бўлсангиз ёки Раббийга қайтиб келсангиз, менга электрон почта орқали хабар юборинг, шунда мен сизга Раббий билан янги муносабатларингизни ривожлантириш ҳақида маълумот юборишим мумкин. info@vladimirsavchuk.com

Энди, агар сиз қайта туғилган бўлсангиз ва орқага қайтсангиз ёки сирпаниб йиқилишда давом этсангиз, Худонинг сизга бўлган севгисига ишонинг. Унинг сизга бўлган севгисини тобора кўпроқ қадрлай бошласангиз, дунёнинг жозибаси ва унинг гуноҳкор хаёллари йўқолади. Исонинг олдига қайтинг! У сизнинг виждонингизни тозалайди ва қалбингизни тиклайди.

Бугун қалбингизга таъсир қиладиган нарсаларни тан оладиган одамни топинг. Мен ишонаман ва сизнинг озодлигингиз учун сиз билан бирга ибодат қиламан. Шоҳ Эстер учун нима қилган бўлса, Исо ҳам сиз учун буни қилади. Хомон сизнинг саройингизга кириш ҳуқуқидан маҳрум қилинади. Бу ажойиб янгилик бўлсада, Хомонни олиб ташлаш жангни олиб ташламади.

Муҳокама учун саволлар:

1. Эркинлик ва ақл-идрокда юриш учун қандай қадамлар қўйишимиз мумкин?

2. Нима деб ўйлайсиз, нима учун кўп одамлар гуноҳга иқрор бўлишга иккиланишади?

3. 1 Юҳанно 1:9 ва Ёқуб 5:16 ни ўқинг. Ушбу икки оятга асосланиб, нега гуноҳларимизни тан олишимиз керак?

4. Худога ёки етакчига гуноҳга иқрор бўлган вақтингиз бўлганми? Агар шундай бўлса, кейин ўзингизни қандай ҳис қилдингиз?

5. Руҳий ўсиш учун қандай одатларни ривожлантиришимиз мумкин?

Амалий қўллаш:

Худо билан яккама-якка бўлиш учун бу ҳафта сана ва вақтни ажратинг.

Унга қилган гуноҳингизни тан олинг. Кунингиз ҳақида Худога хат ёзинг.

Бўлишиш учун фикрлар

Эртами-кечми биз яширинча қилган ишларимиз ошкора бўлади.

Одамлар Худо томон югуришдан чарчашади, чунки уларнинг орқасида оғирлик билан югуриш қийин.

Бизнинг руҳимиз абадий мукаммал бўлсада, биз жонимизда доимо камолотга эришиш жараёнидамиз.

Сизнинг гуноҳингиз ва муваффақиятсизлигингиз сизнинг шахсингиз эмас. Исо сизнинг шахсингиздир.

Агар сиз бориб, бошқа гуноҳ қилмасликни хоҳласангиз, Исонинг «маҳкум бўлмаслик» совғасини қабул қилишингиз керак.

Биз ниқобни олиб ташласак, Худо душманни олиб ташлайди.

Сиз қадрига кўра ўғил эмассиз; сиз туғилиш сабабли ўғилсиз.

-----------------

14-кун

8-боб

Қарши кураш

Маризза жисмонан, ҳиссий ва оғзаки таҳқирли уйда ўсган. 8 ёшидан 12 ёшигача уни оила аъзоларидан бири жинсий зўрлаган. Бу бир жинсдаги одам билан бўлиш ҳақидаги шаҳвоний орзулар циклини бошлади ва уни ички тартибсизлик ва чалкашлик йўлига олиб келди. У қаерга боришни ва нима қилишни билмай, қаттиқ қайғуга тушиб қолди.

Ҳаётининг кейинги қисмида Маризза рад этиш ва ўз жонига қасд қилиш фикрлари билан курашди. Вақт ўтиши билан вазият ёмонлашди, чунки Маризза отасининг 4-босқич саратони борлиги ва бир неча ой умр қолганини билди. Умидсиз Маризза барча нотўғри жойларда ўзини топишга интилди. Унинг ҳаётидаги барча эркакларнинг суиистеъмоли ва эътиборсизлиги ундаги муносиб эркак ҳақидаги нуқтаи назарини бузди. Эркаклар умидидан воз кечган Маризза ёшлигида кўрган шаҳватли орзулари асосида ҳаракат қилди ва ўзининг биринчи бир жинсли муносабатларига кирди. Бир куни у дўстларидан бири отаси вафот этишидан олдин ўз жонига қасд қилганини билди. Бу уни бурчакка қисиб қўйди. Ҳаётнинг барча йўналишини йўқотиб, деярли ўз жонига қасд қилди, у охир-оқибат психиатр бўлимига ётқизилди.

Гарчи у Худонинг унинг ҳаётига қизиқишини билмаса ҳам, У ҳар доим унга ёрдам бериб, умид бахш этарди. Маҳаллий кураш жамоасида бўлган Маризза дўсти Мерилоу билан учрашди, у кейинчалик уни Оч авлод жамоатига таклиф қилди. Маризза нима билан шуғулланаётганини билмай, у ерга мунтазам равишда қатнаша бошлади. У Муқаддас Китобнинг Худоси пассив эмаслигини ва бугунги кунда жуда фаол ва тирик эканини пайқай бошлади. Худо унинг учун жуда ҳақиқий бўлди. У ўзининг биринчи қутқарилишини бошдан кечирганидан сўнг, у бир неча марта ибодат қаторларидан ўтишни бошлади. Босқичма-босқич, у ўтган ҳар бир ибодат сатрида, бир хил жинсий алоқа, ўз жонига қасд қилиш тенденциялари, уят ва ўтмишдаги оғриқлар каби кўпроқ нарсалар пайдо бўлди.

Ҳатто у орқага кетаётган пайтда ҳам, Муқаддас Руҳ уни доимо таъқиб қилиб, Унга қайтариб чақирарди. Маризза ниҳоят кўра оладиган кўр одамга ўхшарди; парда кўтарилди. У ўз ҳаётини бутунлай Исога топширди ва Муқаддас Руҳга тўлди. Раббий унинг ҳимоячиси, қўриқчиси ва ниҳоят ишониши ва ҳурмат қилиши мумкин бўлган Ота фигурасига айланди.

Душман мағлуб бўлди, фитна тескари ишлади.

“Ўша куни шоҳ Ахашвераш яҳудийларнинг душмани Хомоннинг хонадонини малика Эстерга берди. Мордахай шоҳ ҳузурига келди, чунки Эстер у билан қандай қариндошлик борлигини айтиб берган эди” (Эстер 8:1). Душман мағлуб бўлди ва шоҳ Хомоннинг уйини Эстерга берди. Исо хочда ўлганида, У биз учун ёвуз руҳий душманимизни мағлуб этди. “Ўша хоч орқали коинотдаги кучлару ҳукмронликлар устидан ғалаба қозониб, уларни қуролсизлантирди. Ўзининг ғолибона юришида уларнинг тутқун эканлигини намойиш этиб, шарманда қилди” (Колосаликларга 2:15).

Бироқ, Ҳомон осилган бўлса ҳам, унинг барча яҳудийларни йўқ қилишга қаратилган ёвуз режаси ўз кучида қолди. “Эстер шоҳ билан яна гаплашди. Шоҳнинг оёғига йиқилиб: “Ўгах наслидан бўлган Хомоннинг яҳудийларга қарши ўйлаган хусуматини ва режасини даф қилинг”, деб йиғлаб ёлворди” (Эстер 8:3). Эстер душман мағлуб бўлганидан хурсанд эди, лекин энди у қарши курашиш учун шоҳдан ўз халқига куч беришини сўрашини сўради. Шоҳ унинг илтимосини бажарди ва яҳудийларга жанг қилиш имкониятини берувчи мактублар юборилди.

Энди улар нафақат ўз душманлари устидан қозонилган ғалабани нишонлашди, балки улар ўзларининг душманларига қарши ғалаба қозонган позицияларидан туриб жанг қилиш ҳуқуқига эга эдилар. “Шоҳ мактубда яҳудийларга ҳамма шаҳарларда тўпланиб, ўзларини ҳимоя қилишларига ҳуқуқ берди. Бундан ташқари, яҳудийларга ҳужум қиладиган ҳар қандай душман халқнинг ёки юртнинг қуролли кучларини, болаларини ва аёлларини йўқ қилишга, ўлдиришга, мол–мулкини талон–тарож қилишга, қириб ташлашга ижозат берди” (Эстер 8:11). Яҳудий халқига йўлланган мактубдаги сўзларга қаранг. Уларга ҳужум қиладиган ва талон-тарож қиладиганларни йўқ қилишга, ўлдиришга ва йўқ қилишга рухсат берилди. Биламан, бу қаҳрли ва жуда шафқатсиз кўринади, лекин бизнинг душманимиз Шайтон ҳам ўлдириш, ўғирлаш ва йўқ қилиш учун келади (Юҳанно 10:10). Бу ерда яҳудийларга душман нима қилишни режалаштирган бўлса, яҳудийларга ҳам душманга шундай қилишига рухсат берилди.

Шоҳ нафақат душман Хомонни йўқ қилди, балки у одамларга Ҳомон ҳалок бўлганидан кейин ҳам ўйинда бўлган кучларга қарши курашиш учун куч берди. Халқнинг саройда уларни жангга ва ғалабага даъват этган иттифоқчиси бор эди. Уларнинг душмани қўрқиб кетди, чунки уларнинг йўлбошчиси Хомон мағлуб бўлди. Агар яҳудийлар ўз ўрнини эгалласа, душманнинг имконияти йўқ эди. Агар яҳудийлар Хомоннинг мағлубиятини ва уларга қарши курашиш ва ғалаба қозониш ҳуқуқига эга эканликларини билмаганларида яҳудийларга қарши бўлган кучлар муваффақият қозонишлари мумкин эди эди. Билмасликлари яҳудийларнинг ғалабасини йўқотган бўларди. Ҳабарчилар яҳудийга етказган хушхабар, улар кучга эга бўлганлари эди. Бу уларга жанг қилишдан олдин қувонч ва шодлик келтирди. “ундан яҳудийларнинг қалби умидга тўлди, шоду хуррам, вақти чоғ бўлди, улар учун шарафли кунлар бошланган эди. Ҳамма вилоятларда, ҳар бир шаҳарда, шоҳнинг амру фармони етиб борган ҳар қандай жойда яҳудийлар шоду хуррам бўлиб, ўйнаб–кулдилар, зиёфатлар уюштирдилар, байрам қилдилар. Шоҳликдаги кўп халқлар яҳудий бўлди, чунки ҳаммани яҳудийлардан қўрқув ҳисси қамраб олган эди” (Эстер 8:16-17).

Шайтон сизнинг мағлубиятингиз ва Масиҳдаги ҳокимиятингиз ҳақида билишингизни хоҳламайди. У зулматнинг шоҳидир ва зулмат ёруғликнинг йўқлигидир. Билимсизликда яшасангиз, осонликча мағлуб бўласиз. Бу шайтон жуда кучли бўлгани учун эмас, балки сиз Масиҳда қанчалик кучли эканлигингизни билмаслигингиз учундир. Ушбу бобда Худо бу ҳақиқатдан душманнинг сиз ва шайтон ҳақидаги ёлғонларини йўқ қилиш учун фойдаланади. Ишонаманки, сиз Масиҳда ғалаба қозонганингиз ҳақидаги ҳақиқатни билиб олсангиз, қалбингизни қувонч, шодлик ва шон-шараф тўлдиради.

Исо душманни мағлуб этишдан кўпроқ нарсани қилди. У шундай деди: “Мен сизларга илону чаёнларни босиб эзиш ҳокимиятини ва иблиснинг бутун куч–қудратини оёқ ости қилиш ҳокимиятини берганман. Ҳеч нарса сизларга зарар етказмайди” (Луқо 10:19). Бизнинг душманимиз ҳақиқатан ҳам қуролсизланган ва мағлубиятга учраган.

Ҳукмронлик учун яратилган

Биз Худо суратида яратилганмиз ва ҳукмронлик учун яратилганмиз. “Худо инсонларга марҳамат қилиб, айтди: “Ували–жували бўлинглар, ер юзини тўлдириб, итоат эттиринглар, денгиздаги балиқлар устидан, осмондаги қушлару ер юзида яшовчи ҳар турли жониворлар устидан ҳукмронлик қилинглар” (Ибтидо 1:28). Худо бизни ҳосилдор бўлиш ва кўпайиш, ерни тўлдириш ва уни бўйсундириш ҳақидаги кучли амр билан баракалади. Ва кейин бизнинг руҳий ДНКмизда "ҳукмронлик қилиш" қисми қўшилди. Биз нажот учун эмас, балки ҳукмронлик учун яратилганмиз. Биз илон устидан ҳукмронлик қила олмаганимиз сабабли, биз душман ҳукмронлигидан халос бўлишга муҳтожмиз. Ҳукмронликни амалга ошириш учун бизга душман керак. Худо эски илонни Одам Ато ва Момо Ҳавонинг оёқлари остига қўйди. Бу, яратилганидан кейин бир неча кундан бери мавжуд бўлган инсониятнинг ҳукмронлиги остидаги шайтоннинг юзига бир шапалоқ эди. Одам Ато ва Момо Ҳаво ҳатто Жаннатга ҳам бормаган эдилар. Улар фаришталарнинг қўшиқ айтишини эшитмадилар. Улар илоҳиёт мактабига бормаганлар. Фаришталарнинг учдан бирини васвасага солган Худонинг душмани устидан ҳукмронлик уларга берилди. Худо Одам Атога жуда ишонган. Худо Момо Ҳавога ишонган. Биз Худога ишониш ҳақида гапирамиз, лекин Худо сизга ҳокимият ва ҳукмронлик берганида сизга ишонганини эслатиб қўяйми?

Одам Ато ва Момо Ҳаво жаннатга жойлаштирилди. Бу гўзал жойда илон ҳам бор эди. Ҳа, жаннатда паразит бор эди. Жаннат душманнинг йўқлиги эмас, у устидан ҳукмронлик қилишдир. Худонинг ер юзидаги яхши ҳаёт ҳақидаги нуқтаи назари жангнинг йўқлиги эмас эди. Барака - ғалабада юриш ва ҳукмронлигимизни амалга оширишдир. Одам Атонинг мукаммал дунёсида илон бор эди. Ва у ҳали ҳам мукаммал эди, чунки Одамнинг ҳукмронлиги бор эди. Аммо Одам Ато Худога итоатсизлик қилиб, бу ҳукмронлигини йўқотди. Энди у душман ҳукмронлиги остига тушди.

Худонинг Ўғли Исо саҳрода васвасага учраганида, иблис ер юзидаги ҳокимият ҳозир уники эканлигини яширмади. “Ва иблис Унга деди: “Сўнг Исони иблис тепаликка олиб чиқиб, бир лаҳзада Унга оламнинг барча шоҳликларини кўрсатди” (Луқо 4:5). У бу ваколатларнинг ҳаммаси унга топширилганини айтди. Ҳмм, ким уни шайтонга топширган экан. Бу, албатта, Худо эмас эди! “Осмон, ҳатто осмон ҳам Раббийникидир; ерни эса инсон болаларига берди” (Забур 115:16). Худо ерни Ўзининг болаларига, инсон болаларига берди. Албатта, Худо инсонга ерни эгаликка бермади, чунки ер ҳали ҳам Раббийникидир. “Эгамизникидир замин, ундаги бутун борлиқ, Оламу унда яшовчи жамики жонзот” (Забур 23:1). Худо ерга эгалик ҳуқуқини ўзида ушлаб турарди, лекин У ер устидан масъулият ва ҳукмронликни одамларга берди. Шунинг учун ер юзида содир бўлаётган воқеалар учун Худони айблаш тўғри эмас. Гўё ота-онангиз сизга машина бериб, сиз уни бузсангиз, сиз ота-онангизни айблай олмайсиз. Сиз бориб, машинани тузатиш учун улардан пул сўрашингиз мумкин, лекин эҳтиётсиз ҳайдаганингиздан кейин уларни айблаш аҳмоқликдир. Гуноҳ орқали биз ўзимизни душманга топширамиз. Биз ҳукмронлигимиздан воз кечиб, ўзимизни гуноҳнинг қулига айлантирамиз.

Биз ё иблис устидан ҳукмронлик қилмоқдамиз ёки унинг гуноҳ ҳукмронлиги остида яшаяпмиз. Биз ҳукмронлигимизни йўқотганимиз сабабли, биз нажотга муҳтожмиз. Ёдда тутингки, биз нажот учун эмас, балки ҳукмронлик учун яратилганмиз.

Нажот бизнинг эҳтиёжимизга айланди, чунки биз ҳукмронликни амалга ошира олмаяпмиз.

Ҳукмронлик хоч орқали тикланади

Исо бизни иблиснинг қўлидан халос қилганда, биз буни уддалай олмаганимизда У бизга бошқа ҳеч қачон ҳокимиятни ишониб топширмайди, деб ўйлар эдингиз. Сиз Худо сабоқ олиб, одамларга ҳукмронлик қилишига бошқа ишонмайди деб ўйлайсиз. Одамлар бу билан нима қилишни билишмайди. Шунчаки уларни озод қилинг ва васвасага қадар уларни хавфсиз сақланг. Уларнинг ёлғончи Шайтонга қарши туришига ишонманг. Уларга жинларни қувиб чиқаришни ишониб топширманг. Иблис ва унинг жинлари айёр ва маккордир. Агар улар фаришталарни ёлғонга айлантира олсалар, одамлар улар учун осонку.

Яна айтмоқчиманки, Худо бизга ишонганимиздан кўра кўпроқ ишонади. Чунки ўтган гуноҳ ҳаётимиздан халос бўлганимиздан сўнг, Исо шундай деган эди: “Мен шайтоннинг осмондан яшиндай тушганини кўрдим. Мен сизларга илону чаёнларни босиб эзиш ҳокимиятини ва иблиснинг бутун куч–қудратини оёқ ости қилиш ҳокимиятини берганман. Ҳеч нарса сизларга зарар етказмайди” (Луқо 10:18-19). Худо дарҳол бизга ҳокимият билан яна ишонади. Унинг шогирдлари ҳали етук эмас эди. Аслида, улар ҳали Муқаддас Руҳга чўмдирилмаган эдилар. Исо уларга ҳокимият беришдан олдин Муқаддас Китоб мактабини тугатишларини кутмади. Иблис кучли, лекин у ҳамма нарсага қодир эмас! Душманимиз кучга эга, лекин биз Раббимиз Исо Масиҳ орқали унинг бутун кучи устидан ҳокимиятга эгамиз.

“Тўғри, биттагина одамнинг гуноҳи туфайли, ўша одамнинг дастидан ўлим ҳокимлик қила бошлади. Аммо Худонинг чексиз инояти билан оқланганларнинг ҳаммаси энди бир Одам, яъни Исо Масиҳ орқали абадий ҳаётда ҳокимлик қиладилар” (Римликларга 5:17). Шайтон гуноҳ туфайли инсоният устидан ҳукмронлик қилади, лекин биз Худонинг солиҳлик инъоми ва Унинг иноятининг кўплиги туфайли унинг устидан ҳукмронлик қила оламиз. Ҳукмронлик биринчи бўлиб бизга яратилишда берилган, кейин Исо уни хочда тиклаши керак эди. Биз имон орқали иноят орқали нажот топдик, лекин биз ҳаётда ҳукмронлик қилиш учун иноят орқали ҳам кучга эгамиз. Кўпчилигимиз осмонга кўтарилиш учун етарли даражада иноятга эгамиз, лекин ер юзида ҳукмронлик қилиш учун мўл-кўл иноятга бормадик.

Бугунги имонлилар Мисрдан чиққан, лекин ваъда қилинган ерга кира олмаган Исроил халқига ўхшайди. Биз иноят орқали нажот топдик, аммо энди бу иноят билан ҳукмронлик қилиш учун кучга эга бўлиш вақти келди. Агар сиз гуноҳ, лаънат ва жинларнинг кучидан қутулган бўлсангиз, ҳукмронликда юриш вақти келди.

Эстер билан кўриб турганимиздек, шоҳ унинг ҳаётини дарҳол ўлим ва ҳалокатдан қутқарди, лекин у шунчаки бу билан кифояланмади. У душманлари устидан ҳукмронлик қилиш ва уларга қарши курашиш учун ҳокимият сўраб келди. Подшоҳ унга рухсат берди.

Шоҳимиз Исо бизга ҳаётда ҳукмронлик қилишимиз учун солиҳлик инъомини ва Ўзининг олий иноятини беради. Фақатгина гуноҳдан халос бўлишга қарор қилманг. Ҳаётда ҳукмронлик бўлган Худонинг сиз учун асл ниятига ўтинг. Иноят бизга шунчаки омон қолишимизга ёрдам бериш учун эмас, балки гуллаб-яшнашимиз учун берилган.

Нимадир олиб ташланмайди

Сиз қаршилик кўрсатишга қодирсиз. Ҳа, дўстим. Худо олиб ташламаган нима бўлишидан қатъий назар, У сизга уни енгиш учун куч берди. Шоҳ Хомонни қувиб чиқарди, аммо у яҳудийларга Хомоннинг мағлубияти уни бартараф эта олмаган қолган душманларига қарши туриш учун куч берди. Тўп энди уларнинг майдонида эди. Танлов уларники эди. Яҳудийлар атрофида ўтириб, нега шоҳ Хомонни олиб ташлаганидан кейин ёвуз режани йўқ қилмагани ҳақида шикоят қилишлари мумкин эди (фармон ўзгармас эди) ёки улар ўзларининг ҳокимият жойларини эгаллаб, жанг қилишлари мумкин эди. Ва улар қарши курашдилар!

Эҳтимол, ҳаётингизда сиз Худо ундан олиб ташлашни сўраган ҳамма нарсани олиб ташламагандек ҳис қиласиз. Эҳтимол, сиз ҳали ҳам Худо сизга эркинлик беришини кутаётгандирсиз. Агар Худо сизни кунлик ғалабада юришингизни кутаётган бўлсачи? Агар Худо сизнинг «Ҳомон»ингизни аллақачон олиб ташлаган бўлсачи, энди У сизнинг жанг қилишингизни кутаётган бўлсачи? Агар сиз Мисрдан қочган бўлсангиз ҳам, Худо сизни "озод қилмаётганининг" сабаби, сиз душманлар билан жанг қилиш ва уларнинг ҳудудларини эгаллаш буюрилган ваъда қилинган юртда эканлигингиз бўлсачи?

Исо шундай деган: “Яҳё чўмдирувчи давридан шу кунгача одамлар Осмон Шоҳлигига шафқатсиз ҳужум қилмоқдалар. Зўравонлар Осмон Шоҳлигини қўлга киритишга ҳаракат қилмоқдалар” (Матто 11:12). Биз ҳозир ўша кунларда, Яҳё чўмдирувчининг кунларидамиз. Бу кунларда Эгамиз қудратли аскарлар қўшинини қурмоқда. Кўпчилигимиз болалар боғчаларида гўдакдек яшашдан мамнунмиз. Исонинг бу қудратли аскар қўшини уни куч билан эгаллашини айтганини пайқадингизми? Улар Худо биринчи навбатда уларга нимадир беришини кутишмайди. Уларда Муқаддас Руҳ бор, У имонлиларга Исо Масиҳда аллақачон уларга тегишли бўлган нарсаларни эслатади. Имон ва ибодат орқали улар ҳокимиятни эгаллаб, зулматни орқага сурадилар ва шоҳликни ривожлантирадилар.

Энди Қул эмас

Илгари биз иблиснинг қули эдик, лекин руҳий Мисримиздан озод бўлганимиздан сўнг, биз омон қолиш менталитетини ривожлантириш васвасасига тушишимиз мумкин. Омон қолиш менталитети жабрланувчининг онгидир. Биз Худонинг яхши аскари бўлишга чақирувни қабул қилишимиз керак. "Исо Масиҳнинг яхши бир аскари каби, мен билан бирга азоб чекишга тайёр тургин" (2 Тимўтийга 2:3). Исроил қурбонлик муносабати билан ваъда қилинган ерга эгалик қила олмади. Дарҳақиқат, қутқарилган одамлар Худо уларга қандай муносабатда бўлишини тушунмадилар; улар онгида қуллардек яшаб, саҳрода қурбон бўлиб ҳалок бўлдилар. Албатта, улар муваффақиятсизликларида Худони айбладилар. Улар Худодан улар учун ҳамма нарсани қилишини кутишди. Улар аскар бўлиб етишмагани учун, Мисрдан озод бўлишларига қарамай, қуллардек ҳалок бўлдилар.

Мисрда улар қул эдилар; ваъда қилинган юртда улар аскар бўлишлари керак эди.

Мисрда улар нажот топдилар; ваъда қилинган юртда улар ҳукмронликда юришлари керак эди.

Мисрда Худо уларни Фиръавндан озод қилди; ваъда қилинган юртда Худо уларга Филистларни ишониб топширди.

Мисрда ваболар душманга ҳужум қилди; ваъда қилинган юртда улар ўлат эдилар - уларнинг мавжудлиги халқларга даҳшат олиб келди.

Мисрда улар душмандан қочиб кетишди; ваъда қилинган юртда душман улардан қочиб кетди.

Мисрда Мусо таёқдан фойдаланган; ваъда қилинган юртда Исроил аҳд сандиғига эргашди.

Мисрда улар мисрликлардан нарсаларни сўрашди; ваъда қилинган юртда уларни канъонликлардан тортиб олишди.

Мисрда улар қулликда эдилар; ваъда қилинган юртда улар жанг қилдилар.

Исроил халқи Худо Мисрда қилган ишларини ваъда қилинган юртда қилишини кутишган. Аммо Худо уларни ваъда қилинган ерга етиб келганида қутқармади. Илтимос, мени эшитинг; бу муҳим. Нажотдан нажотга ўтиш ўрнига, Худо бизни нажотдан ҳукмронликка ўтишимизни хоҳлайди.

Озодликдан жангга

Айғоқчиларнинг ўн нафари ваъда қилинган юртда бўлажак жангларни кўрганларида, ваҳимага тушишди. Уларнинг Мисрдан озод бўлгандан кейинги ҳаётга бўлган қарашлари, баъзиларимиз озодликдан кейинги ҳаётимизга ўхшаш эди. Энди ишлар осон ва ҳаёт ажойиб бўлар эди. Исроил каби, улар ҳам ваъда қилинган ер ҳақидаги ғояни ёқтирар эдилар, лекин у ерда гигантлар яшаётганидан нафратланишди. Ваъда қилинган ерни эгаллаб олган айғоқчилардан фақат иккитаси Ёшуа ва Холиб эди. “Лекин қулим Холиб бундайлардан эмас. У Менга содиқ қолди. Шунинг учун Мен уни ўзи кўриб келган ўша юртга олиб кираман. Унинг насли юртни эгаллайди” (Саҳрода 14:24).

Холиб жангларга бошқача муносабатда эди. Унда аскар руҳи бор эди. У ақлий жиҳатдан эркинликдан курашга, нажотдан ҳукмронликка ўтди. Холиб ваъда қилинган юртдаги жанглар унинг Мисрдан чинакам озод бўлганидан далолат деб қарор қилди. Жанглар унинг энди қул эмаслигининг исботи эди. Исроил Мисрдан қутулиш учун Худога ишонди, аммо энди Худо Исроилга ҳукмронликни ишониб топширди. У уларга ғалаба қозониш учун душманлар берди. Худо бизга ишонганимиздан кўра кўпроқ ишонади. Бу янги мавсум. Душманни қочиш вақти келди. Жанглардан қўрқмаслик вақти келди. Жанглар муваффақиятга эришиш учун зарур шартдир.

Таёқдан Сандиққа

Келинг, ушбу ўтишни диққат билан кўриб чиқайлик. Нажотдан ҳукмронликка ўтиш Исроил ўғиллари учун осон бўлмади, чунки уларга нажот келтирган Мусо ўлган эди. Уларни саҳрода боқиб турган манна тўхтади. Энди улар ваъдага таянишлари керак эди: “Эй Ёшуа, бир умр ҳеч ким сенга бас кела олмайди. Мусо билан бўлганимдай, сен билан ҳам бирга бўламан. Сени тарк этмайман, ҳеч қачон ташлаб кетмайман” (Ёшуа 1:5).

Нажот топиш учун биз «Мусо» ёки хизматчига таянамиз, лекин ҳукмронлигимиздан фойдаланиш учун Муқаддас Руҳга таянишимиз керак. Мусонинг йўқлиги сизнинг имонингизни силкитишига йўл қўя олмайсиз. Мусони олиб ташлаш, Худо сизни Ўзининг жангчиси бўлиш учун ривожлантираётганининг белгисидир. Дарҳақиқат, агар сиз доимо озод бўлишингизга ёрдам берган хизматчи ёки етакчингизга таянсангиз, ғалаба қозонолмайсиз.

Сиз ҳаётда янги мавсумга киряпсиз. Сиз ўзингизнинг асл даъватингизга, ҳукмронликка қадам қўйишга тайёрмиз, бу дастлаб яхши бўлиб кўринмайди. Эътиқод билан яшаш керак, ҳис-туйғулар билан эмас. Исроил халқи бутун Мисрда нажот топиб, Мусонинг таёғига таянган эди. Кейин руҳонийлар саҳро орқали Худонинг Аҳд сандиғини елкаларида кўтариб кетишди. Нажот фақат мойланишни бошқа биров олиб юргани учун содир бўлди. Аммо энди сиз бошқа бировнинг Худо билан муносабатларидан қарз олиб, "ваъда қилинган ерингиз" орқали ҳукмронлик қилишда муваффақиятли юра олмайсиз. Аҳд сандиғини ўз елкангизга қўйишингиз керак. Ўзингизнинг ибодат ва рўза вақтларингизни ишлаб чиқинг.

Яширин жойингизга киринг ва Муқаддас Руҳ билан яқинликни топинг.

Ҳеч ким Мусонинг мойланишига миниб, ваъда қилинган юртга кира олмайди. Сиз Мисрдан шундай чиқиб кетишингиз мумкин, лекин ўзингизнинг "ваъда қилинган юртингизда" яшашингиз ёки тақдирингиз бундай бўлмайди. Агар Худонинг одамларига таяниш сизга Мисрдан чиқиб кетишингизга ёрдам берган бўлса, бу ҳаётнинг кейинги даврида ишламайди. Соғлом ҳукмронлик-менталитет инсонга эмас, балки Муқаддас Руҳга таянишингизни талаб қилади.

Исо ер юзида бўлганида, Худонинг мойланиши Унга тушарди. Кейин Муқаддас Руҳ юқори хонада нафақат ҳаворийлар ёки пайғамбарлар, балки Исонинг ҳар бир шогирди бўлган барча 120 та шогирдг устига тушганида, ваъда қилинган ерга кирган Жамоатнинг танасида Исо Муқаддас Руҳ туришини ваъда қилди. Муқаддас Руҳ билан шахсий муносабатларсиз ҳукмронлик бўлмайди. Муқаддас Руҳ аҳд сандиғидир ва қаерга борсангиз ҳам Уни олиб юриш вақти келди. Сиз Муқаддас Руҳ сиз билан муносабатда бўлишни хоҳлаётганини тушунишингиз керак, шунинг учун У билан гаплашинг, У билан юринг ва Унинг овозига итоат қилинг. Агар қулликдаги ҳаёт жинлар билан тўлганлигининг натижаси бўлса, у ҳолда ҳукмронлик ҳаёти Муқаддас Руҳ билан тўлганлигининг натижасидир.

Қаршилик билан курашиш эркинликни қўлга киритишдан фарқ қилади. Эркинликда, Худо ишлатган Мусодан озод бўлишингизга бошқа биров ёрдам берди. Аммо жангда сиз Муқаддас Руҳ билан шахсий муносабатларингизни ривожлантиришингиз керак.

Кутишдан ишлашга

Исроил Мисрда бўлганида, улар Худодан нажот кутишган, лекин ваъда қилинган юртда Худо уларнинг ҳукмронлик қилишини кутаётган эди. Мисрда Худо улар учун ҳамма нарсани уларнинг минимал иштироки билан қилди. Ваъда қилинган юртда Худо улардан максимал даражада иштирок этишни кутиб, улар билан ҳамма нарсани қилди.

Мисрдан чиққандан сўнг, улар шамол Қизил денгизни иккига бўлишини кутишлари керак эди, лекин ваъда қилинган ерга кирганда, Худо оқимни тўхтатишдан олдин Иордан дарёсига киришларини кутишлари керак эди. Ёшуага берилган ваъданинг бир қисми “...оёғингиз теккан ҳамма жойни сизларга бераман” (Ёшуа 1:3) эди. Қизиғи шундаки, Худо Ёшуага: “Иброҳим, Ишоқ ва Ёқубга ваъда қилган ҳамма жойимни сенга бераман”, деб айтмаган. Бунинг ўрнига, "Мен сенга ўзинг босиб ўтадиган ҳамма жойни бераман." Сиз борган ҳар бир жой. Оёғингиз остида эзилган ҳар бир жой. Сиз оёқ ости қилган ҳар бир жой. Бу уруш ҳақида гапиради. Бу ҳукмронликни талаб қилади.

Бу зарба бўлиши мумкин, аммо Исроил ваъда қилинган нарсага эриша олмади; улар фақат курашган нарсаларига эришдилар. Ҳамма Мисрдан халос бўлди, лекин ҳамма ҳам ваъда қилинган юртда ҳукмронлик қила олмади. Фақат «пойабзалга», ўз ҳокимиятини амалга оширишга, душманни тор-мор этишга, уруш олиб боришга ва жанг қилишга тайёр бўлганлар нимадир олишди. Худди шу нарса бизга ҳам тегишли. "Яҳё чўмдирувчи давридан шу кунгача одамлар Осмон Шоҳлигига шафқатсиз ҳужум қилмоқдалар. Зўравонлар Осмон Шоҳлигини қўлга киритишга ҳаракат қилмоқдалар" (Матто 11:12). Павлус Тимўтийга шундай деди: “Эй ўғлим Тимўтий, сен ҳақингда илгари айтилган башоратларга биноан сенга буюраман: ўша башоратларга таяниб, улуғ курашда жанг қилгин” (1 Тимўтийга 1:18). Шунинг учун баъзи одамлар ўзларининг тақдирлари ҳақидаги башоратли сўзларни кўрмайдилар. Улар Худо улар учун барча ишларни қилади деб ўйлашади. Худо сизга башоратли сўзларни сизга "ваъда қилинган юрт" сифатида беради. Бунга ишонинг ва ҳаракат қилинг. Энди уни эгаллаш вақти келди. Худонинг ваъдаси сизни бўлажак эга қилади.

Энди буларнинг барчасини жисмоний соҳада ҳақиқатга етказиш учун ғалаба қозониш позициясидан курашиш вақти келди. Исроил каби биз ғалаба учун курашмаймиз, балки ғалабада курашамиз. Биз курашамиз. Ваъда қилинган юртингизда сиз ваъда қилинган нарсани олмайсиз; сиз нима босган бўлсангиз, ўшвнм оласиз. Эгалик қилиш сизга боғлиқ.

-----------------

15-кун

Шикоят қилишдан суннатга

Ёшуа Иордан дарёсидан ўтиб, ваъда қилинган юртга кириб, Исроил халқининг ҳаммасини суннат қилдирди. Бу оғриқли жараён. Энди буни Исроилнинг Қизил денгиздан ўтиши билан солиштиринг. Денгиз орқали қочишнинг ажойиб мўъжизасидан бир неча кун ўтгач, озодликдаги одамлар шикоят қилишди. Бу Худо учун оғриқли эди. Собиқ қуллар шикоят қилишди, лекин аскарлар суннат қилинди.

Шикоят қилиш Худога оғриқ келтиради; суннат танага оғриқ келтиради. Худо янги авлодга душман устидан ҳукмронлик қилишдан олдин, улар ўз таналарини бўйсундириш орқали енгишлари кераклигини ўргатди. Канъонликларни бўйсундиришдан олдин, биз ўз нафсимизни Худонинг иродасига бўйсундиришимиз керак. Бу оғриқли, дўстим.

“Шунинг учун мен мақсадсиз югурмайман, курашганимда зарбаларим аниқ бўлади. Танамни чиниқтириб, уни ўз ихтиёримга бўйсундираман, токи бошқаларга Хушхабарни ваъз қилиб туриб, ўзим мукофотга нолойиқ бўлиб қолмайин" (1 Коринфликларга 9.26-27). Доимий ҳукмронликда юрган ва Исодаги ўз ҳокимиятини билган Павлус ўзининг яширин амалиёти билан ўртоқлашади. Руҳий соҳада ҳукмронлик қилиш учун тана интизоми талаб қилинади. Ва у давом этди: “...сизлар эски табиатингизни, унинг ёмон одатлари билан бирга ўзингиздан соқит қилдингизлар. Бунинг ўрнига сиз янги табиатга буркандингиз. Сизлар Худони яқинроқ билиб бораркансиз, сизнинг янги табиатингиз уни яратган Худонинг суратига ўхшаб бормоқда” (Колосаликларга 3:9-10).

Ёшуа ўз одамларига шундай қилишни буюрди. Улар душманга қарши жанг майдонига чиқишдан олдин, улар тана деб аталадиган ички душманни мағлуб этишлари керак эди. Суннат терисини суннат қилиш “Исроил қароргоҳидан Мисрнинг ҳақоратини” олиб ташлади (Ёшуа 5:9). Нажот жинларни қувиб чиқаради, лекин тартиб-интизом уларни ташқарида тутади. Нажот - бу Худо сиз учун қиладиган нарсадир; интизом - бу Худо сизнинг ичингизда қиладиган нарсадир. Ҳукмронликда юриш учун интизом мутлақо зарурдир. Сиз кўрган нарсангизни мақсадсиз томоша қила олмайсиз, нима тинглаётганингизни мақсадсиз тинглай олмайсиз, ким биландир ҳангома қип туриб, ғалаба қозонишни кута олмайсиз. Ғалабага чақирилганлар учун кесиш керак. Баъзилар ўз душманларини мағлуб эта олмайдилар, чунки уларнинг гўшти кесилмаган. Улар Нажоткор учун яшай олмайдилар, чунки улар ўзларининг «ўзлари» учун ўлик эмаслар.

Ҳукмронликда юриш учун шикоят қилишдан воз кечишимиз керак, чунки Худога сажда қилиш иблисга нисбатан шикоят қилишдир.

Олишдан беришга

Ғалаба қозониш учун бизда бўлиши керак бўлган яна бир ўзгариш - бу бериш соҳасида. Исроил биз учун яхши ўрнак бўлади. Улар жисмонан нимани бошдан кечирган бўлса, биз ҳам руҳий томондан ўтамиз. Мисрни тарк этгач, халқ мисрликлар томонидан қимматбаҳо совғалар, хазиналар ва бойликларга эга бўлди. Бу ажойиб эди. Аммо улар ваъда қилинган ерга кирганларида, Худо Ўз халқидан сўраган биринчи нарса Унга бутун Ерихо шаҳрини ва ундаги ҳамма нарсани бериш эди. Худо биринчи ғалаба бутунлай Унга тегишли бўлишини хоҳлади.

Қул менталитети беришдан қўрқади; олиш билан яшайди. Худо Ўз фарзандларига сахийлик амалиётини қўллашга ўргатиш орқали бу қашшоқ фикрлаш тарзини йўқ қилишни хоҳлади. Қашшоқлик қўрқувдан келиб чиқади; таъминлаш имон билан ишлайди.

Худога бутун «Иерихо шаҳрини» бериш учун имон керак. Сиз жанг қиласиз, лекин ўзингиз учун ҳеч нарса сақламайсиз. Бизнинг танавий онгимиз: "Бу адолатдан эмас!" Биздаги очкўзлик: "Бу меники!" Дунёвийлик талаб қилади: “Мен бунга лойиқман; Бунинг учун жуда кўп меҳнат қилдим." Маммоннинг (очкўзликнинг сохта худоси) қули бўлган одам ҳаддан ташқари сахийлик ҳақида ўйлагандан сўнг ваҳима қилади. Агар мол-дунёга, бойликка, нарсаларингизга қул бўлсангиз, ҳукмронлик қила олмайсиз. Сиз озодмисиз ёки ҳали ҳам қулмисиз?

Пул сизга тегишли эканлигининг асосий белгиси сизнинг пулингиз билан Худога итоат қилишни истамаслигингиздир. Бу худди Худо исроилликларни қуллик менталитетидан узоқлаштиришга уринаётганга ўхшайди. У «жабрланувчи» ҳақида ўйларди. Уларнинг онги гуллаб-яшнаган одамларга ўхшаб қайта шаклланар эди. Улар бой бўлишдан олдин сахий бўлишди. Улар жангда ғалаба қозонишдан олдин ғолиб эдилар. Бу имон.

Кескин одамлар айтадилар, ўзингизни биринчи ўринга қўйинг; донолик айтади, Худони биринчи ўринга қўйинг. Аввал дунё қутқаради, лекин шоҳлик биринчи бўлиб беради. Чўлда собиқ қуллар Мисрдан олиб келган хазиналардан фойдаланиб, сажда қилиш учун олтин бузоқ ясадилар, аммо ваъда қилинган юртда бутун бир шаҳарни Яратганга сажда қилиш учун бердилар. Бу пул ҳақида эмас; ҳаммаси сизнинг фикрингизга боғлиқ. Очкўзлик қўрқувнинг қулидир; сахийлик руҳий аскарларнинг ажралиб турадиган белгисидир. Ҳукмронлик қилиш усулларидан бири бизнинг молия билан шуғулланишимизда намоён бўлади. Агар биз очкўз руҳ Маммоннинг қули бўлсак, биз ҳукмронликда юра олмаймиз. Нуқта.

Ҳукмронликда юриш шайтонга танбеҳ беришдан ҳам кўпроқдир. Бу сизнинг даромадингизни Раббийга улуғлаш усули сифатида беришдир. Агар сиз Унга ўз даромадингизни берганингизда, сиз Унга даромадни топган ўзингизни берган бўласиз.

Ёдгорликлардан хотираларга

Исроил ўғиллари ваъда қилинган юртга кирганларида, Худо уларга Иордан дарёсидан ўн иккита тош олиб, дарё бўйида ёдгорлик қуришни буюрди. “...уларга Эгамизнинг Аҳд сандиғи Иордан дарёсидан ўтаётганда, дарёнинг сувлари тўхтаб қолганини айтиб берасизлар. Бу тошлар сизларга умрбод ёдгорлик бўлиб қолади” (Ёшуа 4:7).

Ҳукмронликда курашадиган ва юрадиганлар, жавобсиз саволларга ёдгорликларни эмас, балки ўз ҳаётларида Худонинг кўплаб мўъжизалари учун хотираларни қуришни ўрганишлари керак. Ҳар сафар Худо ҳаётингизда ажойиб иш қилганда, сиз бу вазиятдан «тош» олиб, онгингизда ёдгорлик қуришингиз керак. Ишлар қийинлашганда, бу хотира сизнинг имонингиз учун мос ёзувлар нуқтасига айланади. Биз ҳаммамиз ҳаётимизда "Иордандарёлари" дан ўтамиз. Баъзан биз имон саёҳатимизда жуда паст нуқталардан ўтамиз, лекин Худо бизни ҳеч қачон умидсизликда қолдирмайди. У бизни олиб ўтади. Шундай қилиб, Худонинг сизга бўлган содиқлигини эслатиш учун ҳаётнинг ўша нуқталаридан тошларни олинг.

Яҳудийлар Мисрни тарк этиб, саҳрода сарсон-саргардон бўлганларида, Мисрда бемалол еган балиқларини, бодринг, қовун, пиёз, кўк пиёз ва саримсоқни эслаб қолишди (Саҳрода 11:5). Улар Миср юртида кўрган яхшиликларинигина эсладилар. Улар Миср ерлари ҳақидаги ёдгорликлар ёки хотиралар бўлгани учун қайтиб келишни хоҳлашди. Улар ўнлаб йиллар давомида бошдан кечирган азоб-уқубатларини унутганга ўхшарди. Улар Худо уларни олиб чиқиш учун кўрсатган аломатлар ва мўъжизаларни бутунлай унутдилар. Улар фақат пиёз, бодринг, саримсоқ ва қовунларни эслашарди. Улар Худо қилган мўъжизаларга ва У уларни қулликдаги дўзах ҳаётидан қутқарганига нисбатан оғир унутувчанликка учраган. Бунинг ўрнига улар нотўғри нарсаларни эслаб қолишди.

Улар ҳозиргина Иордан дарёсидан ўтиб, кутиш ўрнига жанг қилиб, ваъда қилинган ерни эгаллаб олмоқчи эдилар. Худо уларга биринчи навбатда кичик уй вазифасини берди. У уларга Иордан дарёсида гувоҳ бўлган ажойиб мўъжиза учун ёдгорлик қуришни буюрди.

Худо уларнинг фикрлаш тарзи Унинг ажойиб ишларига асосланишини хоҳлади. Улар Ерихо деворларига дуч келганларида ва манна тўхтаганида, биз исроилликларнинг Миср саҳросида ўтган яхши кунларни эслаётганини кўрмаяпмиз. Уларнинг имонлари кучли эди, чунки улар энди диққатларини ўтмишда Худо улар учун қилган ғайриоддий ишларга қаратишган.

Жанг иймондан келади. Имон Худонинг содиқлигини эслашдан келиб чиқади. Ҳа, имон Худонинг Каломини эшитишдан келиб чиқади (Римликларга 10:17), лекин у Худонинг ишларини эслашдан ҳам келади (Ёшуа 4:6-7). Одамларнинг нажотдан ҳукмронлик ўрнига нажотдан озодликка ўтишларининг сабабларидан бири уларнинг имонга эга эмаслигидир. Улар ҳис-туйғулари билан яшайдилар. Улар симптомлар билан бошқарилади. Улар Худони кайфиятлари даражасига туширадилар. Худонинг Каломи улар учун ҳаётларида нима содир бўлаётганини ҳис қилишларидан муҳимроқ эмас. Ҳукмронликда юрмоқчи бўлган одам кўриш билан эмас, иймон билан яшаши керак. Имонли ҳаёт унчалик қийин эмас. Бу ўзингизни Худонинг Каломи билан озиқлантиришга ва Худонинг ишларини эслашга асосланган.

Агар биз Худо қилган иш учун ёдгорлик қурмасак, шайтон бизнинг онгимизни Худо қилмаган нарсалар билан тўлдириш орқали ўғирлайди. Мўъжизалар учун ёдгорликларни қуриш ўрнига, биз тушунарсиз шубҳалар ва саволларга ёдгорликларни қурамиз. Нега Худо бу бахтсиз ҳодисани мен билан содир бўлишидан сақламади? Нега Худо менинг дўстим ёки севганимга шифо бермади? Нега, эй худо, биз у учун дуо қилганимиздан кейин биров ўз жонига қасд қилди? Нега у ёки бу дуо ижобат бўлмади? Нега мен шундай туғилганман? Бу бизнинг онгимизни безовта қиладиган сирлардир. Бу саволларнинг баъзиларига биз абадиятнинг бу томонида ҳеч қачон жавоб олмаймиз. Саволлар оддий, лекин Худо қилмаган ёки қилиши кутилган ишларга ёдгорлик қуриш имонимизни заифлаштиради. Имонимиз чўлоқ бўлса, ғолиб бўлиш қийин. Биз ўзимизга ачинамиз ва қурбон каби яшаймиз.

Бу бузилган дунёда, агар сиз ҳукмронликда юришни истасангиз, Худо ҳаётингизда нима қилганини атайлаб эслаб қолишингиз керак. Унинг мўъжизаларини, барча ижобат қилинган ибодатларини, амалга оширилган барча орзуларини, У сизни қутқарган барча нарсаларни эсланг. У сизга ҳар куни иноят билан берадиган барча совғаларни хотира банкингизга қўйинг, одатда сиз буни одатий ҳол сифатида қабул қиласиз. Ва У сизнинг абадий нажотингиз учун хочда нима қилганини ва Ҳосил байрамида сизда яшаш учун Ўз Руҳини юборганини унутманг. Сиз қалбингизда Худонинг садоқати архивини яратишингиз керак. Ёдгорликни онгингиз ва қалбингизда лойиҳаланг; акс ҳолда, сизнинг онгингиз табиий равишда Худо қилмаган барча нарсаларга тортилади.

Баъзиларимиз доимо Худо қилмаган нарсаларни эслаш ҳолатида яшаймиз. Бошқалар ҳали қилмаганларини ёки қилган ишлари нотўғри эканлигини эслаб яшайдилар. Мисол учун, Исо шогирдларига диний етакчиларнинг хамиртурушидан йироқ бўлишни ўргатганида, у диндорларнинг таълимотларини назарда тутган. “Шунда Исо уларга деди: “Эҳтиёт бўлинглар ва фарзийлар ва саддуқийларнинг хамиртурушидан эҳтиёт бўлинглар”. Улар ўзаро мулоҳаза юритиб: “Бу нон олмаганимиз учундир”, деб ўйлашди” (Матто 16:6-7). Шогирдларга хамиртуруш сўзи улар қилмаган ишлари ҳақида ўйлашга мажбур қилди. Улар саёҳатга нон олиб кетишни унутишди. Кейин Исо меҳрибонлик билан уларни оз имонлари учун танбеҳ қилади. Кейин Исо уларга нон ва балиқларни кўпайтиришнинг ажойиб мўъжизасини эслатиши менга қизиқ. Дарҳақиқат, У уларга яхшироқ тушунишларига ёрдам бериш учун мўъжиза содир бўлганини иккала марта ҳам эслатди. Агар улар нонларни унутган бўлсалар ҳам, Мўъжиза яратувчиси уларнинг қайиғида улар билан бирга эди. Нега улар У буни қайта-қайта қила олишини эслашмади? Мен ўша шогирдларга ўхшайман. Бирор нарса ёмонлашганда, мен Исонинг тўғри қилгани ўрнига, нима нотўғри қилганим ҳақида ўйлайман. Ўтмишдаги хатоларимиз йўналишида онгимизни йўлдан оздириш осон. Лекин Исонинг шогирдлари сифатида, биз нима қила олмаганимиз ҳақида эмас, балки Исо нима тўғри қилганини кўриш учун ўтмишимизга назар ташлашимиз керак. Акс ҳолда, биз "кичик имон" билан ҳаракат қиламиз.

Энг қийин кунларингизда, Худо аллақачон нима қилганини, сизни қандай қутқарганини ва шифо берганини эсланг. Қачонки ишим қийин бўлса, мени қўрқувга тушишимдан сақлайдиган нарса шундаки, мен ҳаётимдаги кўплаб муҳим босқичларни эслайман. Мен Америка Қўшма Штатларига кўчиб келганимни эслайман. Мен ўсмирлик йилларимни қандай ёқтирмаганимни эслайман, чунки мен порно ва ишончсизлик билан боғланганман. Мен одамлар атрофида қанчалик ташвишланганимни эслайман. Қандай қилиб биз пул ва ҳужжатларсиз жамоатимиз учун бино олганимизни эслайман. Бу ғайритабиий эди. Мен ёш пастор бўлганимда, ўсмаган ёшлар гуруҳи билан ўн йил курашганимни эслайман. Турмуш қурганимнинг дастлабки йилларида қандай қийинчиликларга дуч келганимни эслайман. Бироқ, муаммоларимга қарамай, Худо қилган барча ишларни эслаганимда, имоним кўтарилади ва мен Худо менга берган барча башоратли сўзларни эслайман. Шунда менинг имоним мустаҳкамланади; Мен ўзимни руҳий гигант каби ҳис қиламан. Мен йўлимга келган ҳамма нарсани қабул қила оламан. Миянгиздаги хотиралардан ёдгорликлар қуришни ўрганинг. Сизнинг фикрингиз сизда нима бўлганини, ҳаётингиз қандай зерикарли эканлигини ва Худо буни ёки уни қилмаганини эслатишига йўл қўйманг. Агар сиз ўз фикрингизни у ерга қўйиб юборсангиз, ғолиб аскар бўлишга чақиришингиз ўрнига, ўз шароитингизнинг қули бўлиб яшайсиз.

Агар сиз ўтмишингизда Худо қилган буюк ишлар ҳақида ўйлай олмасангиз, хоч ва Ҳосил байрамини эсланг. Сиз эшитган бошқа одамларнинг гувоҳликларини эсланг. Менинг фикримча, менинг жамоатимиздаги гувоҳликлар рўйхати бор, улар менинг хизматимда ва кундалик ҳаётимда қийин бўлганида эслайман. Мисол учун, тўрт марта дозани ошириб юборган ва ўлик деб эълон қилинган бир йигит бор эди, лекин бугунги кунда у бизнинг жамоатимизнинг бош раҳбари. Худога ҳамду санолар! Ёки бахтсиз ҳодиса туфайли бўйнидан пастга бутунлай фалаж бўлган ёш қиз бор эди, лекин ҳозир у озод ва бутунлай тузалиб кетди. Рўйхатни эса давом эттириш мумкин. Мен ўзимнинг фикрим нимани ўйлашини танлайдиган одамман. Мен душманга менинг ҳис-туйғуларим, кайфиятим ёки вазиятларимдан қўрқув, ишончсизлик ва руҳий тушкунлик учун ёдгорлик қуриш учун фойдаланишига йўл қўймайман. Келинг, ёдгорликларни эмас, хотираларни қурайлик.

Манна бошқа йўқ

Ҳукмронлик ва ғалабада юрганингизда, Худо маннани тўхтатади. Оҳ, бу қул менталитетига эга одамлар учун қўрқинчли. Манна саҳрода Худонинг таъминоти эди; кунни ўтказиш учун бу етарли эди. Бу чўлда ўша фасл учун Худонинг марҳамати эди, лекин бу Унинг якуний ваъдаси эмас эди. Худо Ўз халқига сут ва асални ваъда қилди. Манна фақат вақтинчалик озиқ-овқат эди; сут ва асал Худонинг сўнгги ваъдаси эди. Ҳаётда одатий, оддий маннага шунчалик кўникишимиз мумкинки, биз Худо бизга ҳақиқатда ваъда қилган нарсани унутамиз. Манна олиб қўйилганда, биз ваҳима қиламиз, қўрқиб кетамиз, нима қилганимизни қидирамиз ва Худога нима учун У бизга берган нарсасини олиб қўйганлиги ҳақида шикоят қиламиз.

Мен Исроил ўғилларининг ваъда қилинган юртда шундай қилаётганини кўрмаяпман. Вақтинчалик неъматлар (қирқ йил давом этган) тўхтаб қолганда, улар Худонинг ваъдасидан кўз уздилар. Улар ҳаётларига яхшироқ нарсани киритмасдан туриб, Худо маннани олиб ташламаслигини билишарди. Худо сизни яхшироқ нарса билан баракалашни режалаштирмаса, яхши нарсани олиб ташламайди. Бу билим Худо уларнинг ота-боболари Иброҳим, Исҳоқ ва Ёқубга берган ваъдасидан келиб чиққан.

Биз руҳимизни Худонинг ваъдалари ва башоратли сўзларини эслаб қолиш учун ўргатишимиз керак. Худо Илёсни қурғоқчилик пайтида сув билан таъминлайдиган дарёга олиб борганига ўхшайди, лекин кейин ариқ қурийди. Аммо Илёс умидсизликка тушмади. У Муқаддас Руҳнинг уни бева аёлнинг уйига йўналтиришини тинглади. Сойингиз қуриганда, Худонинг дарёси доимо сувга тўла. Сизнинг манна тўхтаганда, Худо сизни ваъда қилинган ернинг сути ва асалидан баҳраманд бўлишингиз учун жойлаштирмоқда. Агар кимдир сизнинг дўстларингиз доирасини тарк этса, Худо кимнидир яхшироқ олиб келишга тайёрланмоқда. Эҳтимол, сиз ғалабада юрган бўлсангиз ҳам, ишингиз ёки бизнесингизни йўқотгансиз; бу Худо сизни сути ва асалига тайёрлаётганини англатади.

Исо бизга Юҳанно 15 да мева берадиган новдани кесиш содир бўлишини айтди. Хомтое кўпроқ мева бериш учун мўлжалланган. Аммо сиз кесилаётганда, Худо сизни кўпроқ мева тайёрлаётганга ўхшамайди. Хомток жазога ўхшайди. Хомтое пайтида барча сўрғич шохлари олиб ташланади. Қолган қисм яланғоч ва кичкина кўриниши мумкин, лекин хўжайин нима қилаётганини билади. У шохни жазоламайди, балки уни кўпроқ ҳосил учун тайёрламоқда. Сизда манна йўқолганида, ариқингиз қуриб қолганда ёки кесилганингизда синовларингизни шундай кўришингиз керак. Каттароқ ҳосил келади. Яхшироқ нарса йўлда. Жасорат қилинг. Таслим бўлманг ёки ўзингизга ачинманг. Бунинг ўрнига қаршилик кўрсатинг ва кучли бўлинг. Акамнинг камони бор, чунки у ўқ отишни яхши кўради. Мен ундан билиб олдимки, камончи ўқни камон ипида орқага тортганда, уни фақат потенциал куч ва қудрат билан олдинга қўйиб юбориш керак. Вазият қийинлашганда, ўзингизга ўзингиз ўқ эканлигингизни ва сизнинг Худойингиз камончи эканлигини эслатинг; Сизнинг муваффақиятсизлигингиз фақат қайтиш учун тузилган.

Олдинга юринг чекинманг

Энди манна йўқлиги Худо сизни тарк этганини англатмайди; демак, Худо сизни ваъда қилган нарсага тайёрламоқда. Бу ҳукмронликда юриш, салбий нарсаларни имон кўзи билан кўришни ўрганиш жараёнининг бир қисмидир. Худо Гидўндан жасоратли одамни қураётган эди ва унинг қўшини қисқарганида, Худо унга чекинишни эмас, балки олдинга боришни айтди. Оддий одам учун бу олдинга эмас, балки уйга қайтиш белгисидир. Аммо Гидўн жангчи эди; у орқага эмас, олдинга борди. Гидўн қўрқоқ эмас, имонли одам эди.

Ёдимда, хизматимизда ростдан ҳам қийин бўлганида, руҳият пасайган эди. Биз ҳеч кимни ихтиёрий равишда бирор нарса қилишга мажбурлай олмадик. Одамлар қутқарилмади ва биз узоқ вақт давомида сувга чўмишни кўрмадик. Хизматда на жадаллик, на жонланиш, на ҳаёт йўқ эди. Мен йигирма ёшга кирган эдим ва энди бошланмаган хизматим аллақачон тугаганидан қўрқардим. Одамлар ақлдан озгандек жамоатимизни тарк этишди. Жамоат қисқариб борарди. Келажагим ҳам қисқариб бораётганини ҳис қилдим. Лекин Раббий менга гапирди ва мен буни кундек аниқ эслайман. Мен Паскодан Ричлендга ҳайдаб кетаётганимда, у: “Олдинга. Орқага чекинма." Ўйланиб қолдим, қўшиним қисқараётган бўлса, қандай қилиб олдинга бораман? Менда тўғри стратегия йўқ. Менда тегишли воситалар йўқ. Аммо Худонинг жавоби шундай эди: “Сенда ҳеч нарса бўлмаганда, Мен сенга ваъда қилган нарсалар сенинг кучинг ёки қудратинг билан эмас, балки Менинг Руҳим билан амалга ошади. Шунинг учун олдинга интил." Мен Худонинг менга содиқлигини ва Унинг ваъдаларини эсладим ва бир кун олдинга силжидим. Қачонки ўша кунларни эсласам, орқага қайтмаганимдан жуда хурсанд бўламан, лекин мен курашдим.

Экилган, кўмилмаган

Исо хочда ўта оғир вақтни қандай бошдан кечиргани ҳақида ўйлар эканман, мен Унинг азобларига бўлган нуқтаи назарини яхши кўраман. “Сизларга чинини айтайин: агар буғдойнинг дони ерга тушиб ўлмаса, у бир донлигича қолади. Агарда ўлса, кўп ҳосил беради” (Юҳанно 12:24). Исонинг ўлими дафн маросимига ўхшарди, лекин у бу экиш эканлигини айтди. Исо ерга ташланган уруғ эди. Унинг дўсти Унга хиёнат қилди. Шогирдлари Уни ташлаб кетишди. Дин пешволари У ҳақида ғийбат қилишди. Рим аскарлари Уни хочга михлаб қўйишди. У вафот этди ва баъзи дўстлари Уни дафн қилишди. Лекин Худо Уни экди ва У ўлимдан тирилди. Энди сўнгги йигирма аср давомида У нажот топган одамларнинг ажойиб ҳосилини берди.

Исога тегишли бўлган нарса сиз ва менга ҳам тегишли, чунки биз Унга тақлид қиламиз. Исо нафақат бизнинг Устозимиз, балки бизнинг намунамиздир. Устоз сифатида Масиҳ менинг гуноҳим учун азоб чекди, лекин менинг намунам сифатида у менга қандай азоб чекишимни кўрсатди.

Дон уруғи ўлчами жуда кичик. Ҳаётдаги барча буюк нарса кичик бир уруғдан бошланади. Ҳатто инсон ҳаёти уруғдан бошланади. Кичик нарсаларни эътиборсиз қолдирманг. Кичкиналигингиз учун ўзингизни қадрсиз деб ҳисобламанг. Кичик уруғнинг катталиги деҳқонни безовта қилмайди; у уруғни бебаҳо ёки аҳамиятсиз деб ҳисобламайди. Ҳосил уруғда яширинган. Ўрмон уруғда. Кичик нарсаларда буюклик бор.

Кичик уруғдан қандай қилиб катта ҳосил олиш мумкин? Уруғни ахлатга ташлаш керак. Уруғлар тупроқ билан қопланган бўлиши керак. Уруғ бир муддат қоронғиликда бўлади. Уруғ инсоннинг оёғи остида топталади. Уруғ ўлиши керак. Уруғ катта ҳосил бўлиши учун ана шу жараёндан ўтиши керак. Ҳеч қандай қисқа йўл йўқ. Биз жараёнсиз якуний натижани хоҳлаймиз. Сиз хочсиз тожга эга бўлолмайсиз. Сизда тиканларсиз атиргуллар ва ўлимсиз тирилиш мумкин эмас. Бу мумкин эмас.

Кичкина уруғликдан катта ҳосилга ўтишингиз учун уруғ билан содир бўлган нарса сиз билан ҳам содир бўлиши керак. Сиз йиқиласиз. Сизни ахлат, нохуш ҳолатлар ўраб олади. Сиз бир лаҳза зулмат билан ўралган бўласиз, Худо сизни парво қилмаётганини ва сизни ташлаб кетганини ҳис қиласиз. Сиз ҳақингизда гапирадиган, ғийбат қиладиган, орқага пичоқ соладиган ва оғриқ келтирадиган нарсаларни қиладиган одамлар сизни устингиздан босиб ўтишади. Сиз ўлиб кетаётганга ўхшайсиз ва кўмилаётганга ўхшайсиз. Лекин хурсанд бўлинг, чунки сиз фақат экилгансиз.

Ўзингизни дафн этилгандек ҳис қилганингизда, экилганингизни эсланг.

Ҳозирги вазиятингизга башоратли нуқтаи назарни сақланг.

Агар у шайтоннинг фитнасининг бир қисмидек туюлса, Худонинг режасига ишонинг.

Ўз ҳис-туйғуларингизга эмас, деҳқонга - самовий Отангизга ишонинг.

Уруғ мурдага ўхшамайди; унда ҳаёт бор. Сизнинг ичингизда яшайдиган Исонинг ҳаёти бор. Қандай тупроқ, қоронғулик ёки одамлар томонидан сизни рад этишларидан  ва ўзингизни дафн этилгандек ҳис қилишларидан қатъи назар, фақат экилганлигингизни унутманг. Худо сизни тарк этмади; У сизни эккан. Сиз ўрмонга айланасиз. Сиз ғалаба қозонасиз. Сиз ўз мулкингизга эга бўласиз.

“Ундай инсонлар оқар сув бўйига ўтқазилган дарахтларга ўхшайди. Улар ўз мавсумида мевасини беради, Барглари асло қуримайди. Улар неки қилса, муваффақиятга эришади” (Забур 1:3).

Муҳокама учун саволлар:

1. Нима учун бизга ҳукмронлик қилиш учун нажот керак?

2. Рақамлар 14:24 ни ўқинг. Ҳаётингизда қандай жанглар бор, Худо сиздан курашишингизни ва енгишингизни сўраяпти деб ўйлайсизми?

3. Нима учун ҳукмронлик қилиш учун Муқаддас Руҳ билан муносабатингизни ривожлантириш муҳим?

4. Нима учун интизом ҳукмронликда юриш учун жуда зарур?

Амалий қадам:

Муқаддас Руҳдан ҳаётингизда ҳукмронлик қилишингиз керак бўлган соҳаларни очиб беришини сўранг.

Бўлишиш учун фикрлар

Исонинг хочдаги ўлими иблисни мағлуб этди ва қуролсизлантирди.

Худонинг инсоният учун мақсади нажот эмас, балки ҳукмронлик эди.

Худо сизга ҳар доимгидан кўра кўпроқ ишонади.

Нима олиб ташланмаса ҳам, сиз енгиш учун кучга эгасиз.

Худо сизнинг ҳаракат қилишингизни хоҳлайди

- эркинликдан жангга,

- озодликдан ҳукмронликка,

- қулликдан курашга,

- қул бўлишдан жангчи бўлишга.

Биз ё иблис устидан ҳукмронлик қилмоқдамиз ёки унинг гуноҳ ҳукмронлиги остида яшаяпмиз.

Нажотдан нажотга ўтиш ўрнига, Худо бизни нажотдан ҳукмронликка ўтишимизни хоҳлайди.

Жанглар бизнинг энди қул эмаслигимизнинг исботидир.

Қулликдаги ҳаёт жинларга тўла бўлиш натижасидир; ҳукмронлик ҳаёти Муқаддас Руҳ билан тўлганлигининг натижасидир.

Исроил ваъда қилинган нарсага эриша олмади; улар фақат ўзлари курашган нарсаларига эга бўлишди.

Ҳукмронликда юриш учун бизга керак:

- инсондан кўра Худога кўпроқ таяниш

- Худони кутиш ўрнига Худо билан ишлаш

- нолишни ибодат билан алмаштиринг

- сахий бўлиш орқали қашшоқликни йўқ қилинг

- Худо қилмаганини эмас, нима қилганини эсланг

Худо сут ва асални ваъда қилганида, маннага рози бўлманг.

Худо сизни яхшироқ нарса билан баракалашни режалаштирмаса, яхши нарсани олиб ташламайди.

Хомток жазо эмас; бу кўпроқ ҳосил учун тайёргарликдир.

Менинг муваффақиятсизлигим қайтиш учун тузилган.

Агар сизни кўмилаётгандек ҳис қилсангиз, фақат экилганингизни унутманг.